tag:blogger.com,1999:blog-188969692011-07-23T17:37:08.070+03:00::സ്വാര്ത്ഥവിചാരം::Swarthavicharam::മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് ഞാന് ചിന്തിക്കാറില്ല, എനിക്ക് എന്റെ കാര്യം. ഇത് എന്റെ ബൂലോഗം, ഇവിടെ നിങ്ങള് എന്റെ കൂടപ്പിറപ്പുകള്...
ഞാന്, സ്വാര്ത്ഥന്സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.comBlogger471100tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-46053068101040882622008-10-17T21:58:00.002+03:002008-10-17T22:10:57.919+03:00‘ഡി’ വിരല്<p>എ......എസ്............ഡി.......എഫ്...........സ്പെയ്സ്........<br />ടൈപ്പിങ്ങില് ആദ്യാക്ഷരങ്ങള് കുറിക്കുകയാണവന്. പഴയ പന്നാക്ക് ടൈപ് റൈറ്ററിലെ കട്ടകളില് ഓരോ വിരലുമെടുത്തിട്ട് തല്ലിപ്പഠിത്തം നടക്കുന്നു. അന്തരീക്ഷം ‘കടകടാരവ’ത്താല് മുഖരിതം.</p><p>മുന്നില് ഇടതുവശത്തായി രജനി ഇരിപ്പുണ്ട്. അന്നാദ്യമായി അവന് രജനിയുടെ വിരലുകളില് മാത്രം നോട്ടമെറിഞ്ഞു. രജനിയുടെ സ്പര്ശനത്തില് കട്ടകള് അലിഞ്ഞ് ഇല്ലാതാകുന്നുവോ... അല്ല... തേന് നുകര്ന്ന പൂമ്പാറ്റ പറന്നകലുമ്പോള് ‘അയ്യോ പോയോ’ എന്നോര്ത്ത് ഉണര്ന്നെണീക്കുന്ന പൂക്കളേപ്പോലെ അവ പൂര്വ്വസ്ഥിതി പ്രാപിക്കുന്നു.</p><p>അവളേപ്പോലെ പറന്നടിക്കുവാന് തനിക്കെന്നു സാധിക്കും എന്നവന് ചിന്തിച്ചു.</p><p>“നേരെ നോക്കിയിരുന്ന് പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യെടോ”, രാജന് മാഷ്.</p><p>“എ? എസ്...”</p><p>കടകടാരവം നിലച്ചു. കൂട്ടച്ചിരി മുഴങ്ങി. രജനി രൂക്ഷമായി അവനെ നോക്കി, കൈകള് കട്ടകളില് നിന്നുയര്ന്നു. ഈശ്വരാ, തന്റെ നോട്ടം അവളും തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവളെ നോട്ടംകൊണ്ടളന്ന മാത്തന്റെ കട്ടപ്പല്ല് അടിച്ചിളക്കിയ അതേ കൈകള്. രജനി വിരലുകള് കോര്ത്ത് ഒന്ന് ഞൊടിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു, ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് പോലെ.</p><p>നാശം. തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടതില് മനം നൊന്ത ആ ദുര്ബല നിമിഷത്തില് അവന് നടുവിരല് കൊണ്ട് ‘ഡി’ കട്ടയില് ആഞ്ഞടിച്ചു. നാലഞ്ച് കമ്പിക്കഷണങ്ങള് തെറിച്ചുപോകുന്നത് ഒരു മിന്നായം പോലെ അവന് കണ്ടു.</p><p>വെറുമൊരു വിരലിന് ഇത്ര ശക്തിയൊ? ആ ടൈപ് റൈറ്റര് പിന്നീടൊരിക്കലും നന്നാക്കിയെടുക്കാന് സാധിച്ചില്ലത്രെ! രാജന് മാഷ്ക് അത് വേണം. രജനിയുടെ വിരലില് മാത്രം നോക്കിയ അവന്റെ മാനം കളഞ്ഞതല്ലേ.</p><p>കാലം അതിന്റെ വഴിക്ക് പോയി. രജനി മികച്ചൊരു ടൈപ്പിസ്റ്റായി. മാത്തന് തയ്പ്പിസ്റ്റും. മാത്തന് അളവെടുത്ത് തയ്ക്കുന്ന ബ്ലൌസുകള്ക്കാണ് ആ നാട്ടില് ഇന്നും മുന്തൂക്കം.</p><p>അവനും പക്വത വന്നു. എന്തൊക്കെയോ ആയി.</p><p>“മാമാ, കൈ തൊടാതെ എങ്ങന്യാ ചന്തി കഴ്ക്വാ?” എന്നൊരിക്കല് ശ്രീക്കുട്ടന് ചോദിച്ചപ്പോള് അവന് രജനിയേയോ മാത്തനേയോ ഓര്ത്തില്ല. ഓര്ക്കേണ്ട കാര്യവുമില്ലല്ലോ. ‘ഹെല്ത് ഹോസ് ’ ഉപയോഗിച്ച് ചന്തി കഴുകുന്ന രീതി ശ്രീക്കുട്ടന് പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്തു.</p><p>ഇന്ഷുറന്സ് ആപ്പീസില് കണ്ടു, കംപ്യൂട്ടര് കീബോഡില് പറന്നടിക്കുന്ന ഒരുപാടുപേരെ. കംപ്യൂട്ടറില് എളുപ്പം ടൈപ് പഠിക്കാവുന്ന സോഫ്റ്റ്വെയറുകള് ഉണ്ടെന്ന് അവന് അറിഞ്ഞു വച്ചു.</p><p>ഒരു കംപ്യൂട്ടര് വാങ്ങി ടൈപ് പഠിക്കാന് അവന് നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. ഇന്ഷുറന്സ് തുക അതിനു നിമിത്തമായി. സ്വന്തം കംപ്യൂട്ടറിനു മുന്നില് അഭിമാനത്തോടെ അവന് ഇരുന്നു. </p><p>ഇടത്തേ ചെറുവിരലില് ‘എ’, മോതിരവിരലില് ‘എസ്’, അടുത്തത് ‘ഡി’. ഒരു നിമിഷം.... നാലഞ്ച് കമ്പിക്കഷണങ്ങള് തെറിച്ചുപോകുന്നത് ഒരു മിന്നായം പോലെ അവനോര്ത്തു. രജനിയുടെ രൂക്ഷ നോട്ടം, മാത്തന്റെ ഇളകിയ പല്ല്, രാജന് മാഷിന്റെ നിസ്സഹായ മുഖം, വര്ഷങ്ങള്ക്കിപ്പുറം നടന്ന ആ അപകടം... ഓര്മ്മകളുടെ കടകടാരവം അവനെ വലയം ചെയ്തു.</p><p>“വിരലൊന്ന് പോയാലെന്താ, കാശെത്രയാ അവന് കിട്ടീത്. ഇപ്പൊ ദാ കംപ്യൂട്ടറും വാങ്ങി!”, പത്ത് വിരലുള്ള ജനം നെടുവീര്പ്പിട്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നു.</p><p></p><p><em>(ഇതെഴുതുമ്പോള് ശ്രീ ശ്രീ ഹരിശ്രീ അശോകന് രചിച്ച പിച്ചക്കാരുടെ ദേശീയഗാനം ‘കൈകാലാവതില്ലാത്തവനാണേ..... ഹമ്മ... അമ്മോ...’ പാടി വാഹനാപകടത്തിന്റെ ക്ഷീണം തീര്ക്കുകയാണ് സ്വാര്ത്ഥന് - എന്റെ വിരല് പോയില്ല, ഒടിഞ്ഞിട്ടേയുള്ളൂട്ടോ :)</em></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-4605306810104088262?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-57421822048166121142008-01-01T11:38:00.000+03:002008-01-01T11:44:01.126+03:00ബെന്സ് കാറും വേലിപ്പത്തലുംനാടും വീടും വിട്ട് മരുഭൂമിയില് ചെന്നുകിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടേണ്ട യാതൊരു ആവശ്യവും എനിക്കില്ല. കെട്ട്യോളും കുട്ട്യോളും പട്ടിണികിടക്കേണ്ടല്ലോ എന്നു കരുതി മാത്രമാണ് ഗള്ഫിലേക്ക് കെട്ടിയെടുത്തത്!<br /><br />രണ്ടുവര്ഷത്തെ കയിലുകുത്ത് കഴിഞ്ഞ് ലീവിനെത്തിയപ്പോള്, വളരെയേറെ നാളായി മിസ് ചെയ്തിരുന്ന തെങ്ങിന്കടയ്ക്കല് മുള്ളല് (പെടുക്കല്) എന്ന സാറ്റിസ്ഫാക്ഷന് ഗാരണ്ടീട് പെര്ഫോമന്സിനായി രാത്രി മുറ്റത്തോട്ടിറങ്ങി. അപ്പോഴാണ് ഞാനതു ശ്രദ്ധിച്ചത്, വീട്ടിലേക്കുള്ള ഇടവഴിയിലേക്ക് തള്ളി നില്ക്കുന്ന വേലിപ്പത്തലുകള്. ബെന്സ് കാര് വാങ്ങിയാല് ഈ പത്തലുകള് അവളെ തലോടും. ഓരോ തലോടലും ടച്ചപ് ചെയ്യാന് പതിനായിരങ്ങള് എന്റെ കീശയില് നിന്ന് ചെലവാക്കേണ്ടിവരും.<br /><br />ആ കാശോണ്ട് എന്തോരം <a href="http://puttans.blogspot.com">പുട്ടടിക്കാം</a>!<br /><br />മാത്രമല്ല, വീഗാഡിന്റെ ഔസേപ്പേട്ടന് 'പ്രാക്റ്റിക്കല് വിസ്ഡം' എന്ന പുസ്തകത്തില് പറയുന്നുണ്ട്, ബെന്സ് കാറിന്റെ ഹോണ് വളരെ സൗമ്യയും മൃദുഭാഷിണിയുമാണെന്ന്. നാലെണ്ണം വിട്ട് ലെയ്ലാന്റ് മാതിരി റോഡ് നിറഞ്ഞ് നടക്കുന്നവന്റെ പിന്നില് ചെന്ന് മൃദുഭാഷി ഹോണടിച്ചാല് ലവന് കാര്ക്കിച്ച് തുപ്പും!<br /><br />അതുകൊണ്ട് ബെന്സ് കാര് വാങ്ങേണ്ട എന്ന് ആ രാത്രിയില് ഞാന് തീരുമാനിച്ചു. പിന്നെന്ത് കാര്യത്തിന് ഞാന് കടല് കടന്ന് കഷ്ടപ്പെടണം?<br /><br />അക്കരെയും ഇക്കരെയും തമ്മില് ജീവിതചെലവില് വലിയ വ്യത്യാസം ഇല്ല. ഇവിടെ 10 രൂപയ്ക്ക് കിട്ടുന്നത് അവിടെയും കിട്ടും പത്തിന്, 10 റിയാലിനാണെന്നു മാത്രം!. ഗള്ഫില് ഒരുമാസം തനിച്ച് കഴിയാനുള്ള ചെലവില് കുടുമ്മത്ത് എല്ലാര്ക്കും അടിച്ചു പൊളിക്കാം.<br /><br />അല്ലറചില്ലറ കടങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നത് രണ്ട് കൊല്ലം കൊണ്ട് വീടി. (ഗള്ഫിലേക്ക് കെട്ടിയെടുക്കാന് ചെലവായത് തന്നെയായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ കടം!). ഇനി കുടുമ്മത്ത് സെറ്റിലാവണം!<br /><br />അപ്പോള് പറഞ്ഞുവന്നത് ഇതാണ്... വിട്ടിലേക്കുള്ള ഇടവഴി വിതികുറഞ്ഞതിനാല് ബെന്സ് കാര് കയറാത്തതിനാലും അഥവാ കയറിയാല് തന്നെ വേലിപ്പത്തലില് തട്ടി പോറലേറ്റാല് കാശൊരുപാട് ചെലവാകും എന്നതുകൊണ്ടും ഞാനെന്റെ പ്രവാസജീവിതം താല്ക്കാലികമായി അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.<br /><br />ദിസ്ക്കൈമള്: താല്പര്യമുള്ള ഒരു ജോലി നാട്ടില് കിട്ടിയതോ കുടുംബവുമായി കഴിയാനുള്ള അത്യാഗ്രഹമോ ഈ തീരുമാനത്തെ ബാധിച്ചിട്ടില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-5742182204816612114?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-9913048845119715152007-04-02T22:12:00.000+03:002007-04-02T23:44:25.024+03:00മെയ്ക്കപ്സ്വാര്ത്ഥന്റെ ആ ദിവസത്തെ മെയ്ക്കപ് സാമൂഹ്യപ്രവര്ത്തകന്റേതായിരുന്നു, നീളന് ഖദര് കുര്ത്തയും ജീന്സും തോള് സഞ്ചിയും. ലൈംഗികത്തൊഴിലാളികളുടെ കുട്ടികള്ക്കിടയില് സേവനമനുഷ്ടിക്കുന്ന സംഘത്തിനുവേണ്ടി വീഡിയോ ഡോക്യുമെന്ററി നിര്മ്മാണം ലക്ഷ്യം.<br /><br />തെഹല്കാ മോഡല് ക്യാമറയും മറ്റും പ്രചാരത്തില് ആയിട്ടില്ലാത്ത കാലം, വലിയ ഉപകരണങ്ങളുമായി പടം പിടിക്കാന് ചെന്നാല് പടമാകാന് പോലും ആളെ തിരിച്ചു കിട്ടുമോയെന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്ത അന്തരീക്ഷം. ഉള്ളതില് ഏറ്റവും ചെറിയ ക്യാമറ സഞ്ചിയിലൊതുക്കി ഞാന് തുനിഞ്ഞിറങ്ങി. ചുവന്ന തെരുവിനോളം പ്രശസ്തമല്ലാത്ത, മുംബൈ അന്ധേരിയിലെ മറ്റൊരു തെരുവില് കാത്തു നിന്ന സംഘത്തോടൊപ്പം ചേര്ന്നു.<br /><br />കുര്ത്ത/ചുരിദാര് സംഘം‘ഗലി’കളിലേക്ക് കടക്കാന് ഒരുങ്ങുന്നതിനു മുന്പേ, പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ മുട്ടാളന്മാര് മുന്നില്, പുതുമുഖത്തെ പരിചയപ്പെടണം! സംഘത്തലൈവി മാള്വിക പുതിയ സംഘാംഗമായ സ്വാര്ത്ഥനെ പരിചയപ്പെടുത്തി. ചുഴിഞ്ഞുള്ള അവരുടെ നോട്ടത്തില് പരമാവധി നിഷ്കളങ്കനാകാന് ഞാന് വൃഥാ ശ്രമിച്ചു. ഗണേഷ് മനഃപൂര്വ്വം എന്റെ സഞ്ചിയില് തിരുകിവച്ച ‘ഡബ്ബ’ തെളിഞ്ഞ് കണ്ടതുകൊണ്ടാകാം ഞാനും എന്റെ ക്യാമറയും ആ കശ്മലന്മാരുടെ പിടിയില് പെടാതെ രക്ഷപ്പെട്ടത്.<br /><br />സംഘം പലതായി പിരിഞ്ഞ് ‘ചാലു’കളിലേക്ക് കയറി. ‘ഛോപ്പഡ’കളിലൊന്നില് ഒറ്റക്കട്ടിലിലും നിലത്തുമായി ഇരുന്ന് എഴുത്തും വായനയും പഠിക്കുന്ന കുഞ്ഞുമക്കള്. മാള്വികയും ഗണേഷും അദ്ധ്യാപകര്. അവരെ സഹായിക്കാനായി ബിസിനസില് നിന്ന് ഔട് ആയി എക്സ്പയറി ഡെയ്റ്റ് കാത്തു കഴിയുന്ന സ്ഥലവാസിയായ മുംതാസ്. രണ്ടാള്ക്ക് കഷ്ടിച്ച് പെരുമാറാവുന്ന ആ മുറിയില് ഇപ്പോള് ഞങ്ങള് പത്ത് പേര്!<br /><br />വാതില് തുറന്നിട്ടേ പഠിപ്പിക്കാവൂ, ഒച്ചയും ബഹളവുമൊന്നും പുറത്ത് കേള്ക്കാന് പാടില്ല(അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും ‘തൊഴിലാളികള്’ ഉറക്കമായിരിക്കും!), പഠനം കഴിഞ്ഞാല് എത്രയും പെട്ടെന്ന് സ്ഥലം കാലിയാക്കിക്കൊള്ളണം എന്നെല്ലാം നിബന്ധനകള് ഉണ്ടത്രേ! മുറിയുടെ മൂലയില് പാത്രം കഴുകുവാനും കുളിക്കുവാനും മറ്റുമായി ‘മോറി’ ഉണ്ട്. ഞാന് അതിനകത്താണ്. വാതില്ക്കല് വരുന്നയാള്ക്ക് മോറിയില് നില്ക്കുന്ന എന്നെ കാണാം! മാളവിക സിഗ്നല് തന്നതും ‘സ്റ്റാര്ട്ട്, ക്യാമറ, ആക്ഷന്’ എന്നതിനു പകരം ‘നന്മ നിറഞ്ഞ മറിയമേ സ്വസ്തി..’ എന്ന് ഉരുവിട്ട് ക്യാമറ പുറത്തെടുത്തു.<br /><br />എനിക്ക് ഭയം കുട്ടികളെ ആയിരുന്നു, അവരെങ്ങാന് ‘ഷൂട്ടിംഗ്‘ ശ്രദ്ധിച്ചാല് എന്റെ കാര്യം കട്ടപ്പൊക! മുംതാസ് പക്ഷേ, അവരെ പേടിപ്പിച്ച് ഇരുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഞാനും പേടിച്ചു പോയിരുന്നു, മുംതാസിന്റെ മുഖം ആദ്യം കണ്ടപ്പോള്. കാശു കൊടുക്കാത്തതിനു ‘കെട്ടിയവന്’ ആസിഡ് ഒഴിച്ചു, അങ്ങിനെ ബിസിനസ്സില് നിന്ന് ഔട് ആയി അത്രെ! മുംതാസിന്റെ ഭീകരതയെ ഒഴിവാക്കി കുട്ടികളുടേയും അദ്ധ്യാപകരുടേയും ചിത്രങ്ങള് ഒപ്പിയെടുക്കുന്ന തിരക്കില് മുഴുകി ഞാന്.<br /><br />ഒറ്റക്കട്ടിലിന്റെ മൂലയില് ഇരിക്കുകയായിരുന്ന മുംതാസ് ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെയാണ് എന്റെ നേരെ ചാടി വീണത്. തോളില് പിടിച്ച് എന്നെ താഴേക്ക് വലിച്ചിരുത്തി. കുട്ടികളുടെ പഠന നിലവാരം നിരീക്ഷിക്കാന് നാലുകാലില് ഒരുവന് വാതില്ക്കല്. എന്നെ മറച്ച് പിടിച്ച് മറ്റവനെ ചീത്ത വിളിച്ച് പറഞ്ഞു വിടുകയായിരുന്നു മുംതാസ്.<br /><br />ആവശ്യമുള്ള ഷോട്ടുകള് കിട്ടിയെങ്കില് നിറുത്തിക്കോളൂ എന്ന മാള്വികയുടെ ആജ്ഞ ഞാന് ശിരസ്സാ വഹിച്ചു. ഈ ശിരസ്സ് എനിക്കിനിയും വഹിക്കണമല്ലോ! കുട്ടികളുടെ ഒപ്പം ഞാനും ചേര്ന്നു.<br /><br />പാഠം ഒന്ന്: ‘മാജാ ഷാളാ’(എന്റെ വിദ്യാലയം). “ഇതാണോ മോന്റെ വിദ്യാലയം?” പുസ്തകത്തിലെ ചിത്രം ചൂണ്ടി ഞാന് ചോദിച്ചു.<br /><br />“ഞാന് സ്കൂളില് പോകാറില്ല,” വിഷാദം കലര്ന്ന സ്വരത്തില് അവന് മൊഴിഞ്ഞു.<br /><br />“അതെന്തേ?”<br /><br />“സ്കൂളില് എല്ലാരും ഞങ്ങളെ കളിയാക്കും, ഞങ്ങളുടെ അമ്മമാര് ജോലിക്ക് പോകുന്ന കാര്യവും പറഞ്ഞ്.” മറുപടി പറഞ്ഞത് അവന്റെ പെങ്ങള് ആണ്.<br /><br />സ്തബ്ധനായ ഞാന് മാള്വികയുടെ നിര്ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി മാത്രം ആ കുട്ടികളുമായി കൂടുതല് ഇടപഴകാനും അവരോടു സംസാരിക്കാനും ശ്രമിച്ചു. എല്ലാവരും സ്കൂളുകളില് നിന്ന് ‘ഡ്രോപ് ഔട്സ്’. കാരണം ലളിതം, സഹപാഠികളുടെ കളിയാക്കലുകള്, കുറ്റപ്പെടുത്തലുകള്. മാളവികയും സംഘവും ഇവരെ വീടുകളില് വന്ന് പഠിപ്പിക്കുക എന്ന ശ്രമകരമായ ദൌത്യം ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നു.<br /><br />സ്വാര്ത്ഥന് മാഷിനു ‘മറാഠി’ അറിയില്ല എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോള് എന്നെ പഠിപ്പിക്കാനായി അവര്ക്ക് താല്പര്യം. കളിച്ചും ചിരിച്ചും പഠിച്ചും, അനുവദിച്ച സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല. തിരികെയിറങ്ങാന് നേരം ഒരു സംശയം മാത്രം ആ പയ്യന് എന്നോട് ചോദിച്ചു, എന്റെ മനസ്സില് ഒരു നൊമ്പരമായി ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യം.<br /><br />അമ്മമാര് വൈകീട്ട് ‘വലിയ വലിയ പണക്കാരുടെ വീടുകളില് വീട്ടുവേലയ്ക്ക് പോകുന്നതില്’ ആ കുട്ടികള്ക്ക് എതിര്പ്പില്ല. പയ്യന്റെ സംശയം ഇതായിരുന്നു, “ഭയ്യാ, ....... അമ്മീ ഇത്നാ മെയ്ക്കപ് ക്യൂം ലഗാക്കെ ജാത്തീ ഹെ?”<br /><br />വീട്ടുജോലിക്ക് പോകുമ്പോള് അമ്മ എന്തിനിത്ര മെയ്ക്കപ് അണിയുന്നു എന്നതിന്റെ ഉത്തരം ഇന്നവന് മുതിര്ന്നപ്പോള് മനസ്സിലാക്കിക്കാണും!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-991304884511971515?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-44415919660093001292007-03-15T14:19:00.000+03:002007-03-15T14:23:32.556+03:00ദേ പിന്നേം വീണുസ്വാര്ത്ഥന് കാറ്റുവീഴ്ച. കഴിഞ്ഞ തവണ <a href="http://swarthavicharam.blogspot.com/2007/01/blog-post.html">വെള്ളത്തില് തെന്നിയാണ് വീണതെങ്കില് </a>ഇത്തവണ ആര്ഭാടം അടികൊണ്ടിട്ടായിരുന്നു, കാറ്റടി കൊണ്ട്!<br /><br />ട്രക്കൊരെണ്ണം വഴിയില് കൊഴിഞ്ഞു. മെക്കാനിക്കിനെ കൊണ്ട് ചെന്ന് തല്ക്കാലം സെറ്റപ്പാക്കി വിട്ടു. മണല്ക്കാറ്റ് മൂലം അത്രയും നേരം കാറില് നിന്നും ഇറങ്ങാന് മടിച്ച സ്വാര്ത്ഥന് വണ്ടി നീങ്ങാന് തുടങ്ങിയപ്പോളാണ് അതോര്ത്തത്, ഒരു അത്യാവശ്യകാര്യം ഡ്രൈവറോട് പറയാനുണ്ടായിരുന്നു എന്ന്. വേഗം ഹോണടിച്ച് കാറില് നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി. സിലോണ് സ്റ്റേഷന് മാത്രം പിടിക്കുന്ന ശ്രീലങ്കന് ഡ്രൈവറോട്, അവനും സ്വാര്ത്ഥനും മാത്രം അറിയാവുന്ന അറബിയിലും ഹിന്ദിയിലും ഇംഗ്ലീഷിലും പറഞ്ഞത് ആ വഴി വന്ന കാറ്റ് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പോയി.<br /><br />പത്തിരുപതടി നടക്കണം അവനെ ക്ലോസപ്പില് കിട്ടാന്. ആദ്യ ചുവട് വച്ചതും, “ക്ലോസ് യൂര് ഐസ്....” എന്ന് മൂളിപ്പാടി ഒരു കൊട്ട മണലും വാരിയിട്ട് അടുത്ത കാറ്റ്. കണ്ണടച്ച് പിടിച്ച്, മുന്നോട്ട് വച്ച ഇടതുകാലില് ഊന്നി വലതുകാല് തറയില് നിന്നും ഉയര്ത്തി. അല്പം ഇസ്പീഡ് കൂടിയോ എന്നൊരു സംശയം, വലതന് തറയില് ആകുന്നതിനു മുന്പ് ഇടതന് ഉയര്ന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇതിനിടയില് ചെരുപ്പൊരെണ്ണം എതിര്ടീമിലെ ജീന്സുമായി ഉടക്കി. ഇടതു തള്ളവിരലില് ത്രിശങ്കു, കഴിഞ്ഞ തവണത്തെ അതേ ശങ്കു!<br /><br />ഒരു തിര, പിന്നെയും തിര. പിന്നീട് വന്നതോ, വന് തിര! വീശിയടിച്ച കാറ്റില് പെട്ട് സ്വാര്ത്ഥ ദേഹം വായുവില് ഉയര്ന്നു പൊങ്ങി, ദുബായ് വിമാനത്താവളത്തില് ബംഗ്ലാദേശിന്റെ ബിമാനം പോലെ ദാണ്ടെ കിടക്കുന്നു ധിം ധരികിട ധോം!<br /><br />എഴുന്നേറ്റ് കണ്ണ് തുറന്നപ്പോള് കാണുന്നത് എങ്ങോ പറന്നകലുന്ന ചെരുപ്പിനെയാണ്. സ്വാര്ത്ഥനെ ചതിച്ചവനാണവന്, അങ്ങിനെ വിടാന് പാടുണ്ടോ? പിന്നാലെ ഓടി കഴുത്തിനു കുത്തിപ്പിടിച്ച് കാല്ച്ചുവട്ടിലൊതുക്കി. തിരികെ നടക്കാന് നേരം അറിഞ്ഞു വലതു കയ്യിലൊരു നീറല്, കാലിനൊരു ഞൊണ്ട്.... അയ്യോ, ഇടതുകയ്യിലിരുന്ന മൊഫൈല് എന്തിയേ?<br /><br />കല്ലിനും കട്ടയ്ക്കും മണലിനുമിടയില് തിരഞ്ഞു, ദാ കിടക്കുന്നു പാവം. ഭാഗ്യം, ഉടുപ്പ് മാത്രമേ കീറിപ്പൊളിഞ്ഞുള്ളൂ. കയ്യിലെടുത്ത് താലോലിച്ചപ്പോള്, “എനിക്കൊന്നും പറ്റീട്ടില്യന്നേ, വിഷമിക്കണ്ട, ഇത് ആദ്യായിട്ടൊന്നുമല്ലല്ലോ എന്നെ ഇങ്ങനെ...,” എന്നു പറഞ്ഞൊരു മണിനാദം. “ഭായ്, ഓക്കേ?” ട്രക്കില് നിന്നും ഇറങ്ങാതെ ലവന് ഫോണ് ചെയ്യുന്നു! ശ്ശെടാ സ്വാര്ത്ഥ ബുദ്ധിയില് എന്തേ ഇത് തോന്നാഞ്ഞത്!<br /><br />“മാഫീ മുശ്കില്, തും ജാവോ(പോടാ പുല്ലേ),” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഫോണ് വച്ചു. മെല്ലെ ഞൊണ്ടി കാറിന്റെ വാതില് തുറന്ന് സീറ്റിലേക്ക് ചെരിഞ്ഞു വീണു. കാലു പുറത്തേക്കിട്ട് പരുക്ക് പരിശോധിക്കുന്ന സമയം കൊണ്ട് തക്കം നോക്കിയിരുന്ന രേണു കാറ്റിന്റെ അകമ്പടിയോടെ കാറിനകം സ്വന്തമാക്കി. ഇനി അവളെ പറഞ്ഞൊഴിവാക്കാന് 20 റിയാല് വേറെ മുടക്കണം. വലതു കാലിന്റെ, കൃത്യം ബ്രെയ്ക്ക് ചവിട്ടുന്നതിന്റെ അരികിലായി മുറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവിടെ തന്നെയാണ് വേദനയും.<br /><br />ടിഷ്യൂ പേപ്പര് ചുറ്റിയ കാലുമായി, 25 കിലോമീറ്റര് ദൂരം ഉപ്പുറ്റികൊണ്ട് ബ്രെയ്ക്കും ആക്സിലേറ്ററും മാറി മാറി ചവിട്ടി ഒരു കണക്കിന് മുറിയിലെത്തുവോളം മനസ്സില് കൂട്ടിക്കിഴിക്കലുകള് നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br />കാലിലൊട്ടിക്കാനുള്ള ബാന്ഡെയിഡ്, മൊബൈലിനു പുതിയ ഉടുപ്പ്, കാറു കഴുകാന് 20 റിയാല്... എന്നിങ്ങനെ എല്ലാം കൂട്ടി 12 കൊണ്ട് പെരുക്കി, എകദേശം അഞ്ഞൂറു രൂപ. കാറില് തന്നെ ഇരുന്ന് മറ്റവനെ ഫോണ് വിളിച്ച് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില് ആകുമായിരുന്നത് അഞ്ച് രൂപ! പിന്നെ ആകെയുള്ള സമാധാനം, രണ്ടായാലും ബില്ല് കമ്പനി കൊടുത്തുകൊള്ളുമല്ലോ എന്നുള്ളത് മാത്രമാണ്!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-4441591966009300129?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-18315726148509785662007-03-11T10:27:00.000+03:002007-03-11T10:32:18.573+03:00ഏഡീബി-അഭയം-ഗാനമേള<strong>വേലിയില് കിടക്കുന്നത്</strong><br />പ്രവാസികളില് നിന്നും പണം പിരിച്ച് സര്ക്കാരിനു ലോണ് ആയി നല്കാമെന്ന് ചിലര് അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടല്ലൊ. വേലിയിലുള്ളത് അവിടെത്തന്നെ കിടക്കുന്നതല്ലേ കൂട്ടരേ നല്ലത്. നികുതിപ്പണം പോലും നേരാംവണ്ണം പിരിച്ചെടുക്കാന് കഴിവില്ലാത്ത സര്ക്കാരുകള്ക്ക് എന്ത് ഉറപ്പിന്റെ പുറത്താണ് ഈ വായ്പ നല്കുന്നത്?<br /><br />ഇവര്ക്ക് ഏഡീബീ തന്നെയാണ് ഉചിതം. അവരാകുമ്പോള് ബ്ലേഡ് മാഫിയാക്കാരേപ്പോലെ കഴുത്തിനു കുത്തിപ്പിടിച്ച് കാശ് തിരികെ വാങ്ങിക്കൊള്ളും. നമ്മളെങ്ങാനും പണം കൊടുത്താല്, ‘ഗോവിന്ദ’!!<br /><br /><strong>ക്വൊട്ടേഷന്</strong><br />ആന തരാം, ചേന തരാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് പറഞ്ഞു, “വേണ്ട, നിങ്ങടെ പറമ്പിന്റെ മൂലയില് എവിടെയെങ്കിലും ചുരുണ്ട് കൂടാന് അവസരം തന്നാല് മതീ എന്ന്.”<br /><br />അപ്പൊ അമ്മാവന് പറഞ്ഞതെന്താ, “നീ ലവനെ മാത്രമല്ല, ലവന്റെ അര്ദ്ധ സഹോദരനേയും കൂട്ടുകാരനേയും തട്ടുക. എന്റെ ചങ്ങാതിയോട് പറഞ്ഞ് നിനക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം ഞാന് ഏര്പ്പാട് ചെയ്യാം.”<br /><br />ഇപ്പൊ ദേ മൂന്നെണ്ണത്തിനേം തട്ടിയേച്ച് ഞാനും കുടുംബവും നിങ്ങടെ ചങ്ങാതിയുടെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് വന്നു നില്ക്കുന്നു. “മൂന്ന് മാസം കഴിഞ്ഞു, തരാന്ന് പറഞ്ഞട്ട് ചേട്ടന് തരാതിരിക്കരുതേ... അഭയം തരാതിരിക്കരുതേ...”<br /><br /><strong>ഐസ്ക്രീം</strong><br />കുട്ടികളുടെ കയ്യില് ഐസ്ക്രീം കൊടുത്തിട്ട്, “ഇതു കഴിക്കരുത്, ഉരുകിയൊലിച്ച് തീരുന്നതുവരെ കണ്ടോണ്ടിരിക്കണം,” എന്ന് പറയുന്നതു പോലെയാണ് ഗാനമേളയ്ക്കിടെ ആടരുത് എന്ന് പറയുന്നത്.<br /><br />യൂഏഈയില് കഴിഞ്ഞ ദിവസം നടന്ന ഗാനമേള അടിയില് കലാശിച്ചു എന്നറിഞ്ഞു. തുള്ളാന് പാട്ട് മാത്രം പോരാ കള്ളും വേണം എന്നായാല് എന്താ ചെയ്ക!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-1831572614850978566?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-65346217433187083082007-03-09T12:17:00.000+03:002007-03-09T14:38:09.590+03:00യ്യോാാാ ന്റെ യാഹ്വേ... Yahoo! Apology Dramaങ്ങള് ത്ര മൊയന്താണ്ന്ന് ഞമ്മളറിഞ്ഞില്ലാ ട്ടൊ! പ്പൊ ന്തായ്ക്ക്ന്ന് സംഭവം?<br /><br />ഇങ്ങളും ഞമ്മളും കച്ചറ തൊടങ്ങ്യപ്പം ഇങ്ങള് പറഞ്ഞ്, അത് ഓലാണ്, ഇന്ത്യേലെ വലപ്പണിക്കാരാണ് ഇ പ്പരിപാട്യെല്ലം ഒപ്പിച്ചത്...ന്ന്. മാപ്പ് പറയണ്ടത് ഓലാണ് പൊലും!<br /><br />ഞമ്മള് സമ്മയ്ക്കാണ്ടെ പ്രതിഷേധോം പരിപാടീം ആയിട്ട് അടിച്ച് പൊളിച്ച്. ഇങ്ങക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായീന്ന് ഞമ്മള് വിശാരിച്ചി.<br /><br />ഇപ്പൊ ന്താ കാണ്ന്ന്? ഇങ്ങളെ വലപ്പണിക്കാരന്നെ ഇങ്ങള്യും ഞമ്മള്യും മൊയന്താക്കാന് നോക്കാണ്!!! ഞമ്മള് പണ്ടേ മൊയന്താണ്, ഇല്ല്യെങ്കീ ഇങ്ങളോട് അടീണ്ടാക്കണ്ടി<br />വരില്ല്യേനല്ലൊ! ഇങ്ങള് ഞമ്മളക്കാട്ടിലും വല്യ മൊയന്താണ്ന്ന് ഇപ്പൊ മന്സ്ലായ്ക്ക്ണ്. ഇല്ല്യാച്ചെങ്കില് ഇങ്ങളെ പ്രസ്താവനാന്ന് പറഞ്ഞ് എന്തുത്തോ കൊര്ച്ച് എയ്തിക്കൂട്ടീട്ട്<br />അട്ക്കളേന്റെ ഏതോ മൂലേല് ഇട്ട്ങ്ങായ്ട്ട് പോവാന് ഇങ്ങക്ക് കഴിയ്യോ? അതിന് ഇങ്ങളെ വലപ്പണിക്കാര്ക്കേ പറ്റൂ.<br /><br />ഓല്ക്കറിയാലോ ഇങ്ങക്ക് മലയാളം വായിക്കാനറിയൂലാന്ന്!!!<br /><br />Dear readers, join the fun of apology bullshit!<br /><br />What you do if you wanna say sorry against Ur ego? Write it on a sticky-note and paste it under the table. If your Mom/Dad ask you, "Did u said sorry to your sister?", you<br />can say YES and take the note from down the table and show them!<br /><br />Exactly this is being done by Yahoo! (or it's content provider for Malayalam portal). <a href="http://news.yahoo.com/s/pcworld/20070308/tc_pcworld/129675;_ylt=AsxNXWnRPm3CEyePyY_K13kjtBAF">They've prepared an apology</a> and posted it in the <a href="http://in.malayalam.yahoo.com/Recipes/Continental/0703/09/1070309001_1.htm">Continental Corner </a>of the portal. This<br />is my first time experience to see an apology coming under 'continental recipies' category.<br /><br />Now I have real doubts about the content providers. <strong>Are they trying also to fool Yahoo!</strong>, along with the bloggers? It's obvious, Yahoo! uncle don't know to read Malayalam.<br />(I'm here, dear Yahoo!, if you want someone to read Malayalam for you. Simply mail me: swarthan @ gmail d.o.t com)<br /><br />You guys are forcing me to do this again:<br /><br /><embed src="http://swarthan.googlepages.com/YahooYodleMyVersionforProtest.wav" width="280" height="45" type="application/octet-stream" loop="false" autostart="false"></embed><br /><br />This is parody of the famous Yahoo! yodle. I'm posting this <a href="http://kariveppila.blogspot.com/2007/03/protest-against-plagiarisation-of-yahoo.html">in protest of Yahoo!'s plagiarism</a>. The above yodle simply means, "Shame Shame, Puppy Shame."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-6534621743318708308?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-75888369126408090002007-03-05T07:02:00.000+03:002007-03-05T12:57:01.425+03:00മ്മ്ടെ Yahoo!ന്റെ കൂവല്യാഹൂ അമ്മാവന്റെ പൂമുഖത്ത് ചെന്ന് വാലില്(!) പിടിച്ചു വലിച്ചാല് ഒരു നിലവിളി കേള്ക്കാം, പ്രസിദ്ധമായ യാഹൂ യോഡില്. പാവങ്ങളുടെ മേല് കുതിരകയറിയശേഷമുള്ള ആനന്ദാരവമായും ഈയിടെ അത് മാറുന്നുണ്ടൊ? ബൂലോഗത്ത് നിന്നും കണ്ടവും നിലവും അടിച്ചു മാറ്റി സ്വന്തം പേരില് തീറെഴുതുന്ന ഈ അമ്മാവനോട് ചോദിച്ചാല് പറയും, “അട്ടപ്പാടിയിലെ വില്ലേജ് ആപ്പീസറോട് അന്വേഷിക്കാന്.” അങ്ങേരാണത്രേ ആധാരം തീറെഴുതിച്ചത്! അമ്മാവനോട് സ്വാര്ത്ഥനു പറയാനുള്ളത് ഇതാണ്...<br /><br /><embed src="http://swarthan.googlepages.com/YahooYodleMyVersionforProtest.wav" width="280" height="45" type="application/octet-stream" autostart="false" loop="false"></embed><br /><br />This is parody of the famous Yahoo! yodle. I'm posting this <a href="http://kariveppila.blogspot.com/2007/03/protest-against-plagiarisation-of-yahoo.html">in protest of Yahoo!'s plagiarism</a>. The above yodle simply means, "<strong>Shame Shame, Puppy Shame</strong>." You don't deserve more, dear Yahoo!<br /><br />(മുകളില് ഞെക്കാനോ, ഞെക്കിയിട്ടും കേള്ക്കാനോ സാധിക്കാഞ്ഞവര് <a href="http://swarthan.googlepages.com/YahooYodleMyVersionforProtest.wav">ഇവിടെ ഞെക്കുക</a>)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-7588836912640809000?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-17290681436601587532007-02-17T23:21:00.000+03:002007-02-17T23:54:22.385+03:00ക്യാപ്റ്റന് കുക്വളരെ വൈകിയാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം സ്വാര്ത്ഥനും സഹനും ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തിയത്. പതിവില്ലാത്തവിധം, ഊണ് തയ്യാര്.<br /><br />“കുക്കിനെ വച്ചു. ഇനി കൈ കഴുകി വന്നിരുന്നാല് മതി,” കൃതജ്ഞതാ പ്രകാശനവും കാത്ത് മുദീര്(ബോസ്) വാതില്ക്കല്.<br /><br />ആക്രാന്തത്തിനിടയില് നന്ദിപ്രകടനത്തിന് എവിടെ സ്ഥാനം! ആവേശമൊന്നടങ്ങിയപ്പോള്, “പാത്രം കഴുകാന് കൂടി ഒരാളെ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്,” എന്ന് ഞങ്ങള്.<br /><br />“ഉവ്വടാ, നിന്നെയൊക്കെ തേച്ചു കുളിപ്പിക്കാനും ഞാന് ആളേ കൊണ്ടുവന്നു നിറുത്താം.”<br /><br />വരും ദിവസങ്ങളില് ആസ്വദിക്കാന് പോകുന്ന ചൈനീസ്, കോണ്ടിനന്റല് ഡിഷ്ഷുകള് സ്വപ്നം കണ്ട് ആ രാത്രി ഡിഷൂം ഡിഷൂംന്ന് തള്ളി നീക്കി. വെളുപ്പിന് കട്ടന് ചായയ്ക്കൊപ്പം, തലേന്ന് ബാക്കി വന്നത് ചൂടാക്കി പിടിപ്പിച്ച് യാത്രയായി.<br /><br />ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും കുടിക്കാന് കിട്ടാനില്ലാത്തിടത്ത് പെട്ടുപോയി ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരുമണി വരെ. തലേന്ന് കണ്ട സ്വപ്നത്തിന്റെ തീവ്രത, പൊരിയുന്ന വയറിനോട് പലവട്ടം ഓതി, “ക്ഷമി, ക്ഷമി,” എന്ന്. ഹൈവേയിലെ ഭോജനശാലകളോടെല്ലാം ‘കല്ലീ-വല്ലീ’(പോട്ടെ പുല്ല്) പറഞ്ഞ് രണ്ടര മണിയോടെ കൈകഴുകി ഊണുമുറിയില് പാഞ്ഞെത്തിയ ഞങ്ങള്, നിങ്ങള് ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, ഇളിഭ്യരായി.<br /><br />ഇനിയിപ്പൊ ഹോട്ടലിലും ചോറ് കിട്ടില്ല. നിരാശയാല് നീറുന്ന വിശപ്പിന്റെ നെരിപ്പോടുമായി വെറുതേ അടുക്കളയിലേക്ക് എത്തി നോക്കി. ഭാഗ്യം, ആരോ ചോറ് വേവിച്ച് വച്ചിട്ടുണ്ട്. യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനത്തില് കാര്യങ്ങള് നീങ്ങി. ഫ്രിഡ്ജില് പുനര്ജന്മം കാത്തുകഴിയുന്ന ഇന്നലെകളുടെ ബാക്കി‘പാ’ത്രങ്ങള്ക്ക് മോചനമായി. സഹന് വക ഇന്സ്റ്റന്റ് തക്കാളിക്കറിയും സ്വാര്ത്ഥന് വക ഉണക്കച്ചെമ്മീന് വറുത്തതും സ്പെഷ്യല്. പതിനഞ്ച് മിനിറ്റുകൊണ്ട് ഊണ് മേശമേല് നിരന്നത് പഴയതും പുതിയതും പുതുക്കി പണിതതുമായ ആറ് തരം കറികള്. അച്ചാറും ഉപ്പിലിട്ടതും ആഡ് ഓണ്സ്.<br /><br />“ഇതുകൂടി തീര്ക്കാമെടേ, ഇല്ലേല് വൈകീട്ട് നമ്മള് തന്നെ തിന്നണം,” ബാക്കിവന്ന ചോറ് തക്കാളിച്ചട്ടിയില് ഇട്ട് പുരട്ടി, അവസാന വറ്റും അകത്താക്കിയെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി കൈവിരലുകള് നക്കിത്തുടച്ച് ഏമ്പക്കവും വിട്ട് പുറത്തേക്ക്.<br /><br />നിര്വൃതിയുടെ, സംതൃപ്തിയുടെ സമ്പൂര്ണ്ണ സാക്ഷാത്കാരത്തിനായി അര മണിക്കൂര് നേരത്തേക്ക് ശയനമുറിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങുമ്പോള് മുന്നില് മുദീര്, “ഞാനിന്നലെ പറയാന് മറന്നു, കുക്ക് വൈകീട്ട് മാത്രമേ വരൂ.”<br /><br />“അപ്പൊ... ആരാ ചോറ് വച്ചത്?”<br /><br />“ചോറ് ഞാനാ വച്ചത്, കറി നിങ്ങള് വച്ചിട്ടുണ്ടാകും അല്ലെ? ഞാന് അല്പം ഉറങ്ങിപ്പോയി...”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-1729068143660158753?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-10368510936717715972007-01-27T18:12:00.000+03:002007-01-27T19:53:20.798+03:00കുഞ്ഞിപ്പാട്ടുകാര്<a href="http://vanithalokam.blogspot.com/2007/01/blog-post_07.html#116937965230179590">“നമ്മടെ മക്കളൊക്കെ അവരടെ കുഞ്ഞു ശബ്ദത്തില് പാട്ട് പാടാറും കുഞ്ഞിക്കവിത ചൊല്ലാറും ഒക്കെല്ല്യെ.” അചിന്ത്യാമ്മ</a><br /><br />നാട്ടില് വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോള് പുത്രന്മാരെ രണ്ടുപേരെയും വിളിച്ച് പാടിപ്പിച്ചതാ.<br /><br />ഒന്നാം പാട്ട് : “പാഠം പഠിക്കുവാന് ഞങ്ങളുണ്ട്...”<br />ആലാപനം(?): മൂത്ത പുത്രന് ഡാനിയേല്<br /><br />രണ്ടാം പാട്ട് : “കുഞ്ഞിപ്പൂച്ച...”<br />ആലാപനം(?): ഇളയ പുത്രന് ഡേവിഡ്<br /><br />ദൈര്ഘ്യം: പേടിക്കേണ്ട, 30 സെക്കന്റ് മാത്രം<br /><br /><embed src="http://adeign.googlepages.com/DaniDavidLayer-3.wav" width="280" height="45" type="application/octet-stream" loop="false" autostart="false"></embed><br /><br />Recorded at! Rolland Garros (റോളണ്ടിന്റെ ഗാരേജ് )<br />Audio Engineer! Francis Rolland D'Rose (ഞങ്ങടെ സ്വന്തം റോഡീ ബോയ് )<br /><br />ഈ പാട്ടുകളുടെ ശരിയായ വരികള് കൈവശമുള്ളവര് കമന്റായി പോസ്റ്റാന് അപേക്ഷ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-1036851093671771597?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1169495674677021212007-01-22T22:49:00.000+03:002007-01-22T22:54:34.696+03:00പിതൃദേവോ ഭവഃബസ് കണ്സഷന് കാര്ഡിലെ വിവരങ്ങള് ‘ഡോക്ടര് ലിപി’യില് എഴുതുക ഞങ്ങളുടെ പതിവായിരുന്നു. ഒരുമാതിരിപ്പെട്ട കണ്ട്രാവിമാര്ക്കോന്നും ഇംഗ്ലിഷ് അറിയില്ല എന്നതും, അഥവാ അറിഞ്ഞാല്തന്നെ വായിച്ചാല് മനസ്സിലാകില്ല എന്ന ബോധ്യവുമാണ് ഇതിനു പ്രേരണയായത്.<br /><br />“എവ്ടെയ്ക്ക്യാ? കാര്ട്ണ്ടാ?”<br /><br />ധൈര്യസമേതം കാര്ഡെടുത്ത് തുറന്ന് കാണിച്ചാല് ഒന്ന് പാളി നോക്കും, പിന്നെ എല്ലാം ഓക്കെ.<br /><br />കലാലയത്തിനു കിഴക്കോട്ട് അന്ന് ബസ്സോടിത്തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ആ സ്ഥലപ്പേരു വച്ച കാര്ഡ് ഉപയോഗിച്ച് തെക്കോട്ടും വടക്കോട്ടും പടിഞ്ഞാട്ടുമുള്ള മിക്കവാറും ദേശങ്ങളിലേക്ക് സ്വാര്ത്ഥനും സംഘവും നിര്ഭയം യാത്രചെയ്തുപോന്നിരുന്നു.<br /><br />ഒത്താല് ഞങ്ങളേയും വിറ്റ് കാശ് മേടിക്കുന്ന ഒരുത്തനുണ്ടായിരുന്നു കൂട്ടത്തില്. ഞായറാഴ്ചകളില് പോലും ‘സി’ കൊടുത്ത് യാത്ര ചെയ്യാന് മിടുക്കന്. അതും, നീല ജലാശയത്തില് നീന്തും ഹംസങ്ങളേക്കാണാന് <a href="http://atulya.blogspot.com/2006/03/blog-post_29.html">തൃശൂര് ‘ഗിരിജ’ </a>വരെ! ഭാരതത്തിന്റെ അതിര്ത്തികള് കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനുള്ള നിയോഗവുമായി ജീവിക്കുന്ന എന്സീസീ കേഡറ്റ് എന്ന ലേബലിലായിരുന്നു ഈ അവധിദിന സീ ഒപ്പിച്ചിരുന്നത്.<br /><br />ഗ്രഹപ്പിഴമൂലം കണ്ടക്ടറാവേണ്ടിവന്ന ഒരു എമ്മേക്കാരന് ഒരിക്കല് നമ്മുടെ കക്ഷിയെ പൊക്കി.<br /><br />“ഞാനും കൊറേ കോളേജ് കണ്ടതാടാ. ഈ കാര്ഡില് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് മാത്രമേ സീ തരൂ”<br /><br />നമ്മടാളുണ്ടോ വിടുന്നു, ഭാരതത്തിന്റെ ഐക്യം, അഖണ്ഡത, കരസേന, സായുധസേന, പരേഡ്, റിപബ്ലിക് ദിന പരേഡ് എന്നിവയേക്കുറിച്ചെല്ലാം ഒരു ഗംഭീര പ്രസംഗം തന്നെ ആ ബസ്സില് നടത്തി കക്ഷി(ആളിന്നൊരു എണ്ണം പറഞ്ഞ വക്കീലാട്ടൊ!).<br /><br />ഒടുവില് ‘കിളി’ മുതലാളി ഇടപെട്ടു, “വിട്ടേക്കെടെക്ക്യേ, അവന് പൊക്കോട്ടെ...”<br /><br />ഗിരിജയെ ലക്ഷ്യം വച്ച് തൃശൂര് റൌണ്ടില് ഇറങ്ങാന് നേരം നന്ദി സൂചകമായി കിളിമുതലാളിയെ നോക്കി ഒരു ആക്കിയ ചിരി ചിരിച്ചു ചുള്ളന്.<br /><br />“ഇളിക്കല്ലെടാ #@$%*#*, നീയാ വേലായുധന് മാഷ്ടെ മോനല്ലേ? അങ്ങേരെ ഓര്ത്തട്ടാ... ... ... ഇനി മേലാലീ വണ്ടീ കേറിയാ...”. സീറ്റിനടിയില് നിന്നും ഉയര്ന്നുവന്ന ആ കയ്യില് ജാക്കീലിവര് ഉണ്ടായിരുന്നു, വേലായുധന് മാഷിന്റെ കയ്യിലെ ചൂരല് പോലെ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-116949567467702121?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1168264809775751072007-01-08T16:55:00.000+03:002007-01-08T17:00:09.800+03:00ഒന്ന് സ്ലിപ്പിആര്ഭാടങ്ങളെ സ്വാര്ത്ഥന് എന്നും അല്പം അകലത്തിലേ നിറുത്താറുള്ളൂ. പക്ഷേ ചിലപ്പോള് അവ എന്നെ എടുത്ത് ഒക്കത്ത് വച്ച് കളയും! ഇന്ന് രാവിലെയും അത് സംഭവിച്ചു.<br /><br />ഏഴര വെളുപ്പിന് കുളിക്കാന് കയറിയപ്പോള് വെറുതേ ഒരു തോന്നല്, അര മണിക്കൂര് സമയമുണ്ട്, കുളിമുറി ഒന്ന് വൃത്തിയാക്കിക്കളയാം. ചൂടുവെള്ളം ബക്കറ്റിലേക്ക് കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്നതേ ഉള്ളൂ. മെല്ലെ മുക്കിലും മൂലയിലും നിന്നു തുടങ്ങി. ഇത്തിരിപ്പോന്ന വാഷ് ബേസിന്, അതിന്റെ കാലാകട്ടെ വല്യക്കാട്ടതും. അതിന്റെ ഇടയിലാണ് ‘കീഠാണു’വിന്റെ ഒളിസങ്കേതം. ബ്രഷിട്ട് പരമാവധി കുത്തിയിളക്കി. കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച സഹമുറിയന് വൃത്തിയാക്കിയതാ. എന്നാലും ആ അരികുകളില്...<br /><br />ബ്രഷിന് എത്താവുന്ന ഇടങ്ങള്ക്ക് ഒരു പരിധിയുണ്ട്. ഇനി ചെയ്യാവുന്നത് പല്ല് തേക്കുന്ന ബ്രഷ് ഉപയോഗിക്കുകയാ. പഴയതൊരെണ്ണത്തിന് ഇപ്പൊ എവിടെ പോകാന്. തല്ക്കാലം കാലിന്റെ തള്ള വിരല് വച്ച് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം. സംഗതി കൊള്ളാം, നല്ല റീച്ച് ഉണ്ട്. എന്നാല് പിന്നെ ആര്ഭാടമായിക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതിയ ആ ദുര്ബല നിമിഷം... നിലത്തൂന്നിയ ഇടതു കാല് എന്നോട് ചോദിക്കാതെ ഒരുപ്പോക്കു പോയി. വിഘടിതനിമിഷത്തെ ത്രിശങ്കു, പിന്നെ എല്ലാം ക്ലിയര് ആയി.<br /><br />വായുവില് താണു പൊങ്ങിയ സ്വാര്ത്ഥദേഹം ഒരു കച്ചിത്തുരുമ്പിനായി ദാഹിച്ചു. അതുവരെ എന്റെ തലോടല് ഏറ്റ് സുഖിച്ചു നിന്ന വാഷ് ബേസിന് എന്നെ പാടേ ഉപേക്ഷിച്ചു. മിനുസമേറിയ ചുമരോടിലൂടെ എന്റെ ഇടതുകൈ വഴുതിയപ്പോള് വലതന് കടുകിട വ്യത്യാസത്തിന് വാഷ് ബേസിനുമായി തെറ്റിപ്പിരിഞ്ഞു. പിന്നെ ബക്കറ്റ്, എനിക്ക് താങ്ങും തണലുമാകാന്, അതുവരെ ശേഖരിച്ച ചൂടുവെള്ളം പരവതാനിയാക്കി. ചന്തിയാണ്(പൃഷ്ടം എന്ന് ലോക്കല്!) ആദ്യം ഭൂമിയെ സ്പര്ശിച്ചത്. ചൂടുവെള്ളത്തിന്റെ ആദ്യാനുരാഗം നുകരാന് ആ പ്രദേശത്തിനു ഭാഗ്യമുണ്ടായി. വീഴ്ചയുടെ പരമാവധി ആഘാതം ഏറ്റുവാങ്ങിയെങ്കിലും ആദ്യാനുരാഗത്തില് പുളകിതമായതു കാരണം നല്ല സുഖം. അടുത്ത ഊഴം വലതു കൈമുട്ടിനായിരുന്നു. ഒന്നും പിടികിട്ടാഞ്ഞതിന്റെ ദേഷ്യം നിലത്ത് ഇടിച്ച് തീര്ത്തു പാവം. ഇതിനിടയില് ബാക്കി ശരീരവും തറയിലെ ചൂടുവെള്ളത്തില് പതിച്ചിരുന്നു.<br /><br />എല്ലാം അവസാനിച്ചു എന്ന് ഞാന് അശിച്ചു. വാതിലില് തട്ടി മടങ്ങി നിന്നിരുന്ന ഇടതു കാല് മെല്ലെ നീര്ത്തി. എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എട്ട് അടി നീളമുള്ള കുളിമുറിയില് ആറടിയോളം തെന്നി ഞാന് നീങ്ങി. ചൂടുവെള്ളത്തിലൂടെയുള്ള ആ വാട്ടര് തീം പാര്ക്ക് അനുഭവം, തല ചുമരില് ഇടിച്ചപ്പോള് പൂര്ത്തിയായി. ഇനി എന്തു ചെയ്യാന്. ചെവി വട്ടം പിടിച്ചു. ഭാഗ്യം, മുറിയില് ആരുമില്ല. അല്പനേരം ആസ്വദിച്ചങ്ങിനെ കിടന്നു. ഇനി ഈ ശരീരത്തില് ഇളകാനായി പിരികള് ബാക്കിയില്ല എന്ന് സാവധാനം മനസ്സിലായി. സുഖശയനത്തിനു ശേഷം എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ഇന്നിനി എവിടെയും പോകേണ്ട, റെസ്റ്റ് എടുക്കാം. യൂറോപ്യന് അപ്പിപ്പാത്രം ഇല്ലാതിരുന്നത് ഭാഗ്യം, റെസ്റ്റ് റെസ്റ്റ്-ഇന്-പീസ് ആയിപ്പോയേനെ!<br /><br />അകെ നനഞ്ഞാല് തോര്ത്തി കയറുക എന്നൊരു ചൊല്ലുണ്ടല്ലോ! പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള് സഹമുറിയന് മുന്നില്,”ഡാ ഇത്രവേഗം നീ കുളിച്ചു കഴിഞ്ഞോ?”<br /><br />ഞാന് നേരത്തേ കുളിച്ചിറങ്ങിയതിന്റെ ആവേശം അവന് തീര്ത്തത് ‘ടപ്പോ’ന്ന് എന്റെ പുറത്ത്. ആകപ്പാടെ ഇളകാന് ബാക്കി നിന്നിരുന്ന എന്റെ തലയുടെ പിരിയും അതോടെ ഇളകി!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-116826480977575107?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1165938845784510212006-12-12T18:49:00.000+03:002006-12-12T18:57:45.510+03:00ഗെയിംസ്: ഷക്കീല തരംഗംപതിനായിരത്തോളം കായികതാരങ്ങള് പങ്കെടുക്കുന്ന ഏഷ്യന് ഗെയിംസിനേക്കുറിച്ച് സ്വാര്ത്ഥനു വന്ന ഫോണ്കോളുകളെല്ലാം സാനിയ മോളേക്കുറിച്ചായിരുന്നു.<br /><br />“സാനിയ വന്നോ?”<br />“സാനിയേടെ കളി എന്നാ?”<br />“സാനിയന്റെ ടിക്കറ്റ് കിട്ട്വോ ചങ്ങായീ?”<br />“ഇന്നലെ പോയിട്ട് ടിക്കറ്റ് കിട്ടീല്ല, അടുത്തതിനു ബുക്ക് ചെയ്ത് തരുമോ?”<br />“ഇയാളെന്താടോ സാനിയായെ കാണാന് പോയില്ലേ?”<br /><br />സുഹൃത്തിനു നിര്ബന്ധം സാനിയയുടെ കളി കാണണമെന്ന്. ഭാര്യ നാട്ടീന്ന് വിളിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്രേ, സാനിയ മോളുടെ ഫോട്ടോ എടുത്ത് കൊടുത്തയക്കാന്! നാട്ടിലെ പത്രമാസികകളില് വരാത്തതോ സാനിയയുടെ ചിത്രം!<br /><br />“വേണ്ട മോനേ വേണ്ട, നീ സാനിയയെ ഏത് രീതിയിലാ നോക്കുന്നത് എന്നറിയാനുള്ള ടെക്നിക്കാ!”<br /><br />“എന്നാലും...”<br /><br />“കളി കാണാന് പൊയ്ക്കോ, ഗാലറിക്ക് മുകളില് നിന്ന് ഒരു വൈഡ് ഫോട്ടോ എടുത്ത് അയച്ചാല് മതി”<br /><br />“എന്നാപ്പിന്നെ വേണ്ടല്ലേ?”<br /><br />നാനൂറോളം മത്സരങ്ങള് സംഘടിപ്പിക്കാന് ഇവിടുള്ളോര്ക്ക് വല്യ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. എന്നാല് ഇതൊക്കെ കാണാനുള്ള ആളുകളോ! സാനിയായുടെ കാര്യത്തിലൊഴികെ, ജോലീം പണീമുള്ള ഒരാളും ആ വഴിക്കില്ല. സ്കൂളായ സ്കൂളൊക്കെ തേടിപ്പിടിച്ച് കുട്ടികളെ കളിക്കളത്തില് എത്തിക്കാന് ഏര്പ്പാട് ചെയ്യപ്പെട്ടവര് പെടാപ്പാട് പെടുന്നു. പല മത്സരങ്ങള്ക്കും ടിക്കറ്റ് വെറുതേ കിട്ടിയ സ്വാര്ത്ഥനടക്കമുള്ള വളണ്ടിയര്മാരാകട്ടെ ഈ മഴയത്ത് വല്ലോണം വീട്ടീച്ചെന്ന് സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങാന് കൊതിക്കുന്നു. മഴയത്ത് ചുരുണ്ടുകിടന്നുറങ്ങുന്നതിലും വല്യ കായികാസ്വാദനം ജീവിതത്തില് ഉണ്ടോ!<br /><br />അങ്ങിനെയൊരാസ്വാദനത്തിനിടയ്ക്ക് വീണ്ടും ഫോണ് കോള്, സാനിയാ മോളേക്കുറിച്ച്. ഇത്തവണ ശരിക്കങ്ങ് പ്രാന്തായി കേട്ടോ! ബിസിനസ് കടപ്പാടുകളുടെ ഭാഗമായി 6000 രൂപയുടെ ഉദ്ഘാടന ചടങ്ങിന്റെ ടിക്കറ്റ് ഓഫര് ചെയ്തപ്പോള് “എന്ത് ഗെയിംസെടേ? ആര്ക്കാ ഇതിനു നേരം?” എന്ന് ചോദിച്ചവരുടെ ശിങ്കിടിയാ ഇപ്പൊ സാറന്മാര്ക്കു വേണ്ടി 10 റിയാലിന്റെ സാനിയായുടെ ടിക്കറ്റ് ഉണ്ടോ എന്ന് ഫോണില്! ബിസിനസിനെ ബാധിക്കരുതല്ലോ, പരമാവധി സംയമനം പാലിച്ചു സ്വാര്ത്ഥന്.<br /><br />“എടോ, കാര്യങ്ങള് ഇപ്പൊ പഴയപോലെ അല്ല. സാനിയ അവളുടെ പാവാടയുടെ ഇറക്കം കൂട്ടി. തണുപ്പായതു കാരണം അരയ്ക്കൊപ്പമുള്ള സോക്സ് ഇട്ടാ കളി. അതു മാത്രമല്ല, താഴെ കോര്ട്ടിനു ചുറ്റുമുള്ള സീറ്റെല്ലാം വീഐപ്പികള്ക്കുവേണ്ടി നേരത്തേ ബുക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇനി ആകെ കിട്ടുക മുകളിലെ ഗാലറിയിലെ ടിക്കറ്റ് മാത്രമാ!”<br /><br />“എന്നാപ്പിന്നെ വേണ്ടല്ലേ?”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-116593884578451021?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1165330516866945742006-12-05T17:47:00.000+03:002006-12-05T17:58:34.796+03:00ഗെയിംസ് - ഭാഷാന്തരംചുവന്ന പൊട്ടുള്ള ടാപ് തിരിച്ചാല് ചൂടുവെള്ളം വരും, നീല പൊട്ടുകുത്തിയതില് നിന്നും പച്ചവെള്ളവും. രണ്ടും ഒരുമിച്ചു തുറന്നാല് രണ്ടും ഒരുമിച്ചു വരണം. എന്നാല് സംഭവിക്കുന്നത് അതല്ല. ആദ്യം തിളയ്ക്കുന്ന ചൂട് വെള്ളവും പിന്നീട് മരവിപ്പിക്കുന്ന പച്ചവെള്ളവും വരും. അതു കഴിഞ്ഞ് ചൂടൂവെള്ളം, പിന്നെ വീണ്ടും തണുത്ത വെള്ളം. ‘ഒന്നിനു പോയവന് രണ്ടും കഴിഞ്ഞിട്ട് വെള്ളം തൊടാതെ തിരിച്ചു’ പോരേണ്ട അവസ്ഥ. പ്രശ്നം ഗൌരവമുള്ളത്, പരിഹാര്യവും. പക്ഷേ സങ്കീര്ണ്ണവും ആസ്വാദ്യവും ആകുന്നത്, ഇത് അനുഭവിക്കുന്നയാള് <a href="http://nilavathekozhi.blogspot.com/">വക്കാരിനാട്ടുകാരനും</a> കേള്ക്കുന്നയാള് സ്വാര്ത്ഥനുമാകുമ്പോള്!<br /><br />വളണ്ടിയര് എന്നാല് ഓള്റൌണ്ടര് എന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ തട്ടകത്തിലെ അവസ്ഥ. ഇതു പോരാഞ്ഞ്, റിസപ്ഷനില് കൈകാര്യം ചെയ്യാന് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ചിലതും ഞങ്ങളെ തേടിവരും. അങ്ങിനെ എത്തിയതാണ് ഈ ജപ്പാന്കാരന്. മൂന്ന് റൌണ്ട് പ്രകടനത്തിനു ശേഷമാണ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് അയാള് എത്തിപ്പെട്ടത്. പരിഭാഷകനോടൊപ്പമേ ഇതിനു മുന്പ് അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. വര്ദ്ധിച്ച ആത്മവിശ്വാസത്തിന് ഉടമയായത് കാരണമാകാം, നേരിട്ട് മുട്ടിക്കളയാം എന്നങ്ങേര് തീരുമാനിച്ചത്.<br /><br />വക്കാരിസാന് തുണൈ; കൈകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ച്, “എന്താ ചേട്ടാ കാര്യം?” എന്ന് തനി മലയാളത്തില് ചോദിച്ചു. നാലാം റൌണ്ടിന് ആരംഭമായി, ചുള്ളന് രണ്ട് കൈകൊണ്ടും തിരിച്ച് കാണിച്ചു.<br />“ഓ, ടാപ്, ടാപ് ”<br />“ഹാ, വെള്ളം, വെള്ളം”<br />ഇതുവരെ ‘വക്കാരിമഷ്ടാ’, ഇനി... നമ്മുടെ സുഹൃത്ത് ടാപ്പ് തുറക്കുന്നൂ... വെള്ളം ഒഴുകുന്നു. വീണ്ടും ടാപ്പ് തുറക്കുന്നൂ... വെള്ളം ഒഴുകുന്നു.<br />“വോക്കെ”<br />വീണ്ടും ടാപ്പ് തുറന്ന്, ഒഴുകുന്ന വെള്ളത്തില് കാണിച്ച കൈ പെട്ടെന്ന് വലിച്ചു.<br />“ഓ, പൊള്ളിയല്ലേ!”<br />മ്യാന്മാറുകാരി റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് യാ മിന് കീചകവധം കഥകളി, വിദേശ ടൂറിസ്റ്റിനൊപ്പം കാണുന്ന മലയാളിയേപ്പോലെ അന്തവും കുന്തവുമില്ലെങ്കിലും എല്ലാം മനസ്സിലാകുന്ന മട്ടില് നില്ക്കുന്നു.<br /><br />നായകന് വീണ്ടും ടാപ്പ് തുറന്നു, കൈ വലിച്ചു, വിറയ്ക്കുന്നതായി കാണിച്ചു.<br />“ഊം, പോരട്ടെ ഇങ്ങ്ട് ”<br />രണ്ട് എന്ന് ആംഗ്യം കാട്ടി കൈവിരലുകള് കോര്ത്ത് ക്ലൈമാക്സിലേക്ക് കടന്നു. രണ്ടിനു പോകാന് നേരം വെള്ളം കിട്ടുന്നില്ല എന്നാണോ! ഛെ ഛെ, അതല്ല, ജാപ്പാനി രംഗം വീണ്ടും അവതരിപ്പിച്ചു.<br />“വക്കാരിമഷ്ടാ! ചൂടുവെള്ളവും തണുത്ത വെള്ളവും ഒരുമിച്ച് വരുന്നില്ല അല്ലേ?”<br /><br />‘വക്കാരിമഷ്ടാ’ എന്ന് കേട്ടപ്പോള് തന്നെ അങ്ങേരുടെ മുഖത്ത് പ്രകാശം മിന്നി മറിഞ്ഞു. യാ മിന്നോട് ഞാന് കാര്യം പറഞ്ഞു, വേണ്ടത് ചെയ്യാനുള്ള നിര്ദേശവും കൊടുത്തു.<br />“യൂ നോ ജാപ്പനീസ്!!”<br />“ഒന്ന് പോടി പെണ്ണേ, വേണമെങ്കില് നിന്റെ നാട്ടിലെ ഭാഷയും ഞന് പറയും”(മ്യാന്മറില് ബൂലോഗര് ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?)<br /><br />അടുത്ത ഊഴം ചീനക്കാരിയുടേത്. അവര്ക്ക് ഇംഗ്ലിഷ് അറിയാം - water, drink, night, hot, cold, ഇത്രയും! മഴ പെയ്തതോടെ തണുപ്പ് കൂടി. മുപ്പത്തഞ്ചാം നിലയില് രാത്രി കുടിക്കാന് ചൂടുവെള്ളം വേണമത്രേ. അതിനുള്ള സംവിധാനം ഇല്ലാത്തതിനാല് റിസപ്ഷനില് നിന്നും എന്റെ അടുത്തേക്ക് പാസ്.<br />“hot water – room – night?”<br />“no hot water – room :) ”<br />“night – cold :( ”<br />“bathroom – hot water?”<br />“yes, drink?”<br />അയ്യോ ചതിക്കല്ലേ, “no, no, no drink - - - drink bottle water”, ഞാന് വേഗം അരസഞ്ചിയില് നിന്ന് കുപ്പിവെള്ളം എടുത്ത് കാണിച്ചു. ടാപ്പ് വെള്ളം കുടിച്ച് വല്ല അസുഖവും വന്നുപെട്ടാല്... ആരു പറഞ്ഞിട്ടാ ടാപ്പ് വെള്ളം കുടിച്ചത് എന്ന ചോദ്യം ഉയര്ന്നാല്... എന് കടവുളേ...!<br />“this bottle cold - - - night – hot water”, അവര് കേഴുന്നു.<br />അടങ്ങ് പെങ്ങളേ, “bathroom – bucket – hot water?”<br />“yes”<br />“put bottle > > hot water - - - cold water > > hot water, magic!!!”<br /><br />കുപ്പിവെള്ളം എങ്ങിനെ ചൂടാക്കിയെടുക്കാം എന്ന വിഷയത്തില് ആംഗ്യഭാഷയില് അധിഷ്ടിതമായ ആ പരിശീലന പരിപാടി ഭംഗിയായി അവസാനിച്ചു. പ്രതിഫലമായി ഇറുകിയ കണ്ണുകള്ക്കും ചതഞ്ഞ മൂക്കിനും താഴെ വിരിഞ്ഞ ആ മന്ദഹാസം ചേതോഹരമായിരുന്നു.<br /><br />അറബി വനിത – ഇംഗ്ലിഷ് അസിസ്റ്റന്റ് - ഹിന്ദി ഡ്രൈവര് - ഇത്തരം കോമ്പിനേഷന് പലപ്പോഴും ഗതികിട്ടാത്ത ആത്മാക്കളായി ചുറ്റിത്തിരിയാറുണ്ട്. ഇവര്ക്കിടയിലാണ് കുട്ടരേ ഇന്ത്യന് വളണ്ടിയര്മാരുടെ വില! ഭാരത് മാതാ കീ....<br /><br />ഇപ്പറഞ്ഞവരെല്ലാം വിവരോം വിദ്യാഭ്യാസോം ഇല്ലാത്തോരാണെന്ന് ധരിക്കരുതേ. താന്താങ്ങളുടെ രാജ്യങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി മാധ്യമരംഗത്ത് പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന വിധഗ്ദരാണിവര്.<br /><br />മൂന്ന് വിരലുകള് ത്രികോണാകൃതിയില് ചൂണ്ടി നിങ്ങളുടെ നേര്ക്ക് വരുന്ന കൊറിയക്കാരനെ എങ്ങിനെ നേരിടണം?<br />ഒരു അഡാപ്റ്റര്(മള്ട്ടി പ്ലഗ്) എടുത്ത് അയാള്ക്ക് നേരെ നീട്ടുക!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-116533051686694574?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1164568446270317492006-11-26T22:11:00.000+03:002006-11-26T22:14:06.296+03:00ഗെയിംസ് : ഉദ്ഘാടന ജഗപൊഗ‘ഡ്രെസ് റിഹേഴ്സലി’നു ക്ഷണം കിട്ടിയപ്പോള് എന്റെ മനസ്സില് ആദ്യം ഉയര്ന്നുവന്നത് “അപ്പൊ ഇതുവരെ തുണിയില്ലാതെയായിരുന്നോ റിഹേഴ്സല്?” എന്ന വരിയിലെ അവസാനത്തെ ചിഹ്നമാണ്. ചോദിച്ചപ്പൊ പറയുന്നു ഇത് ‘ഫൈനല് റിഹേഴ്സല്’ ആണെന്ന് ! ബൂലോഗര്ക്കായി ഒരു ‘ഒളിഞ്ഞു നോട്ടം’ തരപ്പെടുത്താമെന്നു നിരൂപിച്ച് ഡീവീകാമും സംഘടിപ്പിച്ച് പോകനൊരുങ്ങിയപ്പോഴാണ് അറിയുന്നത്, ക്യാമറ പോയിട്ട് മൊബൈല് ഫോണ് വരെ ‘മംനു’. കാണാന് പോകുന്ന പൂരം എങ്ങിനെ വേണേലും ആകട്ടെ, ഞാന് കണ്ട ‘ഉടുപ്പിട്ട റിഹേഴ്സലി’ന്റെ ‘ഉയരവെളിച്ചം’ ദാ ഇവിടെ...<br /><br />മഴമേഘങ്ങളെ കീറിമുറിച്ച് വലം വയ്ക്കുന്ന യന്ത്രപ്പക്ഷികളുടെ ആശീര്വാദത്തോടെ ഖലീഫാ സ്റ്റേഡിയത്തില് കന്തൂറയും തഖിയയും ധരിച്ച 2500(50 X 50) വെള്ളരിപ്രാവുകള്, കത്തിച്ച കൈത്തിരികളാല് ‘അസ്സലാം അലൈക്കും’ എന്നെഴുതി ഞങ്ങള്ക്ക് സ്വാഗതമോതി.<br /><br />ഛായ്... ഈ എയ്ത്ത് ഞമ്മക്ക് പിടിക്കൂല മോനെ...<br /><br />അന്നാ ഇക്കാ, ഇങ്ങള് കേട്ടോളീ... രണ്ട് എലിക്കോപ്റ്ററ് ഇണ്ടേയ്നു സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ മോള്ക്കൂടെ ചുറ്റിക്കളിക്ക്ന്ന്. താഴെ തോനെ കുണ്ടമ്മാര് പൂത്തിരി കത്തിച്ചിങ്ങയ്ട്ട് ‘അസ്സലാമു അലൈക്കും’ന്ന് എയ്തിക്കാട്ടി.<br /><br />ഡാ ഗഡീ, നീ മര്യാദയ്ക്ക് പറയ്ണ്ണ്ട്രാ....<br /><br />ഓ ശരി...<br /><br />പിന്നെ അവര് കഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. പണ്ട് പണ്ടൊരിടത്ത് ഒരു ബാലന്(മ്മ്ടെ ബാലന് അല്ല) ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് ഒരു കുന്ത്രാണ്ടം കിട്ടി, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Astrolobe">ആസ്ട്രലോബ്</a> (ഇതിന്റെ മലയാളം അറിയാവുന്നവര് ഉണ്ടോ?). ചെക്കന് വലുതായപ്പോള് വഞ്ചിയില് പായ കെട്ടി കൂട്ടുകാരേയും കൂട്ടി മുത്തുവാരാന് പുറപ്പെട്ടു. അമ്മേം പെങ്ങമ്മാരും അവനെ യാത്ര അയയ്ക്കുന്നു. കുന്ത്രാണ്ടത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ യാത്ര തുടരുന്ന അവര് മുത്ത് കണ്ടെത്തുന്നു. പിന്നങ്ങോട്ട് അവന്റെ കൂട്ടുകാര് മുത്തെടുക്കാന് നടത്തുന്ന പങ്കപ്പാടാ. അത് കാണേണ്ട കാഴ്ചയാ കൂടപ്പിറപ്പുകളേ!<br /><br />മുത്ത് വാരി മുകള്പ്പരപ്പിലേക്ക് നീന്തുന്നു അവര്. പൊടുന്നനെ കൊടുങ്കാറ്റ് വീശിയടിക്കുന്നു! കടല് പ്രക്ഷുബ്ധമായി, പായ്വഞ്ചികളില് കയറാന് കഴിയാതെ അവര് ആഴത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു. അവിടെയതാ ഒരുകൂട്ടം ‘കോക്കാച്ചികള്’. അവറ്റകള് കൂട്ടം കൂട്ടമായി വന്ന് അവന്റെ കൂട്ടുകാരെ ഒന്നൊഴിയാതെ തിന്നൊടുക്കി!<br /><br />കാറ്റും കോളും അടങ്ങിയ കടലില് ഏകനായി ദുഃഖാര്ത്തനായി നമ്മുടെ നായകന്. ഇനി എന്ത് എന്ന ചിന്തയോടെ കഴിയുന്ന അവന്റെ മുന്നിലതാ എന്നത്തേക്കാളും വലിയ അപകടമായി ‘കടല്ക്കിഴവന്’ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. തീ തുപ്പുന്ന കുന്തത്താല് തന്നെ ആക്രമിക്കാന് വരുന്ന ആ ഭീകര സത്വത്തെ നേരിടാന് അവന് വൃഥാ ശ്രമിക്കുന്നു. ഉദ്വേഗജനകമായ നിമിഷങ്ങള്... അവസാനം അവന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി ‘സ്വര്ണ്ണപ്പരുന്ത് ’ വരുന്നു. കടല്ക്കിഴവനെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്ന പരുന്ത് നായകനെ കാലില് കൊളുത്തി പറന്നുയരുന്നു.<br /><br />തികച്ചും അപരിചിതമായ ഒരു ഭൂവിഭാഗത്താണ് സ്വര്ണ്ണപ്പരുന്ത് നായകനെ കൊണ്ടുചെന്നിറക്കുന്നത്, ഏഷ്യാ വന്കരയില്!<br /><br />‘പട്ട് പാത’യില് തുടങ്ങി ഏഷ്യയിലെ വിവിധ സംസ്കാരങ്ങളുടെ പ്രതിച്ഛേദം അവന്റെ മുന്നില് മിന്നിത്തെളിയുകയാണ്. ഏഷ്യന് സംസ്കാരത്തിന്റെ വൈവിധ്യത അതിന്റെ എല്ലാ വര്ണ്ണശബളിമയോടും കൂടി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ആകെ വണ്ടറടിച്ചു പോയ അവന്റെ കാതില് സ്വദേശത്ത് മകനേ കാത്ത് വിലപിക്കുന്ന അവന്റെ അമ്മയുടെ രോദനം മാറ്റൊലി കൊള്ളുന്നു. അവന് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാന് തീരുമാനിക്കുന്നു. പുതിയ കൂട്ടുകാര് അവനെ ഒരുക്കുന്നു, പട്ടും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും എന്നുവേണ്ട ഏഷ്യയുടെ സമ്പത്ത് മുഴുവന് നല്കിയാണ് അവര് അവനെ യാത്രയാക്കുന്നത്.<br /><br />കടപ്പൊറത്ത് കാത്ത് നിക്കണ ഓന്റെ ഉമ്മാന്റേം പെങ്ങമ്മാരുടേം അടുത്തേക്ക് ഓന് എത്തുന്നു. പിന്നങ്ങട് കല്യാണത്തിന്റെ സെറ്റപ്പണ്ടോ! പാട്ടും നൃത്തവുമായി അസ്സല് അറബിക്കല്യാണം. പുതിയ കൂട്ടുകാരെ ആദരിക്കാന് കുതിരപ്പടയേത്തന്നെ ഇറക്കുന്നു ഞമ്മളെ പുയ്യാപ്ല. അടിച്ചുപൊളി നിക്കാഹ് അങ്ങനെ കയ്ഞ്ഞ്.<br /><br />കൊച്ചനങ്ങിനെ കൊച്ചിന്റച്ചനായി! കുഞ്ഞിച്ചെക്കന്റെ മുന്നില് പുതുയുഗത്തിന്റെ കുന്ത്രാണ്ടങ്ങളുടെ പ്രളയം. ശാസ്ത്രലോകത്തെ മുസ്ലിം കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളില് തുടങ്ങി വ്യവസായിക വിപ്ലവത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് ഡിജിറ്റല് യുഗത്തില് എത്തി തലയെടുപ്പോടെ നില്ക്കുന്നു ചെക്കന്, അഥവാ ഖത്തര്. അതിന് കാരണമായതോ, പടച്ചവന്റെ ദാനമായ പ്രകൃതിവാതകത്തിന്റെ നിക്ഷേപവും.<br /><br />പിന്നങ്ങോട്ട് ജഗപൊകയാണ് ചങ്ങായ്മാരേ, നമുക്കത് ഒന്നാം തീയതി ടീവിയില് കാണാം. എന്നെ ഏറ്റവും ആകര്ഷിച്ചത് കലാവിരുന്നില് ഉടനീളം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന സംഗീതമാണ്. അറേബ്യന് താളത്തോട് ഇഴുകിചേരുന്ന വിധത്തില് മനോഹരമായി സമന്വയിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഏഷ്യന് സംഗീത ശാഖകള്! ജാക്കീ ചാനോടൊപ്പം വിശിഷ്ടാതിഥിയായി എത്തുന്നത് നമ്മുടെ പ്രിയപെട്ട പാട്ടുകാരി സുനീധീ ചൌഹാന്(മേരി ആവാസ് സുനോ ഫെയിം) ആണ്.<br /><br />ഈ പരിപാടി കാണാന് സാധിക്കാത്തവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ മുക്കാല് പങ്കും നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നൊന്നും ഞാന് പറയുന്നില്ല. എന്നാലും കാണണം, ഡിസംബര് ഒന്നിന് ഇന്ത്യന് സമയം വൈകീട്ട് 8.30ന് നിങ്ങളോടൊപ്പം ഞാനും ഉണ്ടാകും ടീവിക്കു മുന്നില്. 6000 രൂപ കൊടുത്ത് ടിക്കറ്റെടുത്ത് ഈ പരിപാടി കാണാന് എനിക്കെന്താ തലയ്ക്ക് ഓളമോ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-116456844627031749?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1164262232418224222006-11-23T09:06:00.000+03:002006-11-23T09:10:32.450+03:00ഗെയിംസ് വിശേഷങ്ങള്ഏഷ്യന് ഗെയിംസ് അങ്ങിനെ പടിവാതില്ക്കല് എത്തി. ഗെയിംസ് വിശേഷങ്ങളുടെ ലൈവ് അപ്ഡേറ്റിനായി 'ഇളംതെന്നല്', ഡാഫോഡില്സ് സംഘത്തിലേക്ക് ഒരു അപേക്ഷ വച്ചിരുന്നു. ഞാനും ഒരു ഏഷ്യന് ഗെയിംസ് 'വളണ്ടി' ആണല്ലോ എന്ന് അപ്പഴാണ് ഓര്ത്തത്!<br /><br />മാധ്യമ പ്രവര്ത്തകരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചുമതലയാണ് എനിക്ക്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ആദ്യം ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന നിര്ദ്ദേശം, "അവര് പലതും പറഞ്ഞ് അടുത്ത് കൂടും. ഒരു നിശ്ചിത അകലത്തില് അവരെ നിറുത്തുക. അവര്ക്ക് ആവശ്യമുള്ള വിവരങ്ങള് നല്കാന് മീഡിയാ സെന്റര് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നുണ്ട്!" എന്നതാണ്. ഇത്രയ്ക്ക് അപകടകാരികളാണോ നന്ദൂ(കാവാലം), ഈ മാധ്യമ പ്രവര്ത്തകര്? :) :) :)<br /><br />വിശേഷങ്ങളിലേക്ക്:<br /><br />കഴിഞ്ഞ എട്ടാം തീയതി ഗെയിംസ് വില്ലേജില് വളണ്ടിയര്മാരുടെ ഒത്തുചേരല് ഉണ്ടായിരുന്നു. (നീലുവും[ഖത്തറിലെ മറ്റൊരു ഡഫോഡില്സ് വളണ്ടിയര്] അതില് പങ്കെടുത്തുകാണുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു.) കായികതാരങ്ങള്ക്ക് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന സൗകര്യങ്ങള് എല്ലാം അനുഭവിച്ചറിയാന് കിട്ടിയ അവസരം! അതില് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് ഫുഡ്ഡടി ആയിരുന്നു എന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ! അറേബ്യന്, സൗത്ത് ഏഷ്യന്, ഈസ്റ്റ് ഏഷ്യന്, കോണ്ടിനെന്റല് എന്നു തുടങ്ങി വൈവിധ്യങ്ങളുടെ നീണ്ട നിര! റൂമില് വന്ന് വിശേഷങ്ങള് പങ്ക് വച്ചപ്പോള് സഹമുറിയന്മാര് വാണിംഗ് തന്നു, 'മേലാല് കണ്ണീക്കണ്ടോടത്ത് പോയി തീറ്റ കഴിഞ്ഞ് വന്ന് ആ വിശേഷം ഇവിടെ വിളമ്പരുത്' എന്ന്. ആ ഒരു പ്രതിഷേധം സൃഷ്ടിച്ച വൈക്ലഭ്യത്തിലാണ് ഈ പോസ്റ്റ് വൈകിയത്.<br /><br />അപ്പൊ പറഞ്ഞു വന്നത് ഫുഡ്ഡടിയേക്കുറിച്ചാണ് (അതല്ലാതെ വേറെ എന്ത് പറയാന്!). 4000 പേര്ക്ക് ഒരുമിച്ചിരുന്ന് പെരുമാറാവുന്ന ഊട്ടുപുര! 'ഉപ്പുമാവു' മുതല് 'പെന്നെ കാര്ബൊണാറ' വരെ, 'പാവ് ബാജി' മുതല് 'അബകാഡൂ മാഹ്തഹീനാ' വരെ ഇവിടെ ലഭ്യം. കളിക്കാര്ക്ക് വായിച്ചു നോക്കി തിന്നാന് എല്ലാ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളുടേയും പേരും വീട്ടുപേരും ചെല്ലപ്പേരും കൂടാതെ കലോറി, പാണ്ടിലോറി, വൈറ്റമിന്, ബ്ലാക്കമിന് എന്നു തുടങ്ങി വിലവിവരപ്പട്ടികപോലെ നീണ്ട ലിസ്റ്റ് എല്ലാ തട്ടുകടയ്ക്കു മുന്നിലും പ്രദര്ശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അതു വായിച്ച് 'ബ്ലിങ്കസ്യ' എന്ന അവസ്ഥയിലെത്തുന്ന പാവം അത്ലീറ്റുകളെ സഹായിക്കാന് പോഷകാഹാര വിദഗ്ധരുടെ സേവനം സദാ ലഭ്യം. ആര്ക്ക് വേണം അവരുടെ സേവനം! ഞാനങ്ങനെ താലവുമെടുത്ത് തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നു. തിരക്കില്ലാത്തിടത്ത് പോയി വിളമ്പുകാരോട് കുശലം പറഞ്ഞ് എല്ലാം ഇത്തിരീശെ ഇത്തിരീശെ എടുത്തുകൊണ്ട് വന്ന് ആക്രമണം തുടങ്ങി. അനുവദിച്ചിരുന്ന സമയം ഒരു മണിക്കൂര്, എല്ലാ തട്ടുകടയിലും കയറി ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഒന്നര മണിക്കൂര് കഴിഞ്ഞു! ബാക്കി വൈകീട്ടും നാളെ രാവിലെയും ആകാം എന്ന് ആശ്വസിച്ച് ഞാന് പ്രയാണം തുടര്ന്നു.<br /><br />ഓ പ്രയാണം! അതു പറഞ്ഞില്ല അല്ലെ! രാവിലെ മുതല് തുടങ്ങിയതാ, കായിക ഗ്രാമം ചുറ്റിക്കാണുവാന്. എല്ലാവരേയും ടീമായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാന് ഇന്തോനേഷ്യന് ടീം അംഗം! ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് പുല്ത്തകിടിയില് വിശ്രമിക്കാനായി പോകുമ്പോള് എതിരെ വരുന്നു 'ഇന്ത്യന്' ടീം. ടീമിനെ നയിക്കുന്നത് ഒരു ആസ്ത്രേലിയക്കാരി. ത്രിവര്ണ്ണ പതാക ഏന്തിയിരിക്കുന്നത് അറബ് വംശജന്! നൂറുകണക്കിനു അംഗങ്ങള് ഉള്ള ടീമില് ഭൂരിഭാഗവും ഫിലിപ്പീനാകള്, ഇന്ത്യക്കാരായി വിരലിലെണ്ണാവുന്ന 'മല്ലു'കള്!<br /><br />എന്തൊക്കെ സൗകര്യങ്ങള് ഉണ്ടായിട്ടും എന്താ കാര്യം, ഒരു ചായ വേണമെങ്കില് സ്വയം ഉണ്ടാക്കി കുടിക്കണം! ഞാന് മെനക്കെടാനൊന്നും നിന്നില്ല, ചില്ലു ജാറയില് 'കോള്ഡ് കോഫി' കിടന്നു തിളയ്ക്കുന്നു. എന്നാല് അതാകട്ടെ എന്നു കരുതി, വെറുതേ ടാപ് തിരിച്ചാല് മതിയല്ലോ! സധനം പക്ഷേ അടിപൊളി ആയിരുന്നു.<br /><br />ഉച്ചഭക്ഷണസമയത്ത് ചിലര് ഓരോ കിലോ വരുന്ന മുന്തിരിക്കുലകള് ചുമന്നുകൊണ്ടു വന്ന് കാല് ഭാഗം പോലും തിന്നാന് സാധിക്കാതെ കളയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പാവങ്ങള്, ആക്രാന്തം കൊണ്ടാകും എന്നു ഞാന് ആശ്വസിച്ചു. ഇപ്പറഞ്ഞവരില് ചില 'മല്ലു'കളും ഉണ്ടായിരുന്നു ട്ടോ. അത്താഴ സമയത്ത് മനസ്സിലായി, 'മല്ലു'കള് ഒന്നുമല്ലെന്ന്. ചില അറബികള് ക്രിക്കറ്റ് ബാറ്റ് പോലുള്ള(ഇത്തിരി കുറയ്ക്കാം) സാന്റ്വിച്ചുകള് അഞ്ചുപത്തെണ്ണം ഒരുമിച്ച് ചുമന്നുകൊണ്ടു വന്ന് അവിടെയും ഇവിടെയും കടിച്ചു നോക്കി മേശമേല് കുന്നുകൂട്ടി ഇടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൂടെ, അബദ്ധത്തില് എടുത്തുപോയ വെജിറ്റബിള് ജ്യൂസുകളും!<br /><br />'മൗലികവാദി'യുടെ കൂട്ടുകാരന് ആരിഫ് സലാമിനെ പരിചയപ്പെടുകയായിരുന്നു ഉറങ്ങുന്നതിനു മുന്പുള്ള ഏക ദൗത്യം. ബ്ലോഗ്, പിന്മൊഴി, വരമൊഴി, ഇളമൊഴി എന്നൊന്നും പറഞ്ഞ് ആ പാവത്തിനെ വധിക്കാന് നിന്നില്ല. 'സ്കൈ സോണില്' രണ്ടാം നമ്പര് കെട്ടിടത്തിലെ 5Bയില് സുഖശയനം.<br /><br />വെളുപ്പിനു തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് കുട്ടപ്പനായി വീണ്ടും നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഊട്ടുപുരയിലേക്ക്.<br /><br />"ഉപ്പുമാവുണ്ടോടെ?"<br /><br />"ഉണ്ട് സര്."<br /><br />"എന്നാലൊരു അര സ്പൂണ്..." ഇനിയും ഒരുപാടുണ്ട് രുചിച്ചു നോക്കുവാന്. തലേന്നത്തേക്കാളും വേഗത്തില്, ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളില്, പരമാവധി തട്ടുകടകള് കയറി ഇറങ്ങി സ്ഥലം കാലിയാക്കി.<br /><br />ഇതി വാര്ത്താഃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-116426223241822422?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1159434738400997722006-09-28T12:09:00.000+03:002006-09-28T12:22:06.340+03:00റമദാന് കരീംകഴിഞ്ഞ വര്ഷം റമദാന് മാസത്തിലായിരുന്നു സ്വാര്ത്ഥന് ദോഹ ഡ്രൈവിംഗ് സ്കൂളില് ചേര്ന്നത്. തിരക്ക് കുറഞ്ഞ സമയത്തെ പഠിത്തമായിരുന്നത് കാരണം ഉസ്കൂള് വണ്ടി വരവിനു മാത്രമേ തരപ്പെടാറുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. തിരിച്ചുപോക്കിനു ‘മശ്കൂര് വണ്ടി’ തന്നെ ശരണം. ഹൈവേയില് ചീറിപ്പായുന്ന വണ്ടികള്ക്ക് വെറുതേ കൈ കാണിക്കുക, ആരെങ്കിലും ദയ തോന്നി നിറുത്തി കയറ്റിക്കൊണ്ട് പോകും. ഇറങ്ങുമ്പോള് അവരുടെ മുഖത്തു നോക്കി പല്ലിളിച്ച് ‘മശ്കൂര്’(നന്ദി) എന്ന് പറഞ്ഞാല് മതി. ഇതാണ് മശ്കൂര് വണ്ടി.<br /><br />കാറ്റുള്ള ദിവസങ്ങളില് പാതയോരത്ത് കാത്തു നില്ക്കുക വളരെ ദുഷ്കരമാണ്, കണ്ണ് തുറക്കാന് കൂടി സാധിക്കാത്ത തരം പൊടിക്കാറ്റായിരിക്കും വീശുക. കയറി നില്ക്കാന് ഒരിടം പോലും ഉണ്ടാവില്ല. ഇടതുകരം കൊണ്ട് കണ്ണു പൊത്തി വലതുകരം നീട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒരേ നില്പ്പ്. കരുണാമയര് വണ്ടി നിറുത്തി കയറ്റിക്കൊണ്ട് പോകും, ഇല്ലെങ്കില് നിന്ന് പൊടിപിടിക്കാനാകും വിധി.<br /><br />പൊതുവേ ലാന്ഡ് ക്രൂയിസര്, റെയ്ഞ്ച് റോവര്, ലെക്സസ്, ഹമ്മര് മുതലായവയ്ക്കൊന്നും കൈ കാണിക്കാരില്ല; നമ്മളെയൊന്നും കയറ്റാനുള്ള യോഗ്യത അവര്ക്കായിട്ടില്ല! എങ്കിലും കാറ്റുള്ള ഒരു ദിവസം മുന്നില് വന്ന് നിന്നത് ലെക്സസില്, പ്രായം ചെന്ന ഒരറബി; ബെഹറിനില് നിന്നും കുടിയേറിയ വ്യക്തി. ഖത്തറില് നിന്നും ബഹറിനിലേക്ക് പണിയുവാന് പോകുന്ന പാലത്തേക്കുറിച്ചും അതു വന്നാല് തങ്ങള്ക്കുണ്ടാകുവാന് പോകുന്ന സൌകര്യങ്ങളേക്കുറിച്ചും ഇറങ്ങുന്നതുവരെ വാതോരാതെ അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചു. ഇറങ്ങുന്നതിനു മുന്പ് ‘മശ്കൂര്’ പറയാന് ഞാന് മറന്നില്ല.<br /><br />അടുത്ത ഊഴം ലാന്ഡ് ക്രൂയിസറിനായിരുന്നു, ഖത്തറി പയ്യന്. എന്റെ പേര് കേട്ടപ്പോള് സീറ്റിനിടയിലെ പെട്ടി തുറന്ന് പെപ്സിയും ബര്ഗ്ഗറും സമര്പ്പിച്ചു. “എനിക്ക് നോമ്പാണ്”, ഞാന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിരസിച്ചു. “ബട്...യൂ ക്രിസ്ത്യന്..?”, അവന് അത്ഭുതം. യാത്രയില് അവന് അവനേക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു, നോമ്പ് കാരണം വീട്ടില് നിന്നും പുറത്ത് നിന്നും ഒന്നും കിട്ടില്ല. ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങള് രാത്രിയില് വാങ്ങി വണ്ടിയില് സൂക്ഷിക്കും, വിശക്കുമ്പോള് വണ്ടിയുമെടുത്ത് കറങ്ങാന് ഇറങ്ങും. ദോഹയില് നിന്നും വടക്കേ തെരുവ് വഴി അല്ഖോറിലേക്കും തിരിച്ച് പടിഞ്ഞാറന് പാതയിലൂടെ ദോഹയിലേക്കുമുള്ള 150 കിലോമീറ്റര് കഴിയുമ്പോഴേക്കും വിശപ്പ് ഏതാണ്ട് ശമിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമത്രേ! അവന്റെ നിഷ്കളങ്കതയ്ക്ക് ‘മശ്കൂര്’ പറഞ്ഞ് ഞാനിറങ്ങി.<br /><br />ഫ്രീവിസക്കാരന് പോലീസിനേയും സീഐഡിയേയും എപ്പോഴും കരുതിയിരിക്കണം എന്നാണല്ലോ. സ്വകാര്യവാഹനം മുന്നില് നിറുത്തിയപ്പോള് പോലീസാകുമെന്ന് ഞാനൊരിക്കലും കരുതിയില്ല. കയറിയിട്ട് പിന്നെ ഇറങ്ങാന് പറ്റുമോ, യൂണിഫോമിലാണ് കക്ഷി. വിശദമായ പരിചയപ്പെടലിനു ശേഷം അദ്ദേഹത്തിനു ജിജ്ഞാസ, ഞാനെന്തിനു നോമ്പെടുക്കുന്നു എന്ന്. നോമ്പിലൂടെയുള്ള ശാരീരിക സൌഖ്യവും സംതൃപ്തിയും മാത്രമേ ഞാന് ലക്ഷ്യമാക്കുന്നുള്ളൂ എന്ന് തുറന്നു പറഞ്ഞു. ‘മശ്കൂര്’നു പകരമായി ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ച്, എനിക്കറിയാവുന്ന ഭാഷകളിലെല്ലാമുള്ള പുസ്തകങ്ങളും ഒപ്പം ആശീര്വാദവും അദ്ദേഹം നല്കി. പുസ്തകത്തില് നിന്ന് ചില കാര്യങ്ങള് മനസ്സിലായി. റമദാന് മാസം ചെയ്യുന്ന പുണ്യപ്രവര്ത്തികള്ക്ക് മൂല്യം വളരെയേറെയാണ്, ലക്സസ് അറബിക്ക് വീണ്ടും ‘മശ്കൂര്’. ഖത്തറി പയ്യന് ചെയ്തതും ശരി, യാത്രാക്കാരന് നോമ്പ് ബാധകമല്ല!!<br /><br />നോമ്പ് ശാരീരിക സൌഖ്യം മാത്രമാണോ നല്കുന്നത്? പുണ്യവും കൂടെ ലഭിക്കും എന്നാകും വിശ്വാസിക്ക് പറയാനുള്ളത്. എനിക്ക് പറയനുള്ളത്, കഴിഞ്ഞ റമദാന് നോമ്പനുഷ്ടിച്ച ഞാന് ആദ്യ ടെസ്റ്റില് തന്നെ ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസന്സിനു യോഗ്യത നേടി. നാട്ടില് കൊടികുത്തിയ ഡ്രൈവര്മാര് അഞ്ചും ആറും തവണ ടെസ്റ്റില് പൊട്ടുമ്പോഴാണ് ഇത്. ഇത്തവണ ലക്ഷ്യം അറബി പഠനമാണ്. ഏവര്ക്കും <strong>റമദാന് കരീം...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-115943473840099772?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1158354783405565952006-09-15T00:09:00.000+03:002006-09-16T00:14:32.790+03:00അഷ്ടമിരോഹിണിനാളില്അഷ്ടമിരോഹിണിനാളില്<br /><br />1152 ചിങ്ങം 31, ജന്മാഷ്ടമി. തൃശൂര് നഗരം ഉണ്ണിക്കണ്ണന്മാരെ വരവേല്ക്കാന് തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്. യുദ്ധരംഗത്തെ ജാഗ്രതയോടെ രണ്ട് മുന് പട്ടാളക്കാര് മിഷ്യാനാശ്പത്രിയിലെ ഓപ്പറേഷന് തിയറ്ററിനു മുന്നിലുണ്ട്. ഒന്ന് എന്റെ അപ്പന്, ജോസേട്ടന്. മറ്റേയാള് എന്റെ അമ്മേടെ അപ്പന്, ഈനാശേട്ടന്. (ഇവരിവിടെവരെ എത്തിപ്പെട്ടതിനേക്കുറിച്ച് <a href="http://swarthavicharam.blogspot.com/2006/02/blog-post.html">മുന്പ് എഴുതിയിരുന്നു</a>.)<br /><br />പെന്ഷനടിച്ച ഇനാശേട്ടനും പെന്ഷനടിക്കാത്ത ജോസേട്ടനും കൂട്ടായി, ടെന്ഷനടിച്ചുകൊണ്ട് പരിവാരങ്ങളും എത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആശുപത്രിയിലാണെങ്കില് റോസ്യേട്ത്ത്യാരുടെ(അമ്മാമ്മ) അഭിപ്രായത്തില്, 'തിക്കും തെരക്കും തുപ്രാട്ട് വെളക്കും'!<br /><br />അന്തോണീസു പുണ്യാളനില് തുടക്കമിട്ട നേര്ച്ച കാഴ്ചകള് താഴേക്കാട് മുത്തപ്പന്, കൊരട്ടി മുത്തി, എടപ്പിള്ളി ഗീവര്ഗ്ഗീസ് സഹദാ, പിണ്ടിപ്പെരുന്നാള് ബ്രാന്ഡ് അമ്പാസ്സഡര് സെബസ്ത്യാനോസ് പുണ്യാളന് എന്നുവേണ്ട, നേരം വൈകുംതോറും കൊച്ചിയിലെ കൂനന് കുരിശു മുത്തപ്പന്, മലയാറ്റൂര് പൊന്നിന് കുരിശുമല മുത്തപ്പന്, വേളാങ്കണ്ണി മാതാവ് എന്നിവരിലേക്കും നീണ്ടു.<br /><br />നേര്ച്ച കാഴ്ചകള്ക്ക് വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് ഒടുവില് ആ സദ്വാര്ത്ത വിളംബരം ചെയ്യപ്പെട്ടു, "വടക്കുംനാഥന്റെ പട്ടണത്തില് മേരീജോസ് ദമ്പതികള്ക്കായിതാ അഷ്ടമിരോഹിണി നാളില് ഒരു പുത്രന് ജനിച്ചിരിക്കുന്നു". മാലോകര് ആനന്ദാശ്രു പൊഴിച്ചു. പ്രസവ വാര്ഡിനു മുന്പില് ഊഴം കാത്തു കഴിയുന്ന എല്ലാവരും ആ സന്തോഷം പങ്കുവച്ചു.<br /><br />അകത്ത് <a href="http://swarthavicharam.blogspot.com/2006/02/blog-post.html">ഒരു അങ്കം തന്നെ കഴിഞ്ഞിരുന്നതിനാല് </a>ഉടനെ അമ്മയേയും കുഞ്ഞിനേയും കാണുവാന് ആര്ക്കും അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആറ്റുനോറ്റുണ്ടായ ഉണ്ണിയെ ഒരുനോക്ക് കാണുവാനുള്ള ആശ ഉള്ളിലൊതുക്കി, പഴയ പട്ടാളക്കാരന്റെ നിര്ദ്ദേശപ്രകാരം എല്ലാവരും കാന്റീന് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. ഇടക്കാലാശ്വാസമായി ചായയും വടയും കഴിച്ച് ഉണ്ണിവാവേടെ അമ്മയ്ക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടള്ള പഴംപൊരിയുമായി മടങ്ങി വന്ന സംഘം കാത്തിരിപ്പ് തുടര്ന്നു. പ്രസവ മുറിയുടെ വാതില് ഒന്നനങ്ങിയാല്, ഒരു കുഞ്ഞു കരച്ചില് അതിലൂടെയെങ്ങാന് പുറത്തേക്കെത്തിയാല് ആ മുഖങ്ങളില് വിസ്മയത്തിളക്കം.<br /><br />പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് അകത്തേക്കും പുറത്തേക്കും കയറിയിറങ്ങുന്ന ഒരു നഴ്സമ്മയിലാണ് എല്ലാവരുടേയും പ്രതീക്ഷ. അവരാണെങ്കില് ആരെയും അടുപ്പിക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരിയല്ല. ആകാംഷയുടെ മുള്മുനയില് കൂട്ടത്തിലൊരാള് അവരോട് ചോദിച്ചു, "കുഞ്ഞിനെ ഒരുനോക്ക് കാണാന്..."<br /><br />"മേരീജോസിന്റെ കുഞ്ഞല്ലേ, അത് മരിച്ചു!"<br /><br />വെള്ളിടി വെട്ടിയ ആഘാതത്തില് തരിച്ചുപോയി എല്ലാവരും. ഓരോരുത്തരായി തളര്ന്നു തുടങ്ങി, മാനസികമായും ശാരീരികമായും. കയ്യിലൊരു കുറിപ്പടിയുമായി തിരിച്ചുവന്ന നഴ്സമ്മ അവസാനമായി തളരാനൊരുങ്ങുന്ന ഈനാശേട്ടനു നേരെ കുറിപ്പടി നീട്ടി, "ഈ മരുന്ന് പുറത്ത് നിന്ന് വാങ്ങണം, വേഗം വേണം."<br /><br />പശ്ചാത്തലത്തില് വയലിന് സംഗീതം. അടുത്തുള്ള മരുന്നു കട ലക്ഷ്യമാക്കി, പതറുന്ന ചുവടുകളുമായി നീങ്ങുന്ന ഈനാശേട്ടന്. പൊടുന്നനെ ഒരു വാഹനം ആഞ്ഞ് ബ്രെയ്ക്ക് ചവിട്ടി ഈനാശേട്ടനെ ഇടിച്ചു ഇടിച്ചില്ല എന്ന മട്ടില് വെട്ടിച്ച് നിന്നു. "ചാവാന് നടക്കാണോ കാര്ന്നോരേ?"<br /><br />സമനില വീണ്ടെടുത്ത് വല്ലവിധേനയും മരുന്നു വാങ്ങി ആശുപത്രിയിലേക്ക് തിരിച്ച് നടക്കുന്ന ഈനാശേട്ടനു മുന്നില് അതാ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞൊഴുകിക്കൊണ്ട്, എന്നാല് വായ തുറന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മരുമകന്, "പാവം, ഇവനു വട്ടായി..."<br /><br />"അപ്പാ.... കുഞ്ഞ് മരിച്ചിട്ടില്ല......മരിച്ചത് നമ്മുടെ കുഞ്ഞല്ലത്രേ...."<br /><br />ഒരു നൂറു നില അമിട്ടെങ്കിലും അപ്പോള് അവരുടെ മനസ്സില് പൊട്ടിവിരിഞ്ഞു കാണണം. ഈ അമിട്ട് വിരിയല് അടുത്തുള്ള ബാറിലേക്കാണ് പിന്നീട് നീണ്ടത്, പശ്ചാത്തലത്തില് ബാന്റ് മേളത്തോടെ!<br /><br />ഇത് സ്വാര്ത്ഥജനനം. എല്ലാ സെപ്റ്റമ്പര് 15നും എന്റെ കുടുമ്പാംഗങ്ങള് ഈ ഓര്മ്മകള് അയവിറക്കും. ഔദ്യോഗിക രേഖകള് പ്രകാരം ജനന തീയതി വേറെയാണെങ്കിലും ഞാനും ഈ ദിനം ഓര്ക്കാറുണ്ട്.<br /><br />ഓര്മ്മകളില് പക്ഷേ എന്നെ അലട്ടുന്ന ഒന്നുണ്ട്, ഈ പിറന്നാള് ദിനത്തില് അത് നിങ്ങളുമായി പങ്കു വയ്ക്കാന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.<br /><br />1976 സെപ്റ്റമ്പര് 15നു ഞാന് മരിച്ചിട്ടില്ല എന്നാണെന്റെ വിശ്വാസം!!! എന്നാല് അന്ന് അതേ ആശുപത്രിയില് വച്ച് മറ്റൊരു മേരീജോസിന്റെ കുഞ്ഞ് മരിച്ചിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരേക്കുറിച്ച് ഞാന് ചിന്തിക്കാറില്ലെങ്കിലും, എനിക്ക് പകരം മരണമടഞ്ഞ എന്റെയാ കൂടപ്പിറപ്പിനേക്കുറിച്ച് ഈ ദിനത്തില് ഞാന് ചിന്തിച്ച് പോകുന്നു.....<br /><br />ബൂലോഗത്തെ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂടപ്പിറപ്പുകളേ, നിങ്ങള്ക്കറിയാമോ ആ കുഞ്ഞിന്റെ മാതാപിതാക്കളെ, എനിക്ക് പകരം മരിച്ച എന്റെ ആ കൂടപ്പിറപ്പിന്റെ മാതാപിതാക്കളെ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-115835478340556595?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1153002377795716372006-07-16T01:17:00.000+03:002006-07-16T01:26:19.826+03:00ആം സൂറിഗള്ഫിലെ ആദ്യ പൊറുതി സദ്ദാം ഹുസൈന്റെ പെങ്ങളെ കുട്ടി സലാമ ഹുസൈന്റെ കൂടെയായിരുന്നു. ഈ ഹുസൈന് സിറിയാക്കാരനാണ്, സദ്ദാമിനേക്കാള് തീവ്രതയുള്ള അമേരിക്കാ വിരുദ്ധനും.<br /><br />ആദ്യരാത്രി(?) ഇരട്ടക്കട്ടിലിന്റെ താഴത്തെ നില എനിക്കായി സമ്മാനിച്ച് അവന് മുകളില് ചേക്കേറി. കിടക്ക ശരിയാക്കുന്നതിനിടയില് തലയിണ, താഴെ കട്ടിലില് ഇരിക്കുകയായിരുന്ന എന്റെ മേല് വീണു.<br /><br />"ആം സൂറി", അറബിച്ചുവയുള്ള മുറി ഇംഗ്ലീഷില് അവന് മൊഴിഞ്ഞു.<br /><br />"നോ മനുഷ്യന്", പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയും തന്റെ കട്ടില് എനിക്കായി ഒഴിഞ്ഞു തരികയും ചെയ്ത അവന് എന്നോട് സോറി പറയുകയോ, ഛെ! ലജ്ജാവഹം!!! "നോ സോറി, യൂ ആര് നൗ മൈ ഫ്രെന്റ്".<br /><br />അവന്റെ നേര്ക്ക് നീട്ടിയ കയ്യില് പിടിച്ച് തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവന് പറഞ്ഞു, "ഐ സെഡ് ഐ ആം സൂറി!", കൂടെയൊരു കുസൃതിച്ചിരിയും.<br /><br />"ഓഹ് യൂ ആര് സൂറി!!! അമ്പട മിടുക്കാ, നീ ആളു കൊള്ളാല്ലോ! നിന്റെ ആള്ക്കാര് ഞങ്ങടെ നാട്ടിലുമുണ്ട്. എന്റെ അമ്മ സുറിയാനിയാ, അപ്പന് ലത്തീനും."<br /><br />"യൂര് മദര് സൂറി?!!!"<br /><br />അതൊരു ആത്മബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു. അംഗ്ലിഷ് അറിയാവുന്ന അവനും മറബി അറിയാവുന്ന ഞാനും ഒരു പരസ്പര സഹകരണ സംഘം രൂപീകരിച്ചു. എനിക്കറിയാവുന്ന ഇംഗ്ലിഷ് അവനും അവനറിയാവുന്ന അറബി എനിക്കും പഠിക്കാം. ഓഫീസിലെ മലയാളികള് അവന്റെ മുഖത്തുനോക്കി പറയുന്ന തെറികളുടെ അര്ത്ഥവും മറുതെറികളും ഞാനവനു പറഞ്ഞുകൊടുക്കണം, പകരം അവന്റെ കാറില് ഖത്തര് മുഴുവന് ചുറ്റിക്കാണിച്ചു തരും.<br /><br />പലപ്പോഴും പാതിരായ്ക്ക് കയറിവരുന്ന അവന് എന്നെ വിളിച്ചുണര്ത്തും, അറബി പഠിക്കാം എന്നോ കറങ്ങാന് പോകാം എന്നോ പറഞ്ഞ്. ചില രാത്രികളില് കോര്ണിഷിലെ(കടല്ത്തീരം) പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ബോട്ട് ജെട്ടിയുടെ അങ്ങേയറ്റത്ത് പോയിരുന്നു ഞാനുമായി അവന് ഹൃദയം പങ്കുവയ്ക്കും. അവന്റെ അമ്മയേക്കുറിച്ചും, അമ്മ മരിച്ചതിനുശേഷം ബാപ്പയും ബന്ധുക്കളും നാടുമായും ബന്ധം നഷ്ടപ്പെട്ടതിനേക്കുറിച്ചും, സിറിയന് പട്ടാളത്തില് നിര്ബന്ധസേവനം അനുഷ്ഠിച്ചതിനേക്കുറിച്ചും മറ്റും, പുലരുവോളം.<br /><br />അങ്ങിനെയിരിക്കെ അയല്മുറിയില് മുത്തി ചത്ത് കട്ടിലൊഴിഞ്ഞു. അറ്റാച്ച്ഡ് ബാത്ത്രൂമും കേബിള് കണക്ഷനും മനസ്സില് കണ്ട് മുന്കൂട്ടി ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നതുകൊണ്ട് മേരാ നമ്പര് ആയാ. ആത്മബന്ധം നൂല്ബന്ധം പോലെ പൊട്ടിച്ച് കൂട് മാറി, ഞാന് സ്വാര്ത്ഥന്. പിറ്റേന്ന്, ഞാനല്ലാതെ മറ്റാരേയും കൂടെ താമസിക്കാന് അനുവദിക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇരട്ടക്കട്ടിലിന്റെ മുകള് തട്ട് അഴിച്ച് വയ്ക്കുന്ന ഹുസൈനെ ഞാന് കണ്ടു.<br /><br />മണല്ക്കാറ്റില് കുന്നുകള് പോലും സ്ഥലം മാറുന്ന മരുഭൂമിയില് എന്റെ താമസസ്ഥലം പിന്നേയും മാറി. ഒപ്പം, ജോലിയും സാഹചര്യവും.<br /><br />3ാം വെസ്റ്റ് ഏഷ്യന് ഗെയിംസ് ഫുട്ബോള് ഫൈനല്(ഗെയിംസ് വിശേഷങ്ങള് <a href="http://swarthavicharam.blogspot.com/2005/12/blog-post_13.html">മുന്പൊരിക്കല് വിളമ്പിയിരുന്നു</a>). 'കൂറ'കളിയില് എനിക്ക് വര്ദ്ധിച്ച താല്പര്യമൊന്നുമില്ല, മത്സരിക്കുന്നതാകട്ടെ ഇറാക്കും സിറിയയും. എന്നാലും ജേഷ്ടന്റെ മകന്റെ താല്പര്യപ്രകാരം ആ കുടുംബത്തോടൊപ്പം കളികാണാനെത്തി. കവാടത്തില് വച്ച് വനിതാ വളണ്ടിയര് ചേടത്തിയോട് ചോദിച്ചു, "ആരെയാ സപ്പോര്ട്ട് ചെയ്യുന്നത്? സിറിയ? ഇറാക്ക്?"<br /><br />"ഇറാക്ക്", ചേടത്തിയുടെ പൊടുന്നനെയുള്ള മറുപടി കേട്ട് ഞങ്ങള് ഞെട്ടി.<br /><br />"എന്തുകൊണ്ട് ഇറാക്ക്?", അറബിപ്പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത് വിസ്മയം.<br /><br />"ഇത് സദ്ദാമിന്റെ പെങ്ങള്, ഇത് അളിയന്." ഞാന് വിശദമാക്കി. എല്ലാവരും ആര്ത്ത് ചിരിച്ച് നടക്കാന് തുടങ്ങുമ്പോള് മുന്നില് ഹുസൈന്. സിറിയന് പതാക പുതച്ച് കൂട്ടുകാരുമൊത്താണ് വരവ്.<br /><br />"സിറിയ?" ആര്ക്കാണ് സപ്പോര്ട്ടെന്ന് അവനും അറിയണം.<br /><br />"യൂ സൂറി, വീ സൂറി," അവന്റെ തോളില് കയ്യിട്ട് അഭിമാനത്തോടെ ഞാന് പറഞ്ഞു.<br /><br />ഗ്രൗണ്ട് സപ്പോര്ട്ട് പൂര്ണ്ണമായും സിറിയയ്ക്കായിരുന്നു. താളമേളങ്ങളുമായി എല്ലാവരും സിറിയന് ടീമിന്റെ കൂടെ കൂടിയെങ്കിലും കളിയുടെ ഗതി ഇറാക്കിനനുകൂലമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പയ്യെ പയ്യെ ഗാലറികളില് ചേരിതിരിവ് ദൃശ്യമായിത്തുടങ്ങി. തുടക്കത്തില് മ്ലാനമായിരുന്ന ചേടത്തിയമ്മയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങി.<br /><br />കാണികളുടെ ആവേശം കളത്തില് പകര്ത്താന് സിറിയയ്ക്കായില്ലെങ്കിലും കടുത്ത ചെറുത്തുനില്പ് വഴി വച്ചത് പെനാല്റ്റി ഷൂട്ടൗട്ടിലേക്കായിരുന്നു. നിര്ണ്ണായകമായ ഷൂട്ടൗട്ടില് ഓരോ ഗോള് പിറക്കുമ്പോഴും ഇരു കൂട്ടരേയും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു വരികയായിരുന്നു സിറിയക്കാര് ഒഴികെയുള്ള കാണികള്. തങ്ങള്ക്കെതിരേയുള്ള അവസാന പന്ത് തടഞ്ഞ ഇറാക്ക് ഗോളി തിരികെ വന്ന് സിറിയക്കെതിരേ വിജയഗോള് നേടി താരമായ ആ നിമിഷത്തില് എന്റേയും കണ്ട്രോള് പോയി. ജേഷ്ടപുത്രനോടൊപ്പം തുള്ളിച്ചാടുന്ന എന്നെ ദയനീയമായി നോക്കിയ ഹുസൈനോട് കൈ മലര്ത്തി നിസ്സഹായനായി ഞാന് പറഞ്ഞു,"ആം സൂറി!".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-115300237779571637?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1150101616972304842006-06-12T11:31:00.000+03:002006-06-12T11:42:14.370+03:00ജോണിപ്പാട്ട്<strong><span style="font-size:130%;">ജോണീ ജോണീ...</span></strong><br /><span style="font-size:130%;"><em>എന്താപ്പാ?</em><br /><strong>ചക്കര തിന്ന്വാ?</strong><br /><em>ഇല്ല്യപ്പാ...</em><br /></span><span style="font-size:130%;"><strong>കള്ളം പറയാ?<br /></strong><em>ഇല്ല്യപ്പാ...</em><br /><strong>തൊറക്കെടാ വായ!</strong><br /></span><span style="font-size:180%;"><em>ഹ, ഹ, ഹ!!!</em></span><br /><em><span style="font-size:180%;"></span></em><br />ഒറിജിനല് <a href="http://www.indiaparenting.com/rhymes/english/er032.shtml">ഇവിടെ</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-115010161697230484?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1146728520528574922006-05-04T10:38:00.000+03:002006-05-04T10:43:25.826+03:00എന്തു ചെയ്യും?<span style="font-size:130%;">കുഞ്ഞൂവാവയ്ക്ക് കുറുമ്പുണ്ടേല്<br />എന്തുചെയ്യും എന്തുചെയ്യും<br />കുഞ്ഞൂവാവയ്ക്ക് കുറുമ്പുണ്ടേല്<br />ചുട്ടപെടാ ചുട്ടപെടാ<br /><br />കുഞ്ഞൂവാവയ്ക്ക് കുറുമ്പില്ലേല്<br />എന്തുചെയ്യും എന്തുചെയ്യും<br />കുഞ്ഞൂവാവയ്ക്ക് കുറുമ്പില്ലേല്<br />ചക്കരുമ്മാ ചക്കരുമ്മാ</span><br /><br />ഇന്നലെ ഏട്ടന്റെ മക്കളുമായി ഈവനിംഗ് വഴക്കിനിറങ്ങി. വഴിയില് അലമ്പുണ്ടാക്കില്ല, മിഠായി വേണമെന്ന് പറയില്ല, റോഡ് മുറിച്ച് കടക്കുമ്പോള് കൈ പിടിക്കാം മുതലായ പ്രീ കണ്ടീഷനുകളിലാണ് യാത്ര തുടങ്ങിയത്. ബോണസായി, എന്റെ കണ്ണുവെട്ടത്തില് എന്തും ചെയ്യാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും!<br /><br />പുറത്തിറങ്ങിയാല് കഷ്ടിച്ച് രണ്ടടി പോലും നടക്കാന് കൂട്ടാക്കാത്ത ഇളയവള് മൂത്തവളെ തോല്പിച്ച്, രണ്ട് കിലോമീറ്ററാണ് ഞങ്ങളോടൊപ്പം നടന്നത്!! കാരണമായതോ, മുകളില് കൊടുത്തിരിക്കുന്ന പാട്ടും.<br /><br />ഈ നമ്പര് ഇനി ഓടുമോ എന്നറിയില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-114672852052857492?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1145695219436663012006-04-22T11:29:00.000+03:002006-04-22T11:40:19.500+03:00വിളിപ്പാടകലെസുഖമാണോ എന്നാണോ<br />ഇനിയും നിന് തേന്മൊഴി<br />ചൊല്ലാം നിന് കാതില് ഞാന്<br />നിറയരുതേ നിന് മിഴി<br /><br />തൂമഞ്ഞിന് തുള്ളിപോലെന്<br />മനതാരില് പൊഴിഞ്ഞു നീ<br />കുളിരൂറും സാന്ത്വനമായ്<br />എന് പ്രിയ സഖിയായ് നീ<br /><br />പിരിയുമ്പോള് അകലുമ്പോള്<br />നോവാല് നീ വിതുമ്പിയോ<br />ഇനിയെന്ന് എന്നോര്ത്ത്<br />എന് ഹൃദയം തേങ്ങിയോ<br /><br />മരുഭൂവില് വിരഹത്തില്<br />ഉരുകുന്നു ഞാന് പ്രിയേ<br />പ്രണയത്തിന് ഓര്മ്മകളില്<br />നുറുങ്ങുന്നെന് ഓമലേ<br /><br />അഴലരുതേ കരയരുതേ<br />എന് പ്രിയ സാന്ത്വനമല്ലേ<br />മിഴിപ്പൂക്കള് വാടരുതേ<br />നിന് ചാരേ ഞാനില്ലേ<br /><br />മൊഴിയാം എന്നും മൊഴിയാം<br />ഒരു വിളിപ്പാടകലേ നാം<br />കാതങ്ങള് താണ്ടിവരും<br /><strong>ഫോണ്</strong> വിളിപ്പാടകലേ നാം<br /><br />***<br /><br />ഇനിയും സഹനശേഷി ഉള്ളവര്ക്കായി... ദേ ഇതും...<br /><br /><embed src="http://adeign.googlepages.com/Vilippatakale.mp3" width="280" height="45" type="application/octet-stream" loop="false" autostart="false"></embed><br /><br />ഇറക്കുമതിക്കാര്ക്കായി <a href="http://adeign.googlepages.com/Vilippatakale.mp3">എംപീമൂന്ന്(544ഗ്രാം)</a><br /><br /><em>(മുന്നറിയിപ്പ്: ലോകോത്തര നിലവാരത്തിലുള്ള ഈ സംഗീതശില്പം ശ്രവിക്കുന്നതുകൊണ്ട് നിങ്ങള് ഇരുകാലികള്ക്കോ നിങ്ങളുടെ നാല്ക്കാലികള്ക്കോ വന്നു ഭവിച്ചേക്കാവുന്ന മനോവിഭ്രാന്തിക്ക് ഞാന് ഉത്തരവാദിയല്ല. എന്നെ ഈ ഭീകരകര്മ്മത്തിനു നിര്ബന്ധിച്ചത് <a href="http://www.blogger.com/profile/7427875"><strong>ജോ ആണ്</strong></a><strong>.</strong> ആയതിനാല് പ്രേരണാകുറ്റം ആരോപിക്കപ്പെടേണ്ടത് ജോയില് ആണ്, ജോയില് തന്നെയാണ്, ജോയില് മാത്രമാണ്:)</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-114569521943666301?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1144870898050735932006-04-13T00:30:00.000+03:002006-04-12T22:41:38.053+03:00ദുഃഖ വെള്ളിയും ഗുഡ് ഫ്രൈഡേയുംയെന്തരപ്പീ നമുക്ക് ദുഃഖോം അവര്ക്ക് ഗുഡ്ഡും! ഉയര്പ്പ് തിരുനാളിനു മുന്പ്, പെസഹാ വ്യാഴം കഴിഞ്ഞ് വരുന്ന വെള്ളിയാഴ്ചയെ ദുഃഖവെള്ളിയെന്ന് മലയാളിയും ഗുഡ്ഫ്രൈഡേയെന്ന് ഇംഗ്ലീഷിയും.<br /><br />ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച വീട്ടീന്ന് ഫുഡ് കിട്ടില്ല, അതുകൊണ്ട് ദുഃഖം? അന്നേദിവസം അവധി, ഗുഡ്?<br /><br />പണ്ടൊരിക്കല് ഒരുത്തിയും ലവളുടെ കൂട്ടുകാരനും എന്റടുക്കല് വിധഗ്ദോപദേശത്തിനു വന്നു. അവള് ക്രിസ്ത്യാനി, അവന് ഹിന്ദുസ്ഥാനി. പള്ളിയില് വച്ചുള്ള കല്യാണത്തിനു മാത്രമേ അവളുടെ മമ്മയും ആണ്ടിയും സമ്മതിക്കുകയുള്ളത്രേ. അതിന് ഹിന്ദുസ്ഥാനി, മാമോദീസ മുങ്ങി ക്രിസ്ത്യാനിയാകണം. ക്രിസ്ത്യാനിയായാല് കുടുമ്മത്ത് കേറ്റില്ലെന്നത് പോട്ടെ, അവന്റെ പേരില് ചാര്ത്തി കിട്ടേണ്ട സ്വത്തുവഹകള് സ്വപ്നം പോലും കാണാന് കഴിയില്ല. അവള്ക്കാണെങ്കിലോ, പള്ളീല് കെട്ട് നടന്നില്ലേല്, ആണ്ടിപ്പണ്ടാരം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ത്രീ ബെഡ്രൂം ഫ്ലാറ്റ് പള്ളീപ്പോയി ചോദിക്കേണ്ടി വരും.<br /><br />ഞാനാകെ ധര്മ്മക്കാരന്റെ സങ്കടത്തിലായി, അവരുടെ ചിലവില് ഒരു ബാസ്കിന് റോബിന്സ് സ്കൂപ്പ് കൂടി ഓര്ഡര് ചെയ്തു. "കത്തോലിക്കാ സഭയേക്കുറിച്ച് എന്താണ് നിങ്ങള് ധരിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത്? കണ്ണില് കണ്ട വഴിപോക്കനും ചെമ്മാനും ചെരുപ്പുകുത്തിക്കുമൊക്കെ കേറിയിറങ്ങി നിരങ്ങാനുള്ളതാണെന്നോ?" അതെ, നിങ്ങള് കരുതിയ പോലെ തന്നെ, ഇതൊന്നും ഞാനവരോട് പറഞ്ഞില്ല. കൂലംകഷായമായി ഐസ്ക്രീം നുണഞ്ഞ് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.<br /><br />അവര്ക്ക് വേണ്ടത് പശുവിന്റെ കടിയും കാക്കയുടെ വിശപ്പും മാറുന്ന സൊലൂഷനാ. സൈക്കിളിന്റെ പഞ്ചറൊട്ടിക്കുന്ന സൊലൂഷന് പോലെ, രണ്ടു വശത്തും തേച്ച്, ഇത്തിരി നേരം കാറ്റുകൊള്ളിച്ച് ഒറ്റ ഒട്ടിക്കല്. രണ്ട് വീട്ടുകാരുമായും ആലോചിച്ച്, മാമോദീസാ മുങ്ങിയ ക്രിസ്ത്യാനിയും മുങ്ങാത്ത ഹിന്ദുസ്ഥാനിയും പള്ളിയില് വച്ച് വെല്ഡിങ്ങായി. തങ്ങള്ക്ക് ജനിക്കുന്ന കുട്ടികളെ ക്രിസ്തീയ ആചാരപ്രകാരം വളര്ത്തിക്കോളാന്ന് അവരെഴുതിക്കൊടുത്തത്ത് കുടുമ്മക്കാര് മാത്രം അറിഞ്ഞില്ല.(ഇങ്ങനെയൊരു സൊലൂഷന് ക്രൈസ്തവ സഭയിലുണ്ടെന്ന് ഞാന് പറഞ്ഞ കാര്യം ആരോടും പറയല്ലേ!)<br /><br />ഹിന്ദുസ്ഥാനിയെ മാമോദീസ മുക്കി മാര്പ്പാപ്പ മഹാരാജാവിന്റെ കയ്യീന്ന് പുട്ടും കടലേം മേടിക്കാമായിരുന്നില്ലേ എനിക്ക്? അതും പറഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് ചെന്നാല് "നീ ആദ്യം നന്നാവെടാ, എന്നിട്ട് മതിയെടാ" എന്നര്ത്ഥം വരുന്ന "സ്വന്തം കണ്ണിലെ മരത്തടി കാണാതെ അന്യന്റെ കണ്ണിലെ കരടെടുത്ത് തരാം എന്ന് പറയുന്നോ" എന്ന ബൈബിള് വാചകം കേള്ക്കേണ്ടിവരും.<br /><br />അവനവന്റെ കുരിശുമെടുത്ത് പിന്നാലെ വരാനാണ് ക്രിസ്തു പറഞ്ഞത്. അവളെ കെട്ടുന്നതിലും വലിയൊരു കുരിശ് അവന് ലഭിക്കാനില്ല എന്നെനിക്ക് നന്നായി അറിയാവുന്ന കാരണമാണ് മാമോദീസ മുങ്ങുന്ന കാര്യത്തേക്കുറിച്ച് സൂചിപ്പിക്കുക പോലും ചെയ്യാതിരുന്നത്. സഹിക്കാന് തയ്യാറുള്ളവര്ക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ് ക്രിസ്തുമതം. ദുഃഖവെള്ളിയിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നവര്ക്കേ ഉയര്പ്പ് തിരുനാള് ഉള്ളൂ. മനുഷ്യരക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ടി ക്രിസ്തു അനുഭവിച്ച പീഡാസഹനവും മരണവും ഓര്മ്മിക്കുന്ന ദിവസം എന്ന നിലയ്ക്ക് 'ദുഃഖവെള്ളി' യോജിക്കുന്ന പേരാണ്. ദുരിതങ്ങള്ക്കും കഷ്ടപ്പാടുകള്ക്കും ശേഷം ഉയര്പ്പുണ്ട് എന്ന് വിളിച്ചുപറയുന്ന 'ഗുഡ് ഫ്രൈഡെ' എന്ന നാമമാകട്ടെ പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് വക നല്കുന്നതാണ്.<br /><br />അപ്പോള് ഇന്ന് എല്ലാവരും പെസഹാ ഫുഡ്ഡടിക്കും. നാളെ ദുഃഖവെള്ളി ആചരിക്കും. മറ്റന്നാള് വിഷുവിന് പടക്കം പൊട്ടിക്കും. ഞായറാഴ്ച ഈസ്റ്ററും ആഘോഷിക്കും. (ആ നബി ദിനം തിങ്കളാഴ്ചത്തേക്ക് ആക്കായിരുന്നില്ലേ ചങ്ങായിമാരേ?).<br /><br />ഞാന് മാത്രമിവിടെ ഈ മരുഭൂമിയില്...<br /><br />കാട്ടുകോഴിക്കെന്ത് വിഷുവും ഈസ്റ്ററും?!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-114487089805073593?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1144484948289184932006-04-08T10:59:00.000+03:002006-04-08T11:29:14.670+03:00റീമയ്ക്കും കലേഷിനുംപ്രിയപ്പെട്ട <a href="http://sgkalesh.blogspot.com/2006/04/blog-post.html">റീമയ്ക്കും കലേഷിനും</a>,<br /><br /><strong><em>താലികെട്ടിന് ഒരു നിമിഷം മതി, വിവാഹത്തിന് ഒരു ജന്മവും!</em></strong><br /><br />ഭാര്യാഭര്തൃ ബന്ധത്തേക്കുറിച്ച് പൌലോസേട്ടന്<a href="http://www.newadvent.org/cathen/11567b.htm">(St. Paul)</a> ചില കാര്യങ്ങള് പറഞ്ഞുവച്ചിട്ടുണ്ട്. ക്രിസ്തുവും സഭയും(<a href="http://www.sndp.org/">SNDP</a> അല്ല) തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ ഭര്ത്താവും ഭാര്യയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തോട് സാമ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ചിന്തകള്* വിമര്ശകര്ക്കും തെറ്റിദ്ധാരണാ തല്പരര്ക്കും സദ്യവട്ടത്തിനു വഴിയൊരുക്കുന്നവയാണ്. ക്രിസ്തീയതയേപ്പോലെതന്നെ, പ്രാക്റ്റിക്കബിലിറ്റിക്ക് പ്രയാസമുള്ളതെങ്കിലും ഉപദേശകബിലിറ്റിക്ക് ഹരമുള്ളതായതുകൊണ്ട് ഇവിടെ അവയുടെ പ്രസക്തഭാഗങ്ങള് പരാമര്ശിക്കട്ടെ.<br /><br /><em>"ഭാര്യമാരേ, നിങ്ങള് ഭര്ത്താക്കന്മാര്ക്ക് വിധേയരായിരിക്കുവിന്(ഉവ്വ!) ഭര്ത്താവ് ഭാര്യയുടെ ശിരസ്സാണ്; ഭര്ത്താവ് തന്നെയാണ് ശരീരമായ ഭാര്യയുടെ രക്ഷകനും. അതുകൊണ്ട് എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും ഭാര്യമാര് ഭര്ത്താക്കന്മാര്ക്ക് വിധേയരായിരിക്കണം(ഉവ്വ് ഉവ്വേ!)"</em><br /><br />സ്വന്തമായി ജോലിയും വരുമാനവുമുണ്ടെങ്കില് ഒരു പട്ടിയുടേയും അടിമയായി ജീവിക്കേണ്ടി വരില്ല! അതെ, 'വിധേയ' എന്നത് അടിമ എന്ന അര്ത്ഥത്തിലാണെങ്കില്. ഇവിടെ വിധേയത്വം, സ്വമനസ്സാലെയുള്ള ആശ്രിതത്വം മാത്രമാണ്. ഇണയോട്, തുണയോട് തോന്നുന്ന സ്വാഭാവിക ആശ്രിതത്വം. ഭാര്യയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന വകുപ്പില് ഭര്ത്താവാകുന്ന ശിരസ്സിന്റെ മാനം കെടാതെ നോക്കാന് ഭാര്യമാര് ശ്രദ്ധിക്കണം.<br /><br /><em>"ഭര്ത്താക്കന്മാരേ, ക്രിസ്തു സഭയെ സ്നേഹിക്കുകയും അവള്ക്കുവേണ്ടി ബലിയാവുകയും ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങള് ഭാര്യമാരെ സ്നേഹിക്കണം(ഹെന്റമ്മച്ചിയേ!) അവന് സഭയെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിന്, ജലം കൊണ്ട് കഴുകി വചനത്താല് വെണ്മയുള്ളതാക്കി(മനസ്സിലായി, കുളിപ്പിച്ച് പൌഡറിടീക്കണം!) ഭര്ത്താക്കന്മാര് ഭാര്യമാരെ സ്വന്തം ശരീരത്തെ എന്നപോലെ സ്നേഹിക്കണം(അതേറ്റു!) ആരും ഒരിക്കലും സ്വന്തം ശരീരത്തെ വെറുക്കുന്നില്ലല്ലോ(???!)"</em><br /><br />ലവ് സ്റ്റോറികളില് വില്ലന്മാരെ ഇടിച്ച് നിരത്തിയാണ് കാമുകന് കാമുകിയെ സ്വന്തമാക്കുന്നത്. ഇതിലും വലിയ സ്റ്റണ്ടുകള്, വിവാഹജീവിതത്തെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാന് നടത്തേണ്ടിവരും. പലപ്പോഴും ഇത് തന്നോട് തന്നെ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യും! എത്രയധികം ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ അത്രയധികം പരുക്കുകള് ഏല്ക്കാന് റെഡിയായിക്കോളൂ. വാമഭാഗത്ത് തെറ്റുകളും കുറ്റങ്ങളും ഒരുപാടുണ്ടാകും. അവ കറയാകുന്നതിനുമുന്പ് കഴുകി പോളിഷ് ചെയ്തെടുക്കാന് കഴിഞ്ഞാല് നല്ലത് (ഇതിന്, അവനവന്റെ കയ്യിലിരിപ്പും നന്നായിരിക്കണം). സ്വന്തം ശരീരത്തെ ആരും വെറുക്കാറില്ല(?) പല്ലുവേദനയോ തലവേദനയോ നടുവേദനയോ വന്നാല് സഹിച്ചേ പറ്റൂ!<br /><br /><em>"പുരുഷന് പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും വിട്ട് ഭാര്യയോട് ചേരുകയും, അവര് രണ്ടുപേരും ഒന്നാവുകയും ചെയ്യും."</em><br /><br />'ഇരുമെയ്യാണെങ്കിലും മനമൊന്ന് ' എന്ന സ്വപ്നം സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിന്റെ ആദ്യപടിയാണ് dettachment of attachment തിയറി. അവിവാഹിത/ന്/ആയിരുന്ന സന്തതിയും വിവാഹിത/ന്/ആയ സന്തതിയും തമ്മില് പ്രകടമായ വ്യത്യാസം, മാതാപിതാക്കള്ക്കും ബന്ധുക്കള്ക്കും ഫീല് ചെയ്യണം. വിരുന്നും സല്ക്കാരങ്ങളും 10 കിലോയോളം കൂട്ടി(മക്കളേ, സൂക്ഷിക്കണേ!) ശാരീരിക വ്യത്യാസത്തിനു സഹായിക്കുമെങ്കിലും, ഭാവമാറ്റം സ്വയം ആര്ജ്ജിക്കണം. ഈ ശ്രമത്തിനിടയില്, "ഓ, കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ലവന്റെ ഭാവം കണ്ടില്ലേ" എന്നാരെങ്കിലും പറഞ്ഞു കേട്ടാല് മനസ്സില് സന്തോഷിക്കുകയും പറഞ്ഞ വ്യകതിയേക്കുറിച്ച് കരുതല് ഉണ്ടായിരിക്കുകയും വേണം. നിങ്ങളുടെ ജീവിതം കുട്ടിച്ചോറായിക്കാണാന് ആത്മാര്ത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവരില് ആ വ്യക്തിയും പെടും. അടുത്ത ഫ്ലൈറ്റില് തന്നെ കെട്ടിയവളേയും കൂട്ടി നാട് കടക്കുക എന്നോ, ഉടനടി വേറെ വീടിലേക്ക് താമസം മാറണമെന്നോ 'ഡിറ്റാച്ച്മന്റ് ' എന്നതുകൊണ്ട് അര്ത്ഥമാക്കുന്നില്ല എന്നുകൂടി പറഞ്ഞു കൊള്ളട്ടെ.<br /><br />ആദ്യമാസം 1% കലേഷിനെയേ റീമ അറിയുന്നുള്ളൂ(തിരിച്ചും). മൂന്ന് മാസത്തിനുള്ളില് 10 ശതമാനവും. ഒരുമിച്ചാണ് ജീവിതമെങ്കില് ആറ് മാസം കൊണ്ട് 25% വരെ നിങ്ങള് പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കും. അതോടെ 'തേന്നിലാവിന് ' ഇന്റര്വല്! നിങ്ങള് തമ്മിലുള്ള ആദ്യ കലഹം ഇവിടെ ആരഭിക്കുകയായി! പിന്നങ്ങനെ പുട്ടില് പീര പോലെ ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും ബാക്കി 75% അടുത്തറിയുമ്പോഴേക്കും ഓണമൊരുപാട് ഉണ്ടിരിക്കും; expiry date അടുത്തിട്ടുണ്ടാകും!<br /><br />ഇതെല്ലാം ഒരുപദേശമായിക്കരുതിയാല് വായിക്കാനെടുത്ത സമയം വെയ്സ്റ്റ് ! അനുഭവപാഠങ്ങളായി കരുതുകയാണെങ്കില് നിങ്ങള്ക്ക് പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് വകയുണ്ട്.<br /><br />അപ്പൊ പറഞ്ഞ പോലെ, വിഷ് യു എ ഹാപ്പി <strong><em>വെല്ഡിംഗ്!!!</em></strong><br /><br />***<br /><br /><span style="font-size:85%;">*ബൈബിള് പുതിയ നിയമം <a href="http://www.biblelookup.com/cgi-bin/pbible.pl?maxhits=10&mode=context&subp=Get+passage&passagestring=Ephesians+5%3A22-5%3A33&subp1=Get+passage&version=nas">എഫേസോസ് 5:22-33</a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-114448494828918493?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1143650610285925992006-03-29T19:38:00.000+03:002006-03-29T22:29:49.520+03:00നഗ്നസത്യം - തുടരുന്നു<a href="http://swarthavicharam.blogspot.com/2006/03/blog-post.html">ഒന്നാം ഭാഗം</a> വായിച്ചവര്ക്ക് മാത്രം<br /><br />"താങ്കള് എന്താണ് കണ്ടത്?"<br /><br />ഞാന് ഇടവും വലവും നോക്കി. ഇടത്ത് സിസ്റ്റര് ക്യുട്ടിക്കൂറ, വലത്ത് സിസ്റ്റര് ബീറ്റ്രൂട്ട. തൊട്ടടുത്ത് ഫാദര് അല്ഫോണ്സോ മാംഗോസ്റ്റോ, പുറകില് ബ്രദര് ബിസ്ക്കറ്റോ കൊളാക്ക്വൊ. നിറയെ അച്ചന്മാരും കന്യാസ്ത്രീകളും സന്യസ്തരും സാമൂഹ്യപ്രവര്ത്തകരും.<br /><br />വേദി <a href="http://dbys.freeservers.com/">ഡോണ് ബോസ്കോ യൂത്ത് സര്വീസസ്</a>, മാട്ടുംഗ, മുംബൈ. 'സെക്സ് എജ്യൂക്കേറ്റേസ് ആന്വല് ട്രെയ്നിംഗ് '. എനിക്കെന്താ ഇവിടെ കാര്യം? (ഞാനും ഒരു സെക്സ് എജ്യുക്കേറ്ററാ!). തെരുവുകുട്ടികള്ക്കും യുവാക്കള്ക്കും ലൈംഗികത്തൊഴിലാളികള്ക്കും അവരുടെ മക്കള്ക്കും യഥാര്ത്ഥ ലൈംഗിക ദിശാബോധം നല്കാന് ചുമതലപ്പെട്ടവനായിരുന്നു ഈയുള്ളവന്(ഭയങ്കരന്!!!!). ക്ലാസ് നയിക്കുന്നത് ഈ രംഗത്ത പ്രഗല്ഭന്, ഇറ്റലിക്കാരന് ഡോ. ആന്തണി ഗ്രുഗ്നി.<br /><br />"ലജ്ജിക്കാതെ പറയൂ, എന്താണ് താങ്കള് കണ്ടത്?"<br /><br />ശരിയാണ്, ലൈംഗികതയേക്കുറിച്ച് പറയാന് ഒരു സെക്സ് എജ്യുക്കേറ്റര് ഒരിക്കലും ലജ്ജിക്കാന് പാടില്ല. പറയാനൊട്ട് മടിയുമില്ല, എന്നാലും ഇവരുടെയൊക്കെ മുന്നില് വച്ച്...<br /><br />"എന്ത് പ്രത്യേകതയാണ് താങ്കള് അവിടെ കണ്ടത്?" ഡോക്ടര് എന്നെ വിടുന്ന മട്ടില്ല. സംഭവത്തേക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് പൊല്ലാപ്പായോ എന്ന് ഒരു തോന്നല്. 'വാത്സ്യയന മഹര്ഷി'യെ മനസ്സില് ധ്യാനിച്ച് ഞാന് പറഞ്ഞു, "പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും കണ്ടില്ല!"<br /><br />"അവര് പാവാട പൊക്കി കാലകത്തി കാണിച്ചപ്പോള് താങ്കള് അത് കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും, തീര്ച്ച"<br /><br />ഇനി പറഞ്ഞില്ലേല് അന്ന് ചുറ്റുമിരുന്നവരും, ഇപ്പോള് നിങ്ങളും എന്നെ തല്ലിക്കൊല്ലും. "ചെറിയൊരു വിടവ് ഞാന് കണ്ടു", എന്നില് ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞു.<br /><br />"ചെറുതെന്നു പറഞ്ഞാല്...?"<br /><br />ശെടാ, "ദേ ഇത്ര മാത്രം വലുപ്പമുള്ളൊരു വിടവ് " ചൂണ്ടുവിരലിന്റെ ആദ്യ മടക്കില് തള്ളവിരല് ചേര്ത്ത് വച്ച് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. (ഉദ്ദേശം പറഞ്ഞതാ, ബസ്സില് വച്ച് അളവെടുക്കാന് സാധിച്ചില്ല!) "സ്ത്രീയുടെ ബാഹ്യ ലൈംഗികാവയവം പോലെയായിരുന്നില്ല അത് "(ഈശ്വരാ!!!), ഞാന് കൂട്ടിച്ചേര്ത്തു.<br /><br />"Yes, you said it right. I'm proud of you. അതൊരു സ്ത്രീയുടെ ലൈഗികാവയവമല്ല. മൂത്രമൊഴിക്കാന് മാത്രമുതകുന്ന ഒരു വിടവ് മാത്രം" എന്റെ തോളത്ത് തട്ടി അദ്ദേഹം അഭിനന്ദിച്ചു.<br /><br />ഹൊ! ഞാന് പിന്നങ്ങട് നീണ്ട് നിവര്ന്നൊരു ഇരിപ്പിരുന്നു, ക്ലാസ് കഴിയുന്നതു വരെ. തുടര്ന്ന് ഹിജഡകളേക്കുറിച്ചുള്ള യാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങള് പങ്കുവയ്ക്കലായിരുന്നു.<br /><br />പണ്ടെന്റെ അമ്മാവന് പറഞ്ഞത് തന്നെ സത്യം! പിള്ളാരെയെന്നല്ല, ഏതൊരാണിനേയും പിടിച്ച് പൊത്തമണി മുറിച്ച് വിട്ടാല് അവന് 'ഹിജഡ' അല്ലെങ്കില് 'ചക്ക'യാവും. മനുഷ്യശരീരത്തില് രണ്ട് തരം ഹോര്മോണും സന്നിഹിതമാണ്. പുരുഷ ഹോര്മോണ് ഉല്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന വൃഷ്ണം മുറിച്ച് കളഞ്ഞാല് സ്വാഭാവികമായും ശരീരത്തിലുള്ള സ്ത്രീ ഹോര്മോണ് ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കും. സ്തനവളര്ച്ച, ശബ്ദവ്യതിയാനം മുതലായ ഒട്ടുമിക്ക സ്ത്രൈണ ലക്ഷണങ്ങളും പ്രകടമാകും. ഇവരാണ് നമ്മുടെ നാട്ടില് കാണുന്ന ഹതഭാഗ്യരായ ഹിജഡകള്, ഇവര് യഥാര്ത്ഥ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Hermaphrodites">നപുംസകങ്ങള്</a> അല്ല.<br /><br />കൂടുതല് വിവരങ്ങള്ക്ക്:<br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Eunuch">വിക്കിപീഡിയ</a><br /><a href="http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/south_asia/1820200.stm">ബീബീസി</a><br /><a href="http://www.mountainretreatorg.net/faq/what_are_eunuchs.shtml">കുന്നുമ്മേല്ധ്യാനം</a><br /><a href="http://www.ars-rhetorica.net/Queen/Volume11/Articles/IntroDennis.html">പാക്കിസ്ഥാനിലെ ഹിജഡകള് (ചിത്രങ്ങള്) </a><br /><br />ഡോ. ആന്തണി ഗ്രുഗ്നിയുടെ പുസ്തകങ്ങള്<br /><a href="http://www.stpaulsbyb.com/sex%20education.html#">സെന്റ് പോള്സ്</a><br /><a href="http://www.comminit.com/materials/ma2003/materials-210.html">കമ്മിനിറ്റ്.കോം</a><br /><a href="http://www.mouthshut.com/review/Preparing_for_Marriage_-_Anthony_Grugni-87178-1.html">വായടക്കൂ.കോം</a><br /><br />അവസാനമായി ഞാനിവരെ കാണുന്നത് ഝാന്സീ റാണിയുടെ നാട്ടിലേക്കുള്ള ട്രെയിന് യാത്രയ്ക്കിടയ്ക്കാണ്. അരികിലെ ഒറ്റസീറ്റില് പകലുറക്കത്തിലായിരുന്ന എന്നെ തഴുകിയുണര്ത്തി, ഒരുപറ്റം ചക്കകള്. ഒരുവന് വികാരഭരിതമായ ശബ്ദത്തോടെ "രാജാാാാ..." എന്ന് മൊഴിഞ്ഞ് പ്രേമാര്ദ്ര നയനങ്ങളാലെ എന്നെയൊന്നുഴിഞ്ഞ് കൈകള് മടക്കി നിവര്ത്തി മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് ഒരു കൊട്ട്. ചക്കകളുടെ തനത് കൈകൊട്ട്. അടുത്ത ലക്ഷ്യം എന്റെ പോക്കറ്റ്.<br /><br />"ഒന്ന് പോടപ്പനേ... മേലുഴിയല്ലെ ചെക്കാ... നിനക്കൊന്നും വേറെ പണിയില്ലേ?" തുടര്ന്നുള്ള സംഭാഷണങ്ങളെല്ലാം ഒരാണിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന രീതിയിലാക്കാന് ഞാന് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു. അവന്മാര് വിടുന്ന മട്ടില്ല. അല്പം കഴിഞ്ഞ് അവരുടെ നേതാവു അവിടെയെത്തി. പ്രായപൂര്ത്തിയായ ശേഷം വൃഷ്ണം ചേദിക്കപ്പെട്ടവനാണവന്. പുരുഷലക്ഷണങ്ങള്ക്കാണ് മുന്തൂക്കം.<br /><br />"ഇവന്മാരെ ഒന്ന് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്ക് കൂട്ടുകാരാ", അവന്റെ കണ്ണുകളില് നോക്കി ഞാന് പറഞ്ഞു. അല്പ നേരം അവനെന്നെത്തന്നെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി. "ഈശ്വരാ, എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാ? അബദ്ധമായി!", ഞാന് കരുതി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവന് അവിടം വിട്ടു.<br /><br />ഇതിനിടയില്, ചട്ടിച്ചായക്കാരനെ കാത്ത് എന്റെ പോക്കറ്റില് കിടന്നിരുന്ന ചില്ലറത്തുട്ടുകളും അടിച്ചു മാറ്റി മറ്റവന്മാര് സ്ഥലം വിട്ടിരുന്നു. അവന്മാര് ഇനി വല്ല ഏടാകൂടവുമായി തിരിച്ച് വരുമോ എന്ന് ഞാന് ഭയന്നു.<br /><br />തീവണ്ടിച്ചക്രങ്ങള് ഉരുണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. പോയത് പോയി, ശല്യമൊഴിഞ്ഞല്ലോ എന്ന് കരുതി ഞാന് മയക്കത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. കാലില് പിടിച്ച് ആരോ കുലുക്കുന്നു. കണ്ണുതുറന്ന എന്റെ മുന്പില് കാശടിച്ചു മാറ്റിയവന്. "മാഫ് കീജിയേ(ക്ഷമിക്കൂ) ഭയ്യാ", ആ നാണയത്തുട്ടുകള് സീറ്റില് വച്ച് ഒരു മിന്നായം പോലെ അവന് മറഞ്ഞു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-114365061028592599?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1141762282512151482006-03-07T23:06:00.000+03:002006-03-07T23:11:22.593+03:00നഗ്നസത്യംഈ ടീംസിനെ ആദ്യമായി കാണുന്നത് മുംബയില് വച്ചാണ്. മൂന്നാം ക്ലാസ്സിലെ അവധിക്കാലത്ത് ടൂറാന് വന്നതായിരുന്നു ഞാന്. അയല് ഫ്ലാറ്റിലെ സഹൃദയരുടെ come...go...down...play എല്ലാം കേട്ട് അവശനായി അധികാരിവര്ഗ്ഗത്തിന് മുന്പാകെ കേണു. ഉപാധികളേയും, അച്ചടക്ക നടപടികളേക്കുറിച്ച് ആവര്ത്തിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പുകളേയും തത്വത്തില് അംഗീകരിച്ച് ഞാന് പാഞ്ഞു. ഗോവണിത്താഴത്തുനിന്നും സഹൃദയര് കുട്ടം കൂട്ടമായി മുകളിലേക്ക്, "ബാഗോ, ബാഗോ, <strong><span style="font-size:130%;">ചക്കാ</span></strong> ലോഗ് ആരെ".<br /><br />നാട്ടില് നിന്നും ചക്ക കൊണ്ടുവന്നത് ഇവരെങ്ങിനെ അറിഞ്ഞു! ഞാന് ആഞ്ഞു മണം പിടിച്ചു. ഹാ, പഴുത്തിട്ടുണ്ട്. "ബാഗോ.....ജല്ദീ....വോ ലോഗ് തുംകൊ ഡൂണ്ട് കെ ആരെ.....", എന്ന് ആദ്യം മുകളിലെത്തിയവന്. ആകാശവാണിയിലെ 'സമ്പതി വാര്ത്താ സുയന്താ' കേട്ട പോലെ ഞാന്! പിന്നെ കേട്ടത് പാറയില് ചിരട്ട എന്നപോലെ രാഗവിസ്താരവും കൈത്താളവും അടുത്ത് വരുന്നത്. എന്തായാലും സംഗതി പന്തിയല്ല എന്ന് മാത്രം മനസ്സിലായി. ഞാന് തിരിച്ചോടി.<br /><br />വാതിലിനു പുറത്ത്, പേടിപ്പിക്കുന്ന സ്വരത്തില് കൈകൊട്ടും പാട്ടും. ഒരു പട തന്നെയുണ്ട്. മറഞ്ഞിരുന്ന് ഞാന് കണ്ടു, പെണ് വേഷം കെട്ടിയ കുറേപ്പേര്. അവര് അമ്മാവനുമായി തര്ക്കിക്കുന്നു, തഴുകുന്നു. ഞാന് ഉള്വലിഞ്ഞു.<br /><br />"അവര്ക്കറിയണം, നിങ്ങള് പുതിയ തമസക്കാരാണോന്ന്. പങ്ക് വേടിക്കാന് വന്നതാ." രംഗം ശാന്തം, ഒളിസങ്കേതത്തില് നിന്ന് ഞാനും പെങ്ങളും പുറത്തേക്ക്. എന്നെ കണ്ടതും അമ്മ, "നിന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ പുറത്ത് കളിക്കാന് പോവേണ്ടാന്ന്?".<br /><br />"അവര് കാണാഞ്ഞത് നന്നായി. നിന്റെ പൊത്തമണി മുറിച്ച് കൊണ്ടേയേനെ!," അമ്മാവന്റെ കമന്റ്.<br /><br />പിന്നീടുള്ള മുംബൈ ടൂറുകളില് എന്റെ കണ്ണുകള് ആദ്യം പരതിയിരുന്നത് 'ചക്ക'കളെയാണ്. എനിക്കെന്റെ പൊത്തമണി കാത്ത് സൂക്ഷിക്കണമല്ലോ, അതില്ലാതെ എങ്ങിനെ മൂത്രമൊഴിക്കും!<br /><br />വളരും തോറും മനസ്സിലായി, പൊത്തമണി മൂത്രമൊഴിക്കാന് മാത്രമുള്ളതല്ലെന്ന്. 'റഫറന്സ് ഗ്രന്ഥങ്ങള്' ഒരുപാട് ലഭ്യമാകുന്ന കാലമാണല്ലോ കൌമാരം! എന്നാല്, ഈ വക റഫറന്സ് ഗ്രന്ഥങ്ങള് പറഞ്ഞു തന്നതും അഭിനവ 'വാത്സ്യായനന്'മാരില് നിന്നും കേട്ടറിഞ്ഞതും പ്രകാരമുള്ള ചക്കകള് അഥവാ ഹിജഡകള് യഥാര്ത്ഥത്തില് നപുംസകങ്ങളല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന് കാലം കുറച്ചെടുത്തു!!<br /><br />സാഹചര്യങ്ങളുടെ നിരന്തര സമ്മര്ദ്ദങ്ങള്ക്കൊടുവില് മുംബയില് ചേക്കേറിയപ്പോഴാണ് ചക്കകളെ അടുത്തറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്. ഡബിള് ഡെക്കര് ബസ്സിലും ഇലക്ട്രിക് ട്രെയിനിലും ചൌപ്പാട്ടിയിലും നിത്യേന ഇവരെ കാണാറായി; മഹാനഗരത്തിന്റെ അവിഭാജ്യഘടകമെന്നോണം.<br /><br />ആ ദിവസം അന്ധേരിയില് നിന്നും സാത്ഭംഗ്ലയിലേക്ക് ജോലിക്ക് പോയത് ഡബിള് ഡെക്കറിന്റെ മുകള്ത്തട്ടിലിരുന്നായിരുന്നു. വലിയ തിരക്കൊന്നുമില്ല. നാലഞ്ച് സ്ത്രീകള്, പത്തിരുപത് പുരുഷന്മാര്, ഒരു പറ്റം ചക്കകള്. ഞാനിവരേയും ശ്രദ്ധിച്ചങ്ങിനെ ഇരുന്നു. എന്റെ പൊത്തമണി...<br /><br />സൌമ്യമായി തുടങ്ങിയ അവരുടെ സംഭാഷണം മെല്ലെ മെല്ലെ അശ്ലീലത്തിലേക്ക് കടന്നു. തലേന്ന് രാത്രിയിലെ ഇടപാടുകാരുമായുള്ള രതിക്രീഡകള് പങ്ക് വയ്ക്കുകയാണ് അവര്. മറാഠി കലര്ന്ന ഹിന്ദിയിലും തമിഴിലും, അറപ്പുളവാക്കുന്ന വിവരണം. ഞാന് ചുറ്റും നോക്കി. സ്ത്രീകള് 'രാമ നാമം സത്യം' എന്നോ, Hail Mary full of grace(നന്മ നിറഞ്ഞ മറിയമേ സ്വസ്തി) എന്നോ ജപിച്ചുകൊണ്ട് നിസ്സംഗരായി ഇരിക്കുന്നു. ആണുങ്ങളുടെ തൊലിയുരിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില് പ്രായമുള്ള ഒരു മറാഠി സഹികെട്ട് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു, <strong>ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കാന്</strong>.<br /><br />കളഞ്ഞു, കടന്നല് കൂട്ടില് കല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞു. ഇനി ഓടുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ. ഷോ തുടങ്ങിയപ്പോള് തന്നെ സ്ത്രീകള് സദസ്സ് കലിയാക്കി. ഗോവണിപ്പടിയില് തിക്കും തിരക്കും. ഞാനൊന്ന് തീരുമാനിച്ചു, ഇന്നേതായാലും ഇത് കണ്ടിട്ടേയുള്ളൂ ബാക്കി കാര്യം. എന്റെ പൊത്തമണി വേണേല് പോട്ടെ!<br /><br />ആഭാസനൃത്തം അരങ്ങ് തകര്ക്കുകയാണ്. അകമ്പടിയായി കൈകൊട്ടിപ്പാട്ടും. ഒരുവള്(ഈ ദിവസം വരെ സ്ത്രീലിംഗ പദങ്ങളാണ് ഇവര്ക്ക് ഞാന് ചാര്ത്തിക്കൊടുത്തിരുന്നത്) ദാവണി വലിച്ചെറിഞ്ഞ് ഒറ്റ വലിക്ക് തന്റെ ബ്ലൌസ് തുറന്നു. (ബാലന് കെ നായരൊക്കെ ഇവരെ കണ്ട് പഠിക്കണമായിരുന്നു.) കവികള് പാടാറുള്ള കൂമ്പിയ താമരമൊട്ടുകള്; ഇതൊരുമാതിരി ഒടിഞ്ഞു തൂങ്ങിയ താമരമൊട്ടുകള്. അല്പം പോലും കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നില്ല, അവള് ഇരുകൈകളും കൊണ്ട് പാവാട വാനോളം ഉയര്ത്തി. പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ, അടിവസ്ത്രം ഇല്ല. ദീര്ഘകാലത്തെ എന്റെ കാത്തിരിപ്പിന് വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് കണ്ണുകള് ലക്ഷ്യം കണ്ടു. അന്നാദ്യമായി ഞാനറിഞ്ഞു, ആ നഗ്നസത്യം...<br /><br />(ഒന്ന് മൂത്രമൊഴിച്ചിട്ട് വരാമേ... അതുവരെ <a href="http://fottangal.blogspot.com/2006/03/blog-post.html">ഈ ചക്ക </a>കാണുക)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-114176228251215148?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1140983593261924632006-02-26T22:48:00.000+03:002006-02-26T22:53:13.296+03:00മണ്ണിട്ടാല് താഴൂല്ല<span style="color:#ff0000;">മണ്ണിട്ടാല് താഴൂല്ല, മണ്ണിട്ടാല് താഴൂല്ല</span>, തലേന്ന് ആലുവാ മണല്പ്പുറത്ത് പോയ വിശേഷങ്ങള് പങ്കുവയ്ക്കുകയാണ് ശങ്കരേട്ടന്.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">കൊടുങ്ങല്ലൂര്ന്ന് ബസ്സീ കേറിയതേ ഓര്മ്മയുള്ളൂ. ഉറങ്ങിയെണീറ്റപ്പം യെന്താ തെരക്ക്, ഹൊ!!!</span><br /><br /><span style="color:#6600cc;">എവിടെയാ ശങ്കരേട്ടാ, മണ്ണിട്ടാല് താഴാത്തത്?</span>, അല്പം അവജ്ഞയോടെ കുരുത്തക്കൊള്ളി വാസു.<br /><br />ശങ്കരേട്ടന് ചോദ്യം തീരെ പിടിച്ചില്ല.<br /><br /><span style="color:#009900;">ആലുവാ മണപ്പുറത്താ വാസൂ</span>, കേള്വിക്കാരിലൊരാള്<br /><br /><span style="color:#6600cc;">ശങ്കരേട്ടനെന്താ മണപ്പുറത്ത് വച്ച് കണ്ട പരിചയം പോലുമില്ലാത്തെ?</span>, വാസുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ശങ്കരേട്ടന് മുഖം തിരിച്ചു.<br /><br /><span style="color:#6600cc;">മണപ്പുറത്തെ ഉറക്കമൊക്കെ സുഖമായിരുന്നോ?</span>, ശങ്കരേട്ടനെ വിടാന് വാസു ഒരുക്കമല്ല.<br /><br /><span style="color:#009900;">നീയും പോയിരുന്നോ വാസൂ മണപ്പുറത്ത്?</span><br /><br /><span style="color:#6600cc;">പിന്നില്ലേ, ഇന്നലെ മണലിറക്കാന് ഗോതുരുത്ത് കടവില് ചെന്നപ്പോള്, വാറ്റടിച്ച് മണലിന്റെ പുറത്ത് കിടക്കുകയായിരുന്നു ഈ ശങ്കരേട്ടന്. എന്നെ കണ്ട ഭാവം നടിച്ചില്ല, കള്ളന്!!!</span><br /><br /><strong><span style="color:#ff6600;">ഏവര്ക്കും ശിവരാത്രി ആശംസകള്!!!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-114098359326192463?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1140455628460276982006-02-20T20:09:00.000+03:002006-02-20T20:13:48.483+03:00തരൂല്ലചെറിയ കാര്യങ്ങള്ക്കു പോലും ശാന്തേടത്തി വല്ലാതെ പിണങ്ങും. അല്പനേരത്തേയ്ക്കേ ഉള്ളൂ ഈ സൌന്ദര്യപ്പിണക്കങ്ങള്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, മക്കളില്ലാത്ത ദു:ഖം ഭാസ്കരേട്ടനെ ഇതുവരെ അലട്ടിയിട്ടില്ല. അവിചാരിതമായി കിട്ടിയ ഒഴിവുദിനത്തില്, ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും അങ്ങിനെ ഉച്ചയൂണു കഴിഞ്ഞ് വിശ്രമത്തിലായിരുന്നു ആ ദമ്പതികള്.<br /><br />ദാസന് ഭസ്കരേട്ടനെ കാണാന് വരുമ്പോള്, പരിഭവിച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വരികയാണ് ശാന്തേടത്തി, "തരൂല്ല, ഞാന് തരൂല്ല"<br /><br />"എന്തു പറ്റി ശാന്തേടത്തീ?"<br /><br />"കൊടുക്കൂല്ല ദാസാ, ഞാന് കൊടുക്കൂല്ല"<br /><br />"എന്ത് കൊടുക്കൂല്ലാന്ന്?"<br /><br />"കൊടുക്കൂല്ല, അങ്ങേര്ക്ക് ഞാന് കൊടുക്കൂല്ല"<br /><br />"എന്താ സാധനം? എനിക്ക് തരോ?"<br /><br /><strong>"<span style="color:#cc0000;">പ്പ്ഹ ചെറ്റെ</span>, വൃത്തികെട്ടവനേ, #&$**, (^#&)&(%, #^(((&*^%, @%^^)^^, &^%$^$%, #(^&$#&, നിന്റെ തള്ളയോട് പോയി ചോദിക്കെടാ!!!"</strong><br /><br />ശാന്തം! പാപം!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-114045562846027698?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1139865588642261432006-02-14T00:15:00.000+03:002006-02-14T00:19:48.666+03:00രണ്ട് ജന്മങ്ങള്സ്വാര്ത്ഥ ജനനം ഏതാണ്ട് ഇപ്രകാരമായിരുന്നു (ദുര്ബല ഹൃദയര് ജാഗ്രതൈ!):<br /><br />ഇരിഞ്ഞാലക്കൊടേല്ത്തെ ഇട്ടിക്കുരൂന്റെ ആശ്പത്രി. പ്രസവവേദനകൊണ്ട് പുളയുന്ന ആ യുവതിക്ക് ചുറ്റും ഡോക്ടറും പരിവാരങ്ങളും. ഞാന് അന്നേ സ്വാര്ത്ഥന്. എന്റെ അമ്മയുടെ ഉദരം എന്റെ മാത്രം സ്വന്തം! അവിടം വിട്ട്, ഈ കശ്മലന്മാരുടെ ലോകത്തേക്ക് ഞാനില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഡോക്ടറുണ്ടോ സമ്മതിക്കുന്നു. കയ്യില് കിട്ടിയ ചവണ/പ്ലെയര്/കൊടില്, ഇവയിലേതോ ഒന്നുമായി എന്റെ നേര്ക്ക്.<br /><br />"നിന്നെ ഇപ്പം ശരിയാക്കിത്തരാടാ"ന്ന് ഡോക്ടറും, "ന്നാ കാണാടാ"ന്ന് ഞാനും.<br /><br />ഒരുവിധത്തില് എന്റെ തല അയാള് വലിച്ച് പുറത്തിട്ടു. ഇനി രക്ഷയില്ലെന്ന് തോന്നിയപ്പോള് ഞാന് മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു, "ഇയാള്ക്കിട്ട് ഒരു പണി കൊടുക്കണം."<br /><br />അടുത്ത അറ്റംറ്റില്, തോല്ക്കുമെന്നുറപ്പായ വടംവലിക്കാര് "എന്നാ കെടക്കട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞ് വടം അഴിച്ച് വിടും പോലുള്ള ഒരു പണി ഞാന് കൊടുത്തു.<br /><br />കളിക്കുമ്പോള് 'സ്റ്റാച്യൂ' പറഞ്ഞപോലെ നടു വിലങ്ങി ഡോക്ടര് ഒരേ നില്പ്! കയ്യിലിരുന്ന ചവണ വഴുക്കി. അതിന്റെ അടയാളം എന്റെ SSLC പുസ്തകത്തില് ഇപ്പോഴുമുണ്ട്, 'A scar on the right side of the right eye'.<br /><br />"ഇനി ഇവടെ പറ്റില്ല, വേഗം തൃശൂര്ക്ക് വിട്ടോ", ഡോക്ടര് സുല്ലിട്ടു.<br /><br />എന്റപ്പന്, യുദ്ധരംഗത്ത് തളരാത്ത എക്സ് നേവിക്കാരന്, ടാസ്കി വിളിച്ച് അമ്മേം കൊണ്ട് നേരെ വിട്ടു. എന്റെ ആദ്യ തൃശൂര് യാത്ര! ഞാനിങ്ങനെ തല പുറത്തിട്ട് കാഴ്ചകളൊക്കെ കണ്ട്... വല്ലാണ്ട് കാറ്റടിച്ചപ്പോള് പതുക്കെ തല ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു.<br /><br />മിഷ്യനാശ്പത്രിക്കാര് ഇത് കൊറേ കണ്ടതാ. അവര് വാക്കത്തീം വടിവാളുമായി ടീമായി വന്ന് അമ്മേടെ വയറ് കീറി. ഒന്ന് ചെറുത്ത് നില്ക്കാന് പോലും അനുവദിക്കാതെ, എന്നെ എടുത്ത് പുറത്തിട്ടു. കുറുമ്പ് കാട്ട്യേന് കുഞ്ഞിച്ചന്തീമ്മൊരു പെട! (നന്നായി വേദനിച്ചൂ ട്ടോ)<br /><br />കലാലയത്തില് വച്ച് മറ്റൊരു ജന്മത്തെ പരിചയപ്പെട്ടു. ആ ജനനം ഇങ്ങനെ:<br /><br />എട്ട് മാസം ഗര്ഭിണിയായ യുവതി, യെര്ണാളം ഓച്ചന്തുരുത്ത് വളപ്പ് ദേശത്തെ വീടിനടുത്തുള്ള പള്ളിയിലേക്ക് പോകുന്നു. വഴിയില് വച്ച് മരപ്പാലം തകര്ന്ന് 'ബ്ലും', ദേ കെടക്കണ് അവര് താഴെ തോട്ടില്! ആശുപത്രി കിടക്കയില് രണ്ടാള്ക്ക് സ്ഥലമില്ലാതിരുന്നത് കാരണം, മാസം തികയാത്ത കുഞ്ഞിനെ നഴ്സമ്മമാര് അവരുടെ മുറിയില് പുല്ക്കൂടുണ്ടാക്കി ലൈറ്റൊക്കെയിട്ട് കിടത്തി.<br /><br />പരുക്കൊന്നുമില്ലാതെ ആരോഗ്യത്തോടെ രക്ഷപ്പെട്ട് തുള്ളിച്ചാടി നടന്ന ആ കുഞ്ഞിന് രണ്ടര വയസ്സായി. സര്ക്കാരിന് നിര്ബന്ധം, കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്ക് 'പോളിയോ' എടുക്കണം. എടുത്തു. രണ്ടാം ദിവസം അക്ഷരാര്ത്ഥത്തില് 'പോളിയോ' കിട്ടി.<br /><br />ഒരു വശം മുഴുവന് തളര്ന്ന കുഞ്ഞിനെ കോട്ടക്കലെ വൈദ്യരും ഗോവയിലെ ഡോക്ടറും മറ്റും ചേര്ന്ന് ഒരുപാട് കാലം കൊണ്ടാണ് എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാന് പാകമാക്കിയത്.<br /><br />ഇതിപ്പൊ, പിടിച്ചേലും വല്ലീതാണല്ലോ അളേല്, എന്ന മട്ടായി ഞാന്. ന്നാലും, പിന്നീടൊരിക്കല് ചോദിച്ചു, "കൂടെ കൂടുന്നോ"ന്ന്.<span style="color:#ff0000;">*</span><br /><br />ഇന്നവള് മറ്റ് രണ്ട് ജന്മങ്ങളുടെ, സ്വാര്ത്ഥന്റെ ചുണക്കുട്ടന്മാരുടെ, അമ്മയാണ്!<br /><br /><span style="color:#ff0000;">*</span>അന്നൊരു ഫെബ്രുവരി 14 ആയിരുന്നു.<br /><span style="color:#ff0000;"><strong>'ഏവര്ക്കും ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ വാലന്റൈന് ദിനാശംസകള്'</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113986558864226143?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1138480070632551352006-01-28T23:02:00.000+03:002006-01-29T06:32:45.923+03:00കൂട്ടുകഥ - 4 പനകയറ്റംകൊടികുത്തിയ യൂണിയന് നേതാവാണ് സഖാവ് സദാശിവന്. തൊഴിലാളികളെ എങ്ങിനെ വഹിക്കണമെന്ന് പഠന കോണ്ഗ്രസ്സില് പ്രബന്ധം അവതരിപ്പിച്ചവന്. കേരളത്തിലെ കമ്യൂണിസത്തിന്റെ വളര്ച്ചയേക്കുറിച്ച് സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ചുപോരുന്ന കോണ്ട്രാക്റ്റിംഗ് കമ്പനിയുടെ പ്രത്യേക ക്ഷണപ്രകാരമാണ് സദാശിവന് ഗള്ഫിലെത്തിയത്. പ്രതീക്ഷ വെറുതെയായില്ല, റാലികള്ക്കും സമ്മേളനങ്ങള്ക്കും ആളേക്കൂട്ടുന്ന അതേ വീറോടെ ലേബര്മാരെ നയിച്ചുകൊണ്ട് സഖാവ് സൂപ്പര്വൈസര് തന്റെ ദൌത്യം ആരംഭിച്ചു.<br /><br />തികച്ചും തത്വശാസ്ത്രപരമായിരുന്നു സഖാവിന്റെ പ്രവര്ത്തനം. വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവുമില്ലാത്ത നേപ്പാളികളേയും ശ്രീലങ്കക്കാരേയും കഴുതകളേപ്പോലെ പണിയെടുപ്പിക്കുക. എതിര്ക്കുന്നവരെ അടിച്ചൊതുക്കുക. ഒരുകിലോ പരിപ്പ് ഒരായിരം പേര്ക്ക് എന്ന തത്വവുമായി സഖാവിന്റെ സൂപ്പര്വൈസിംഗ് മെസ്സിലേക്കും വ്യാപിച്ചതോടെ അളമുട്ടിയ നീര്ക്കോലികളും തലപൊക്കിത്തുടങ്ങി.<br /><br />ഒരു സുപ്രഭാതത്തില് മാനേജ്മെന്റിനു മുന്പാകെ നേപ്പാളിക്കൂട്ടം. പരിപ്പ് വെള്ളത്തില് അല്പം ഭേദഗതിയാണ് ആവശ്യം. ഉന്നതതല ചര്ച്ചകള്ക്കൊടുവില് തീരുമാനമായപ്പോഴേക്കും സൈറ്റില് അര ദിവസത്തെ പണി മുടങ്ങി. ഇതില്പരം ക്ഷീണം സദാശിവന് വരാനില്ല. സഖാവിന്റെ വിപ്ലവ വീര്യം ഉണര്ന്നു. നേപ്പാളിക്കൂട്ടത്തിലെ കാലുവാരികളെ കൂട്ടുപിടിച്ച്, ചാരായം വാങ്ങിക്കൊടുത്ത്, പരാതിപറഞ്ഞവരെ രാത്രി ക്യാമ്പിനുള്ളില് പൂട്ടിയിട്ട് ഇരുട്ടടി അടിപ്പിച്ചു.<br /><br />പ്രഭാതം തികച്ചും ശാന്തം. മുന്പൊരിക്കല്, ലേബര് വകുപ്പില് പരാതിപ്പെടും എന്ന് പറഞ്ഞ ഒരുവന് അന്ന് രാത്രിതന്നെ നാട്ടില് വിമാനമിറങ്ങിയത് ആര്ക്കും മറക്കാറായിട്ടില്ല. എങ്കിലും, തലേന്ന് മുഴങ്ങിക്കേട്ട നിസ്സഹായരായ നേപ്പാളിക്കൂട്ടങ്ങളുടെ കരച്ചില് സദാശിവന്റെ കൌണ്ട് ഡൌണിന്റെ ആരംഭമായിരുന്നു.<br /><br />മലയാളികള് മുന്കൈ എടുത്താണ് 'സദാശിവന് വിരുദ്ധ മുന്നണി'ക്ക് രൂപം കൊടുത്തത്. രഹസ്യ അജണ്ട പ്രകാരം, നാലു വര്ഷമായി നാട്ടില് പോയിട്ടില്ലാത്ത ഒരുവന്റെ ഭാര്യ പ്രസവിച്ചു. ആഘോഷത്തിന് മുഖ്യാതിഥിയായി സഖാവിനേയും നിശ്ചയിച്ചു. ഖത്തറില് മദ്യം സുലഭമാണോന്ന് ചോദിച്ചാല്...നാലുകാശിന് വകയുള്ളവന് പെര്മിറ്റ് കിട്ടും. ലേബര് ക്യാമ്പിലെ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങള്ക്ക് 'പന' തന്നെ ശരണം.<br /><br />'പന'യെന്നാല് പനങ്കള്ളല്ല. ഈന്തപ്പനയുടെ ചിത്രം ആലേഖനം ചെയ്ത, 70% സ്പിരിറ്റ് കലര്ന്ന ഒമാന് നിര്മ്മിതമായ ബാത്റൂം ക്ലീനിംഗ് ലിക്വിഡ്. സദാശിവനെ 'പനകയറ്റുക' എന്നതാണ് മുന്നണിയുടെ അപ്രഖ്യാപിത ലക്ഷ്യം. അവധി ദിവസമായതിനാല് മുന്കൂട്ടി ഓര്ഡര് ചെയ്തിട്ടും ഒരുകെയ്സ് പനയേ ലഭിച്ചുള്ളൂ. ആരും നിരാശരല്ല, ആയിരം സദാശിവന്മാര്ക്ക് അര പന തന്നെ ധാരാളം.<br /><br />നാട്ടില് വാറ്റടിച്ചു നടന്ന സഖാവ് വിസ്കിയേ കുടിക്കൂ അതും സ്പ്രൈറ്റ് ഒഴിച്ച്. സദാശിവനു വേണ്ടി ബക്കറ്റ് പിരിവ് നടത്തി ബ്ലാക്കില് വിസ്കിയൊരെണ്ണം സംഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് സംഘാടകര്. രണ്ടെണ്ണം അകത്തുചെന്നപ്പോള് സഖാവ് വാചാലനായി, തൊഴിലാളികളിലൊരുവനായി. പിന്നീടങ്ങോട്ട് സ്പ്രൈറ്റിന് പകരം പന മിക്സ് ചെയ്ത് തങ്ങളുടെ പ്രിയ നേതാവിനെ അവര് വേണ്ടുവോളം സല്ക്കരിച്ചു.<br /><br />പാതിരാത്രി. സദാശിവന് പനയില് കയറുംപോലെ കയ്യും കാലും കുത്തി റോഡിലൂടെ... വര്ഗസ്നേഹം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത മലയാളികളില് ചിലരുണ്ടായിരുന്നു അവിടെ. സദാശിവനെ അവര് 'എത്തേണ്ടിടത്ത്' എത്തിച്ചു.<br /><br />പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഒന്നൊഴിയാതെ തൊഴിലാളികളെല്ലാം ഹാജര്. സൂപ്പര്വൈസര് സദാശിവന് നെടുമ്പാശ്ശേരി അറൈവല് ടെര്മിനലില്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113848007063255135?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1138168605524328522006-01-25T08:45:00.000+03:002006-01-25T09:00:00.080+03:00കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും, നമ്മറോടെശ്രീകുമാറസ്വാന്മീ നമ:<br /><a href="http://kumarnm.blogspot.com/2006/01/blog-post_24.html">കുമാറിന്റെ ‘കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും‘</a> കണ്ട് പ്രചോദിതനായി വെളുപ്പിന് ക്യാമറയുമായി എഴുന്നേറ്റു...<br /><br /><p align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/1600/East.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/400/East.jpg" border="0" /></a></p><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />(അടിക്കുറിപ്പിന് എവിടെപ്പോകും? കുമാര് തന്നെ തുണ!)<br />ദോഹയില് നിന്നുമടങ്ങും വഴിയില് അല് ഖോറിനടുത്ത് കണ്ട ഉദയം.ഒരു റോഡിനിടതുഭാഗത്തു കണ്ട കാഴ്ചയാണിത്.<br /><br />താഴെക്കാണുന്ന ചിത്രം അപ്പോള്ത്തന്നെ റോഡിന്റെ വലതുഭാഗത്തു കണ്ട കാഴ്ചയും.<br />സൂര്യന്റെ വെളിച്ചം, പാലമില്ലാത്തതിനാല് , ഇത്തിരീശെ ലീക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച.<br />ഉദയസൂര്യന്റെ മഞ്ഞ, കാറിന് മുകളിലെ <a href="http://swarthavicharam.blogspot.com/2005/12/blog-post_05.html">‘എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ശബ്നത്തില് ‘</a> പ്രതിഫലിക്കുന്നതാണ് കിഴക്കന് കാഴ്ച.<br />മരക്കരുത്ത് കൊണ്ട് മഞ്ഞ വെളിച്ചം തടഞ്ഞ് നിര്ത്തുന്നത്, പടിഞ്ഞാറന് കാഴ്ചയും.<br />ഈ കാഴ്ചയ്ക്കും ഫില്ട്ടറുകള് ഇല്ല.<br /><br /><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/400/West.jpg" border="0" /></p><p>ഇനി ഞാനൊന്ന് ആശ്വസിച്ചോട്ടേ കുമാറേ?</p><p>“ഒരുനാള് ഞാനും ഏട്ടനെപ്പോലെ വളരും, വലുതാകും...”</p><p><br />എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോള് കണ്ടത് ഈ കാഴ്ചയും...</p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/400/Down.jpg" border="0" /></p><br />നമ്മളേക്കൊണ്ട് ഇത്രയൊക്കെയേ പറ്റൂ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113816860552432852?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1138012903729372832006-01-23T13:39:00.000+03:002006-01-23T13:41:43.770+03:00പാവം ദുഷ്ടന്നിതംബത്തിന്റെ 'നിറം' നോക്കിയാണത്രെ ആ ക്രൂരകൃത്യത്തിന് അവന് അവളെത്തന്നെ തെരഞ്ഞെടുത്തത്!<br /><br />"അരുതേ..." എന്ന് ഞാന് പറഞ്ഞു നോക്കി.<br /><br />"ഈ തണുപ്പില് പിടിച്ചുനില്ക്കാന് ഇങ്ങനെ ചിലതൊക്കെ കൂടിയേ തീരൂ" അവന് പിന്മാറാന് തയ്യാറല്ല.<br /><br />പുറകില് നിന്ന് അവളുടെ മേല് അവന് പിടിമുറുക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിഷ്കരുണം അവളുടെ ഉടയാട അവന് പറിച്ചെറിഞ്ഞു. മരണത്തിന്റെ നിലയില്ലാക്കയത്തിലേക്ക് തുഴയുകയായിരുന്നു അപ്പോള് അവള്. ഒന്ന് നിലവിളിക്കാന് പോലുമാകാതെ അവള് പിടഞ്ഞു.<br /><br />"ഈശ്വരാ...വൈകാതെ ജന്മം നല്കാന് പോകുന്ന ഒരമ്മയായിരുന്നല്ലോ അവള്" എന്റെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞു. അവള് ഒരുവളേക്കൊണ്ട് ആ ദുഷ്ടന് തൃപ്തനല്ല. ദുഷ്ടത നിറഞ്ഞ ആ കൈകള് അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളുടെ നേര്ക്ക് തിരിയും മുന്പേ ഞാന് അവിടം വിട്ടു.<br /><br />"ഇത്ര ക്രൂരനാവാന് മനുഷ്യന് എങ്ങിനെ കഴിയുന്നു?" തിരിച്ച് വരുമ്പോഴും ഈ ചിന്തയായിരുന്നു മനസ്സില്.<br /><br />അല്പ നിമിഷങ്ങള്ക്കുള്ളില് എന്റെ ചിന്തയാകെ മാറി. "പുണ്യം നിറഞ്ഞ ആ കൈകളേയാണല്ലോ ഞാന് ദുഷ്ടത നിറഞ്ഞതായി ചിത്രീകരിച്ചത്" സഹതാപവും ആരാധനയും എന്നില് നിറഞ്ഞു.<br /><br />'ആ ഞണ്ട് കറി അത്രയ്ക്ക് രുചിയായിരുന്നു!'<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113801290372937283?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1137762220768637612006-01-20T15:56:00.000+03:002006-01-20T16:08:00.150+03:00കൂട്ടുകഥ - 3<span style="color:#6600cc;"><strong><span style="font-size:130%;">"മാള, പൊയ്യ, പൂപ്പത്തി..."</span></strong><br /></span><br />എഴുപതുകളില് <a href="http://www.isjm.org/jhr/IInos3-4/india.htm">'മാള'</a>യില് നിന്ന് പൊയ്യ, പൂപ്പത്തി, കോട്ടപ്പുറം വഴി എറണാകുളത്തേക്ക് ബോട്ട് സര്വീസ് ഉണ്ടായിരുന്നു. 'റുക്മണി' മൂപ്പത്തിയുടെ മകളെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് 'എര്ണാകുള്ത്തേക്കാ'. വരാപ്പുഴയിലെ ചെട്ടിഭാഗത്തുനിന്നും മൂപ്പത്തി ബോട്ടില് കയറി.<br /><br />എറണാകുളത്ത് ബോട്ടിറങ്ങിയ മൂപ്പത്തി നേരെ ബസ്റ്റാന്റിലേക്ക് നടന്നു.<br /><br />"വൈറ്റ്ലിണ്ടോ, വൈറ്റ്ലിണ്ടോ, വൈറ്റ്ലിണ്ടോ, വൈറ്റ്ലിണ്ടോ..."<br /><br />"എന്തോര് പണ്ടാറമാണ് സങ്ങാതീ, നമ്മ്ടെ മോള്ക്ക് വൈറ്റ്ലുള്ളത്ത് ഈ പണ്ടാറം എങ്ങനേ അറിഞ്ഞു?" വൈറ്റിലയ്ക്ക് പോകുന്ന ബസ്സിലെ കിളിയെക്കണ്ട് മൂപ്പത്തി അതിശയിച്ചു.<br /><br />മകളുടെ വീട്ടിലെത്തുന്നതുവരെ ഒരേ ചിന്തയായിരുന്നു മൂപ്പത്തിയുടെ മനസ്സില്, " തിര്മല് തേവാ, എര്ണാകുളം എര്ണാകുളം എന്ന് പര്ഞ്ഞൂ, കുളം നംക്ക് കാണാന് കൊട്ത്തില്ലല്ലോ!"<br /><br />മൂന്ന് ദിവസം മകളുടെ കൂടെ താമസിച്ച മൂപ്പത്തി, തിരിച്ച് പോരാന് എര്ണാകുളം ബോട്ട് ജെട്ടിയിലെത്തി.<br /><br />"മാള, പൊയ്യ, പൂപ്പത്തി...മാള, പൊയ്യ, പൂപ്പത്തി..." ബോട്ടുകാരന് വിളിച്ചു കൂവുന്നുണ്ട്.<br /><br />റുക്മിണി മൂപ്പത്തി ആകെ വല്ലാണ്ടായി.<br /><br />"മാള, പൊയ്യ, പൂപ്പത്തി...മാള, പൊയ്യ, പൂപ്പത്തി..." ബോട്ടുകാരന് വീണ്ടും.<br /><br />"എന്തോര് നാശമാണ്" മൂപ്പത്തി മകളുടെ അടുത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.<br /><br />യാത്ര പറഞ്ഞ് പോയ അമ്മ തിരിച്ചു വന്നപ്പോള് മകള്ക്ക് അതിശയം, "അമ്മ വല്തും മര് ന്നോ?"<br /><br />"പണ്ടാറം! ബോട്കാറന് പര്ഞ്ഞൂ...നാള പൊവ്വാ മൂപ്പ്ത്തീ...നാള പൊവ്വാ മൂപ്പ്ത്തീന്ന്...നമ്മള് ഇങ്ങോട് തിര്ച്ച് പോന്നു!"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113776222076863761?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1137496044539616162006-01-17T14:04:00.000+03:002006-01-17T14:07:24.606+03:00'ഭാര്യ ഗര്ഭിണിയായി'(എന്റെയല്ല)<br /><br />ചര്ച്ച രാജേഷിനേക്കുറിച്ചാണ്. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല് രാജേഷിന്റെ ഭാര്യയേക്കുറിച്ച്. നാട്ടിലെ പ്രമാണിയുടെ മകള്. അവരുടെ വാല്യക്കാരന്റെ മകള് ഫാമിലി വിസയില് ഗള്ഫില്. സഹിക്കുന്നതിനൊരതിരില്ലേ? നേരം വെളുത്താല് പാതിരയാകും വരെ നാട്ടില് നിന്ന് മിസ് കോള്, "എന്നേം കൊണ്ടോ, എന്നേം കൊണ്ടോ". രാജേഷിന് പൊറുതി മുട്ടി. അവന്റെ അവസ്ഥ അവനുപോലും അറിയില്ല! ടൈയ്യൊക്കെ കെട്ടി കാറിലിരിക്കുന്ന ചെത്ത് ഫോട്ടോ നാട്ടില് കിട്ടുമ്പോള് നല്ല പത്രാസാണ്. 1200 റിയാല് മാത്രമാണ് ശമ്പളം. ഫുഡ്ഡടിക്ക് തന്നെ 300 പോകും.<br /><br />വാല്യക്കാരന്റെ മകള് പലതവണ നാട്ടില് വന്ന് തിരിച്ചുപോയി. ഒന്നുകില് ഗള്ഫ് അല്ലെങ്കില് ഡൈവോഴ്സ്! രാജേഷ് പ്രതിസന്ധിയില്.<br /><br />ട്രാവല്സിലെ സലീമാണ് ഉപദേശകന്, "വിസിറ്റിംഗ് വിസയില് ഇങ്ങു കൊണ്ട് പോര്, പൂതി തീരുമ്പോള് തനിയേ പൊയ്ക്കോളും"<br /><br />"പതിനയ്യായിരം കൊടുത്താണ് മോന് എല്കേജിയില് സീറ്റ് വാങ്ങിയത്. വിസയ്ക്കുള്ള ചെലവ്, ടിക്കറ്റ് കാശ്, വന്നാല് താമസിക്കാന് വീട്ടുവാടക, വീട്ട് ചെലവ്..."<br /><br />"നീയിതൊന്നും ഭാര്യയെ അറിയിച്ചിട്ടില്ലേ?"<br /><br />രാജേഷ് എല്ലാം ഭാര്യയെ അറിയിച്ചു. ഉടനേ മറുപടിയും വന്നു, "കുറച്ച് സ്വര്ണ്ണം പണയം വയ്ക്കാം. ടിക്കറ്റ് കാശൊക്കെ ഞാന് എന്റെ വീട്ടീന്ന് സംഘടിപ്പിച്ചോളാം." എന്ത് നല്ല ഭാര്യ! അവളിതൊരു പ്രസ്റ്റീജ് ഇഷ്യൂവായി വീട്ടില് അവതരിപ്പിച്ചു. വാല്യക്കാരന്റെ മോള്ക്കാകാമെങ്കില്...<br /><br />"ന്നാലും ബാക്കി പ്രശ്നങ്ങള്..." രാജേഷ് തല പുകച്ചു.<br /><br />എന്തിനേറെ പറയുന്നു, ഭാര്യയും കുട്ടിയും ഒരുദിനം ഗള്ഫിലെത്തി, ഈ 'മൊഫൈല് മന്ത്രത്തിന്റെ' ഒരു ശക്തിയേ!<br /><br />ആദ്യ മാസം കടന്നുപോയതറിഞ്ഞില്ല (ആ സ്വകാര്യതയിലേക്ക് ഞാന് കടക്കുന്നില്ല). പിന്നെപ്പിന്നെ യാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങളിലേക്ക് അല്പം ബ്രൈറ്റ് ലൈറ്റ് കിട്ടിത്തുടങ്ങി.<br /><br />രണ്ടാം മാസം രണ്ടാം തിയ്യതി, ശമ്പളം കിട്ടുന്ന ദിവസം. 'രാജേഷിനെ പേടിച്ചാരും വഴി നടപ്പീല' എന്നായി സ്ഥിതി. അഥവാ കണ്ടുമുട്ടിയാല്, "കാശൊക്കെ ഇന്നലെ തന്നെ ഡീഡി അയച്ചു" എന്ന് പറയാനും ചിലര് പഠിച്ചു.<br /><br />ഷെയറിംഗ് അക്കൊമഡേഷന് സൌകര്യം തന്ന സുഹൃത്തിന്റെ ഭാര്യ ഇത്ര വലിയ ഒരു പാരയാകുമെന്ന് രാജേഷ് സ്വപ്നത്തില് പോലും കരുതിയതല്ല, "മോനെ ഇന്ത്യന് സ്കൂളില് ചേര്ത്തരുതോ? തനിക്കൊരു പാര്ട് ടൈം ജോലി എന്റെ ഓഫീസില് സംഘടിപ്പിക്കാമെടോ."<br /><br />പകല് മുഴുവന് വീട്ടിലിരുത്തി ബോറടിപ്പിച്ച് വല്ലവിധേനയും നാട്ടിലേയ്ക്ക് പാഴ്സല് ചെയ്യാന് പ്ലാനിട്ടിരുന്ന രാജേഷ് ഒന്ന് ഞെട്ടി, "വിസ പുതുക്കാമെന്നേ, ട്രാന്സിറ്റ് വേണമെങ്കില് മസ്കറ്റിലെ അമ്മാവനെ ഒന്ന് കണ്ടേച്ച് വരാമായിരുന്നു"<br /><br />രാജേഷിന് ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാതായി, നേരെ ചെന്ന് സലീമിനെ കണ്ടു, അവനാണല്ലോ വേലിയില് നിന്ന് ഇതെടുത്ത് തന്നത്. കൂട്ടുകാരനെ ചതിക്കാന് ഒരുക്കമല്ലാത്ത സലീം പരിഹാരം നിര്ദ്ദേശിച്ചു.<br /><br />മൂന്നാം മാസം മൂന്നാം ദിവസം സലീമിന്റെ മൊബൈല് ചിലച്ചു. രാജേഷാണ്, "സംഗതി ഏറ്റളിയാ, നാട്ടിലേക്ക് അടുത്ത ഫ്ലൈറ്റിന് രണ്ട് ടിക്കറ്റെടുത്തോ. അവള് ഗര്ഭിണിയായി!"<br /><br />-തുടരും-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113749604453961616?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1136970390181167602006-01-11T11:49:00.000+03:002006-01-11T12:09:03.916+03:00കൂട്ടുകഥ - 2<span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong>'ശുഷ്കാന്തി'</strong></span><br /><br />സ്വര്ണ്ണക്കടയിലെ സെയില്സ്മാന് പണി കളഞ്ഞിട്ടാണ് സത്യന് ചന്ദ്രേട്ടന്റെ ഗേരേജില് ചേര്ന്നത്. ഗള്ഫിലെ സ്പെയര് പാര്ട് കടയിലേക്ക് അളിയന് വിസ ശരിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു മാസം കൊണ്ട് ഓട്ടോമൊബെയില് രംഗം അരച്ച് കലക്കി കുടിക്കണം. ഗോപാലേട്ടന്റെ സ്പെയര് പാര്ട് കടയേക്കാളും എന്തുകൊണ്ടും ഭേദം ചന്ദ്രേട്ടന്റെ ഗേരേജാണെന്ന് വിധഗ്ദാഭിപ്രായം, ഹാന്ഡ്സ് ഓണ് എക്സ്പീരിയന്സ് കിട്ടുമല്ലോ.<br /><br />ആദ്യ ദിവസം പഠിച്ചത് സി ഫോര് ചായ, പി ഫോര് പരിപ്പുവട. ഗേരേജിലുള്ളവര്ക്കെല്ലാം നാരായണേട്ടന്റെ ബേക്കറി ഏന്ഡ് ടീസ്റ്റാളില് നിന്ന് ഓണ് ഹാന്ഡില് ഇവ വാങ്ങിക്കൊടുക്കണം.<br /><br />ആശാന് ഫുള്ടൈം വെള്ളത്തിലാണ്. 'ഓസീയാറും' എരിവുള്ള മിച്ചറുമാണ് പ്രാതല്. പണിയില് ശുഷ്കാന്തി കാണിക്കുന്നവരോട് പ്രത്യേക സ്നേഹമാണ് മൂപ്പര്ക്ക്. സത്യന് ശുഷ്കാന്തനായി.<br /><br />അങ്ങിനെ ഒരുദിവസം ആശാന് സത്യനോട് പറഞ്ഞു, "നീയാ പതിനേഴിന്റെ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Spanner">സ്പാനര്</a> ഇങ്ങെടുത്തേ"<br /><br />ഇതില് പരം സന്തോഷം സത്യന് വരാനില്ല, ആദ്യമായി ആശാന് ഒരു കാര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കേട്ടപാതി സത്യന് ഓടി, ടൂള് ബോഡിനരികിലേക്ക്. അവിടെയതാ രഘു. ആദ്യദിവസം മുതല് രഘുവും കൂട്ടരും കാത്തിരിക്കുകയാണ്, സത്യനെ 'റാഗ് ' ചെയ്യാന്. ഇതാ സുവര്ണ്ണാവസരം.<br /><br />"പതിനേഴിന്റെ സ്പാനര് ഇവിടെ കാണാനില്ല, പത്തിന്റേം ഏഴിന്റേം ഉണ്ട്" രഘുവിന്റെ സഹായഹസ്തം.<br /><br />"പത്ത് പ്ലസ് ഏഴ്, പതിനേഴ്" സത്യന് മനസ്സില് കണക്കുകൂട്ടി. ശീഘ്രം ആശാന്റെ പക്കലെത്തി, "ആശാനെ പതിനേഴിന്റെ ഇല്ല, പത്തിന്റേം ഏഴിന്റേം ഇതാ"<br /><br />കയറ്റം കയറി വന്ന വണ്ടിയുടെ റേഡിയേറ്റര് തുറന്നപോലെ, ആശാന്.ര<br /><br />ണ്ട് ദിവസം അവധിയെടുക്കേണ്ടിവന്നു സത്യന്, ആശാന്റെ തിരുമുഖത്ത് നിന്നുതിര്ന്ന തെറി പാര്ട്ടുകളുടെ ക്ഷീണമൊന്ന് മാറിക്കിട്ടാന്.<br /><br />നെഞ്ചത്ത് അല്ലെങ്കില് പുറത്ത്, സത്യന് ക്ഷീണമൊക്കെ മാറി വീണ്ടും ഹാജര്. രഘുവിനെ പരിസരത്തെങ്ങും കാണാനില്ല, പരുങ്ങി പരുങ്ങി ആശാന്റെ അരികില് ചെന്നു.<br /><br />"നീ ആ കടയില് ചെന്ന് <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Armature_(electrical_engineering)">ആറ്മിച്ചര്</a> വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്നേ" അമ്മാവന്റെ മധ്യസ്ഥശ്രമം ഏറ്റു, ആശാന് വളരെ സൌമ്യന്, "രഘുവിനോട് പറഞ്ഞാ മതി."<br /><br />സത്യന് ശുഷ്കാന്തനായി, "ഒരു പണി രഘു എനിക്കിട്ട് തന്നതാ, ഇനി അത് വേണ്ട" അവന് മനസ്സിലോര്ത്തു. സ്പെയര് പാര്ട് കടയില് നില്ക്കുന്ന രഘുവിന്റെ കണ്ണില് പെടാതെ നാരായണേട്ടന്റെ കടയില് നിന്ന് സാധനം വാങ്ങി ശരവേഗത്തില് ആശാന്റെ അടുത്തെത്തി.<br /><br />"ആശാനെ, <strong>നാല് മിച്ചറേ ഉള്ളൂ</strong>, രണ്ട് കൊള്ളി വറുത്തതും വാങ്ങി, നല്ല എരിവുള്ളത്..."<br /><br />ആശാന്....റേഡിയേറ്റര്....ഹെന്റമ്മോ!<br />ഇത്തവണ ശരിക്കും ഹാന്ഡ്സ് ഓണ് ആയിരുന്നു, എക്സ്പീരിയന്സ്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113697039018116760?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1136607816547874372006-01-07T07:19:00.000+03:002006-01-07T07:23:36.560+03:00കൂട്ടുകഥ - 1<span style="font-size:130%;color:#ff0000;">'ചെന്തൊണ്ടിപ്പഴങ്ങള്'</span><br /><br />"ഈ ചെന്തൊണ്ടിപ്പഴങ്ങള്ക്കെന്ത് ഭംഗിയാ! എനിക്കസൂയ തോന്നുന്നു" അവള് അവന്റെ ചുണ്ടുകളില് നോക്കി പറഞ്ഞു.<br /><br />അന്നവര് ഒന്പതാം ക്ലാസില്.<br />ഇന്ന് ക്ലാസേറെ ഉയര്ന്നു.<br />അവന് എംബീബീയെസ് മൂന്നാം വര്ഷം.<br /><br />അവള് മെഡിക്കല് കോളേജില് വന്നിട്ടുണ്ടെന്നറിഞ്ഞ് അവന് ഓടിയെത്തി. നാളേറെയായി തമ്മില് കണ്ടിട്ട്. കണ്ടാല് തിരിച്ചറിയുമോ!<br /><br />"മുഖത്തിന് യാതൊരു കുഴപ്പവുമില്ല, ശരീരത്തില് 90% പൊള്ളലേറ്റിട്ടുണ്ട്," ഐസീയൂവിലെ ഡ്യൂട്ടീ നഴ്സ്.<br /><br />വാഴയിലയില് കിടത്തിയിരിക്കുന്ന അവളെ കണ്ട് അവന് വിതുമ്പി, "നീ എന്തിനിത് ചെയ്തു? നിനക്ക് ഞാനൊരു ജീവിതം തരുമായിരുന്നില്ലേ!"<br /><br />അവന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കി അവള് പറഞ്ഞു, "നീ സിഗരറ്റ് വലിക്കാറുണ്ടല്ലേ? എനിക്ക് വിഷമം തോന്നുന്നു..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113660781654787437?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1136467673508746642006-01-05T16:21:00.000+03:002006-01-05T16:27:58.263+03:00എന്റെ മുറി ദേ കണ്ടൊഅടുക്കും ചിട്ടയുടെയും കാര്യത്തില് ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയ്ക്കും ഞാന് ഒരുക്കമല്ല!<br />(<a href="http://reshan.blogspot.com/2006/01/blog-post.html">മൈ ചട്ടി ഓഫ് ചിട്ടയ്ക്കൊരു </a>പിന്മൊഴി)<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/1600/MyRoom.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/400/MyRoom.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ആ വെള്ള ബെനിയന്റെ അടിയില് എന്താണെന്ന് ചോദിക്കല്ലേ...<br /><br />വക്കാരീ, പുറകില് ചാരിവച്ചിരിക്കുന്നത് വാക്വം ക്ലീനറാ. വേണേല് എടുത്തോ, അതവിടിരിപ്പ് തൊടങ്ങീട്ട് കാലം കുറച്ചായി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113646767350874664?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1136447714869935822006-01-05T10:49:00.000+03:002006-01-05T10:55:14.873+03:00'മുട്ട വെച്ച ദിവസം'ഒരു ന്യൂ ഇയര് തലേന്ന്.<br /><br />"സെബോ......"<br /><br />അമ്മിണിയുടെ നീട്ടിയുള്ള വിളി കേട്ടാണ് സെബാസ്റ്റ്യന് അന്നും ഉണര്ന്നത്. സമയമായി, വേഗം പല്ലുതേപ്പും ചായകുടീം കഴിഞ്ഞ് അവളേം കുഞ്ഞിനേം കൊണ്ട് പുറപ്പെട്ടില്ലെങ്കില് അമ്മയുടെ വായിലിരിക്കുന്നത് മുഴുവന് കേള്ക്കേണ്ടിവരും.<br /><br />ഒന്നോര്ത്താല് സെബൊ ഭാഗ്യവാനാ. പാലു മുഴുവന് ആളുകള് വീട്ടില് വന്ന് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് പോകുന്നത് കാരണം സൊസൈറ്റിയില് പോകാന് വെളുപ്പിന് എഴുന്നേല്ക്കണ്ട.<br /><br />"നീ ഇവളേം കൊണ്ട് ഇവിടെ നിക്കാ?" തെക്കേലെ ബെന്നി, "പള്ളീല്ക്കി വാടാ, 'പഴേ മന്ഷ്യനെ' ഇണ്ടാക്കി കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല്യ."<br /><br />"എന്തിനണ്ട ഇണ്ടാക്കണെ? നിന്റെളേപ്പന് റപ്പമാപ്ലേനെ കോലുമ്മെ കെട്ടി കത്തിച്ചാപ്പോരെ!"<br /><br />ബെന്നിക്കിഷ്ടായി, "അമ്മിണീ, സുഖല്ലേ നിനക്ക്?" അമ്മിണിയുടെ ചന്തിക്കിട്ടൊരു പെട.<br /><br />"പ്പ്ഹ വൃത്തികെട്ടവനെ", അമ്മിണി പിന്കാലുകൊണ്ടൊരു ചവിട്ടും വാലുകൊണ്ടൊരു തൊഴിയും.<br /><br />തൈത്തെങ്ങുകളുടേയും വാഴകളുടേയും റെയ്ഞ്ചില് നിന്ന് സെയ്ഫായി അമ്മിണിയേയും ക്ടാവിനേയും കെട്ടി, ബെന്നിയുടെ സൈക്കിളില് അറ്റാച്ച്മെന്റായി സെബോ നേരെ പള്ളിയിലേക്ക്.<br /><br />"എല്ലാക്കൊല്ലോം ഇതന്യല്ലെടാ, ഈ കരിക്കലോം വൈക്കോലും കീറിയ പാന്റും ഷര്ട്ടും. ഈ പ്രാവശ്യെങ്കിലും ഒരു വെറൈറ്റി വേണ്ടേ"<br /><br />"വേണം, പ്ലാന് ചെയ്ത് നീ തന്നെ അങ്ങട് ഇണ്ടാക്ക്" ബെന്നി റെയ്സായി.<br /><br />"നീ ചൂടാവല്ലെ"<br /><br />"കഴിഞ്ഞ കൊല്ലോം നീ പ്ലാനൊക്കെ പറഞ്ഞു. ഇണ്ടാക്കാന് നേരത്ത് പശൂനെ കെട്ടാന് പോയി"<br /><br />"ഇപ്രാവശ്യം ഒരു സിംപിള് സിമ്പോളിക് പ്ലാന്" സെബൊ കൈപ്പത്തികള് നിവര്ത്തി തള്ളവിരല് വിടര്ത്തി ചേര്ത്ത് വച്ച് സംവിധായകനായി. "പഴയ വര്ഷത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് കോലത്തില് നമ്മളൊരു കലണ്ടര് തൂക്കുന്നു. 'കലണ്ടര് മനോരമ തന്നെ'."<br /><br />"ഉഗ്രന്, എന്നാ നീ ഈ സൈക്കിളും കൊണ്ട് വേഗം കലണ്ടറെടുത്ത് വാ" ബെന്നി ഇറങ്ങി നടന്നു.<br /><br />അമ്മയുടെ കണ്ണില് പെടാതെ സെബൊ വീട്ടില് കയറി. 'മനോരമ' കലണ്ടറെടുത്ത് തല്സ്ഥാനത്ത്, പള്ളിയിലേക്ക് ക്രിസ്മസ് കേക്ക് വാങ്ങിയപ്പോള് കോമ്പ്ലിമെന്റായി കിട്ടിയ 'സുപ്രീം ബേക്കറിയുടെ' കലണ്ടര് തൂക്കി, അമ്മയ്ക്കൊരു സര്പ്രൈസായിക്കോട്ടെ.<br /><br />പഴയ മനുഷ്യക്കോലത്തിന്റെ പണി ഏതാണ്ട് പൂര്ത്തിയായി. പടക്കവും തല പൊട്ടിത്തെറിക്കാനുള്ള ഗുണ്ടും രാത്രിയിലേ ഇന്സ്റ്റാള് ചെയ്യൂ. അല്ലെങ്കില് പൊട്ടിന്റെ ഗുമ്മ് കുറയും. കലണ്ടര് ഐഡിയ എല്ലാവര്ക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. പ്ലാനും കലണ്ടറും സെബൊ ഹാന്ഡോവര് ചെയ്തു.<br /><br />മാത്തനാണത് കണ്ടത്, കലണ്ടര് താളിലെ തീയതിക്കടിയില് നീല മഷികൊണ്ടെഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നു 'മുട്ട വെച്ച ദിവസം'. "ഡാ സെബോ, നിന്റെ അമ്മ കലണ്ടറിലാണോടാ മൊട്ടയിടണത്?"<br /><br />'യൂത്ത'ന്മാര്<span style="color:#ff0000;">*</span> ആര്ത്തു ചിരിച്ചു. മാത്തന് താരമായി.<br /><br />"ആ മൊട്ട വിരിഞ്ഞ ചാത്തന്യാ നിന്റെ അപ്പന് ലേലം വിളിച്ചോണ്ട് പോയിട്ട് ഇതു വരെ കാശ് കൊടുത്തില്ലാന്ന് കഴിഞ്ഞാഴ്ച പള്ളീല് വിളിച്ച് പറഞ്ഞത്"<br /><br />യൂത്തന്മാര് ആര്ത്താര്ത്തു ചിരിച്ചു, മാത്തന് ചാരമായി.<br /><br />പാതിരാക്കുര്ബാന അടിപൊളിയായി കഴിഞ്ഞു. ശേഷം പഴയ മനുഷ്യനെ കത്തിക്കല്. കാറ്റില് പറന്നുയരുന്ന കലണ്ടര് താളുകള് കത്തിയമരുന്നത് വിന്സെന്റേട്ടന് ഗള്ഫില് നിന്നും കൊണ്ട് വന്ന 'കാംകോഡറില്' ഷൂട്ടുന്നത് കണ്ടപ്പോള് സെബോന്റെ ഉള്ളം നിറഞ്ഞു. 'യൂത്തി'കളുടെ ഇടയിലേക്ക് ബെന്നിയെ വിട്ട് രഹസ്യമായി പറയിപ്പിച്ചു, "കലണ്ടര് ഐഡിയ അവന്റ്യാ, സെബോന്റെ!" സെബൊ താരമായി!<br /><br />അയലോക്കത്തെ സുറിയാനി പള്ളിയില് ആഘോഷം കഴിയാന് അല്പം വൈകും. യൂത്തന്മാര് അങ്ങോട്ട് വച്ച് പിടിച്ചു. ഒഷീനയും ക്രിസ്റ്റീനയുമൊക്കെ ആ പള്ളിയിലാണ്. അവളുമാരെ കാണാതെ, വിഷ് ചെയ്യാതെ എന്ത് ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയര്<br /><br />ആഘോഷങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വെളുപ്പിന് വന്ന് കിടന്നതേയുള്ളു. അമ്മയുടെ വിളി കേട്ട് സെബൊ ഞെട്ടിയുണര്ന്നു.<br /><br />"ഇവിടെ കെടന്നീര്ന്ന കലണ്ടറെവ്ടെടാ?"<br /><br />ഉറക്കച്ചടവെങ്കിലും, സെബൊ സംവിധായകന്റെ റോളെടുത്ത് കൈപ്പത്തികള്ക്കിടയിലൂടെ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് 'സൂം ഇന്' ചെയ്തു, "പഴയതെല്ലാം കത്തിച്ചാമ്പലായമ്മേ, പുതുയുഗം പിറന്നതറിഞ്ഞില്ലേ?"<br /><br />"കഴിഞ്ഞ മാസത്തെ പാലിന്റെ കണക്ക് നീ ഇണ്ടാക്കി തന്നില്ലെങ്കി, <strong><span style="font-size:130%;">നിന്നെ ഞാന് കത്തിക്കും</span></strong>"<br /><br />"എന്റെ സെബോാാാാാ................" തൊഴുത്തില് നിന്ന് അമ്മിണി നീട്ടി വിളിക്കുന്നു.<br /><br />****<br /><br /><span style="color:#ff0000;">*</span>യൂത്തന്മാര്/യൂത്തികള്: പള്ളിയിലെ യൂത്ത് മൂവ്മന്റ് (CYM, KCYM, Jesus Youth, CLC etc. etc.) അംഗങ്ങള്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113644771486993582?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1136057764445712942005-12-31T22:32:00.000+03:002005-12-31T22:36:04.463+03:00പുതുവത്സരാശംസകള്<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/1600/NewYear_2006.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/400/NewYear_2006.jpg" border="0" /></a> ഇത്, പോയ വര്ഷം സ്വാര്ത്ഥന് തന്ന സുഹൃത്തുക്കളില് ഒരുവന്...<br /><br />ഇവനേപ്പോലെ,<br />പുതുവര്ഷത്തിന്റെ വളവിലും തിരിവിലും,<br />പ്രിയരേ നമുക്കും പ്രതീക്ഷയോടെ മുന്നേറാം...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113605776444571294?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1135404730063820412005-12-24T09:06:00.000+03:002005-12-24T09:12:10.076+03:00ക്രിസ്തുമസ് വിചാരംസ്വാര്ത്ഥന് ക്രിസ്ത്യാനിയാണ്,<br />മാമോദീസാ മുങ്ങിയവന്,<br />പ്രസിദ്ധനായ പുണ്യാളന്റെ പേരുള്ളവന്.<br /><br />ക്രിസ്തുമസ് എന്നാല് ക്രിസ്തു ഹൃദയത്തില് പിറന്നതിന്റെ ആഘോഷം.<br />എന്റെ ഉള്ളില് ക്രിസ്തു പിറക്കാന് എന്ത് യോഗ്യതയാണ് എനിക്കുള്ളത്.<br />*നീരസപൂരമെന് ഹൃദയത്തില് പിറന്നാല് വീണ്ടും രക്തം വിയര്ത്തേക്കാം...<br /><br />ഓര്മ്മയില് ഘോരപാപങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റം,<br />തവണകളായി മാപ്പിരന്നിട്ടും മനസ്സിലെ ദൌര്ബല്യം തുടികൊട്ടുന്നു.<br />ഐഹിക ചിന്തകള് നിറയുമ്പോള് അനുതാപക്കണ്ണീരിനെവിടെ സ്ഥാനം...<br /><br />എന്നാലും ഇന്ന് ക്രിസ്തുമസ് രാവല്ലേ, പള്ളിയില് പോകണം,<br />ഷേണായി മാമന്റെ വാക്കുകളില്, <em>ലോട്ടറിക്കാരേപ്പോലെ പാട്ടും പ്രാര്ത്ഥനയും ഇടവിട്ടുള്ള</em> കുര്ബാന 'കാണണം'.<br />വരിയായ് ചെന്ന് 'അപ്പം തിന്നണം', കാരണം,<br /><br />ഞാന് ക്രിസ്ത്യാനിയല്ലേ...<br />മാമോദീസാ മുങ്ങിയവന്...<br />പുണ്യാളന്റെ പേരുള്ളവന്...<br /><br /><strong>"യേശുവേ, മനുഷ്യമനസ്സ് നീ അറിയുന്നല്ലോ..."</strong><br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>ഏവര്ക്കും ക്രിസ്തുമസ് ആശംസകള്</strong></span><br /><br /><em><span style="font-size:78%;">*<strong>സ്നേഹദീപം</strong> ആല്ബത്തിലെ 'യോഗ്യതയില്ലെനിക്ക്...' എന്ന ഗാനത്തില് നിന്ന്</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113540473006382041?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1134725606948782882005-12-16T12:29:00.000+03:002005-12-16T12:33:26.963+03:00വേണമെങ്കില് പുട്ട് ഖത്തറിലും...കൊറെ ദീസായി ബൂലോഗത്തെ പഹയര് പുട്ടും പുട്ടടീം കാട്ടി കൊതിപ്പിക്ക്ന്ന്. ഇന്ന് വെള്ളിയായ്ച്ച. പതിവൊക്കെ തെറ്റിച്ച് വെള്പ്പിന് എണീറ്റ്. പുട്ട്ണ്ടാക്കീട്ടന്നെ ബാക്കി കാര്യം...<br /><br /><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/231/1860/400/Puttu_MadeInQatar.jpg" border="0" /></p><p>കലേഷ് ദാങ്ക്സ്, റെസിപ്പിക്ക്.<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113472560694878288?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1134504919260850582005-12-13T23:08:00.000+03:002005-12-13T23:15:19.276+03:00മാനുഷരെല്ലാരും ഒന്നുപോലെ!മൂന്നാം വെസ്റ്റ് ഏഷ്യന് ഗെയിംസ്<a href="http://wag2005.com">(ദോഹ 2005)</a> കൊടിയിറങ്ങി. സ്വാര്ത്ഥനും ഗെയിംസിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. വിദേശികളായ ദൃശ്യമാധ്യമ പ്രവര്ത്തകരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചുമതലയായിരുന്നു എനിക്ക്. ജോലി ശരിക്കും 'എന്ജോയ്' ചെയ്ത് ഇപ്പോള് നടുനിവര്ത്തുമ്പോള് മനസില് തെളിയുന്നു "ഭാഷയും ദേശവും ഏതായാലും മാനുഷരെല്ലാരും ഒന്നുപോലെ!"<br /><br />ആദ്യം എത്തിയത് കൊറിയാക്കാര്, കൂടെ പരിഭാഷകയും. സംഗതി ഏറെക്കുറെ ലളിതമായിരുന്നു. ഞങ്ങള് ഇംഗ്ലീഷില് മൊഴിയും, പരിഭാഷക അത് മാറ്റി മൊഴിയും, കൊറിയക്കാര് തലയാട്ടും, കാര്യങ്ങള് ക്ലീന്. ബ്രിട്ടീഷുകാരി സാറയ്ക്ക് തോന്നി ഇത് എളുപ്പമുള്ള പണിയാണല്ലോ എന്ന്. അവള് എന്നോട് പറഞ്ഞു, "I'll handle this". എന്നെ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് സെക്ഷനിലേക്ക് വിട്ടു.<br /><br />'ഫുഡ്ഡടി' നമുക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കൊംപറ്റീഷന് ഇവന്റ് ആയത് കാരണം എനിക്ക് സന്തോഷായി. ഫുഡ് ടെയ്സ്റ്റ് ചെയ്ത് അഭിപ്രായം പറയണമെന്ന് കേറ്ററിംഗ്കാര്. കാലത്തേ വെറുംവയറ്റില് ഫുഡ് ടെയ്സ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതെങ്ങനെ? ഞാന് ഫുള് ടാങ്ക് അങ്ങടാ വീശി. രണ്ടാമത്തെ ഏമ്പക്കവും വിട്ട് അവശനായി എഴുന്നേല്ക്കുമ്പോള് സാറ മുന്പില്. ഫൈവ് സ്റ്റാര് ബ്രേക്ഫാസ്റ്റിനേക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായം അറിയണം. ഇതെന്ത് ഫൈവ് സ്റ്റാര് ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ്? <a href="http://kuttyedathi.blogspot.com/2005/12/blog-post_113442930237127971.html">കുട്ടിയേടത്തി പറഞ്ഞ പോലെ </a>"ചപ്പും ചവറും തള്ളിക്കയറ്റിയ ഒണക്കറൊട്ടി...", മുഴുമിക്കുന്നതിനു മുന്പേ മൂന്നാമത്തെ ഏമ്പക്കം. ഞാന് സാറയോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു, എനിക്ക് ഈ വക കഴിച്ചൊന്നും പരിചയമില്ല, പിന്നെ ഞാനെങ്ങിനെ അഭിപ്രായം പറയാന്!<br /><br />"Then what you eat in India?"<br /><br />"mmm....Rice & Curry" (പുട്ടും കടലയുമാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്)<br /><br />"You Indian's eat Curry at all times" (കൂടെ, ആക്കിയ ഒരു ചിരിയും)<br /><br />രണ്ടാം ദിവസമാണ് ചൈനക്കാര് എത്തിയത്. കാര്യങ്ങള് വളരെയേറെ എളുപ്പമായിരുന്നു. ഞാന് വരുമ്പോള് സാറ ചൈനക്കാരെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു, ചൈനക്കാര് തിരിച്ച്, സാറ വിണ്ടും, ചൈനക്കാര് വീണ്ടും...അവരുടെ പരിഭാഷകയുടെ ഫ്ലൈറ്റ് വൈകി! ലോകത്ത് ചൈനീസ് അല്ലാതെ മറ്റൊരു ഭാഷയും ഇല്ലെന്ന് പാവം സാറയ്ക്കറിയില്ലല്ലോ! തുടര്ന്ന് എന്റെ ഊഴം. A for Accreditation, B for Breakfast...ചൈനക്കാരെ ഞാന് ഇംഗ്ലീഷ് പഠിപ്പിക്കാന് തുടങ്ങി. ഫുഡ്ഡിന്റെ കാര്യം മനസ്സിലാക്കാന് ഭാഷ മനുഷ്യനൊരു പ്രശ്നമല്ല. ജാക്കി ചാന്റെ മുഖഭാവങ്ങള് കടമെടുത്ത് അവരുമായി 'വര്ത്തമാനം' പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞങ്ങള് ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് റൂമിലെത്തി.<br /><br />"Sir, we've included Rice and Curry in the menu, as per the request"<br /><br />സാറ എന്നെ തറപ്പിച്ച് നോക്കി, ഞാന് ആ നോട്ടം കേറ്ററിംഗ്കാരന് പാസ് ചെയ്തു. ഇന്നലെ കൊറിയക്കാര് റിക്വസ്റ്റ് ചെയ്തുവത്രെ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റിന് ചോറും പയറുകറിയും വേണമെന്ന്! സാറയുടെ മുഖത്തു നോക്കി ഞാന് കൊടുത്തു, ആക്കിയ ഒരു ചിരി.<br /><br />ഫുഡ്ഡടി കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയപ്പോള് ദേണ്ടെടാ സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിനരികില് കുന്തുകാലിലിരുന്ന് ബീഡി വലിക്കുന്നു കൊറിയക്കാര്, നമ്മുടെ നാട്ടില് കലുങ്കിന്മേല് ഇരിക്കുന്ന അതേ സ്റ്റൈലില്! തൊട്ടപ്പുറത്ത് ഒരു യൂറോപ്യന്, <a href="http://kodakarapuranams.blogspot.com/2005/11/blog-post_26.html">വിശാലന്റെ യോഹന്നാന് ചേട്ടനെപ്പോലെ </a>ദേഹത്ത് എന്തൊക്കെയോ തേച്ച് പിടിപ്പിച്ച് തെക്ക് വടക്ക് നടക്കുന്നു.<br /><br />നാലു കൂട്ടരെ ഇംഗ്ലീഷുകാരായുള്ളൂ; ബ്രിട്ടന്, അമേരിക്ക, ഓസ്ട്രേലിയ, സൌത്ത് ആഫ്രിക്ക എന്നിവിടങ്ങളില് നിന്നു വന്നവര്. ബാക്കിയുള്ളവര് മറ്റ് യൂറോപ്യന്, ഏഷ്യന് രാജ്യങ്ങളില് നിന്നുള്ളവര്. സാറയുടെ 'നേറ്റിവ് ഇംഗ്ലിഷ്' അവിടെ ഏശുന്നില്ല, നമ്മള് പുലിയായി. നാലാം ക്ലാസു വരെ പടിച്ച 'വിദ്യാവര്ധിനി' ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം ഉസ്കൂളിലെ ടീച്ചര്മാരെ ധ്യാനിച്ച് ഞാന് തകര്ത്തു.<br /><br />പത്തുപന്ത്രണ്ട് ദിവസം കടന്നു പോയതറിഞ്ഞില്ല. പിരിയാന് നേരം അവരിലൊരു സായിപ്പിനൊരാഗ്രഹം, ഞങ്ങള്ക്ക് ഡിന്നര് തരണം. സാറയാണ് വെന്യൂ തെരഞ്ഞെടുത്തത്. വേണ്ട്രീ വേണ്ട്രീ ഫൈവ് സ്റ്റാറിലൊന്നും പോണ്ട്രീ എന്ന് ഞാന് ആവുന്നത് പറഞ്ഞു നോക്കി. ഡോണ്ട് വറി, ചോറും കറിയും തീര്ച്ചയായും വാങ്ങിത്തരാം(വല്ലവന്റേം കാശല്ലേ) എന്ന് അവളുടെ ഉറപ്പ്, ഒപ്പം ആക്കിയ ആ ചിരിയും.<br /><br />ഡിന്നര് കുശാലായിരുന്നു. ഫൈവ് സ്റ്റാര് ഡിന്നറായാലും ഉണ്ട് കഴിഞ്ഞ് കയ്യ് കഴുകാതെയിരുന്നാല് നാട്ടില് ചെല്ലുമ്പോള് അമ്മ ചീത്ത പറഞ്ഞാലോ? കയ്യ് കഴുകിയുണക്കി വരുമ്പോള് ആ ശബ്ദം ഞാന് വ്യക്തമായി കേട്ടു.<br /><br />"കിര്ര്ര്............."<br /><br />ബില്ലിലൂടെ കണ്ണോടിക്കുന്ന മുഖത്തു നോക്കി ആക്കിയ ചിരി ചിരിക്കാന് എനിക്കായില്ല. മനുഷ്യരെല്ലാം ഒരുപോലെയല്ലേ, മാസവരുമാനത്തിനടുത്ത തുക ബില്ലായി കിട്ടിയാല് നമ്മുടെ മാത്രമല്ല, സായിപ്പിന്റെയും കളസം കീറും!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113450491926085058?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1133731725219600732005-12-05T00:21:00.000+03:002005-12-06T18:44:08.473+03:00'എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ശബ്നം'(ഒരു <a href="http://swarthavicharam.blogspot.com/2005/12/blog-post.html">കണ്ണുപൊട്ടന്റെ സ്വപ്നം</a>)<br /><br />ശബ്നം, അവള് വന്നുവെന്ന് അവര് പറഞ്ഞു.<br /><br />ഒരുപാട് നാളായി അവളെ കാത്തിരിക്കാന് തുടങ്ങിയിട്ട്. വന്നുവെന്നറിഞ്ഞപ്പോള് ഇരിപ്പുറയ്ക്കാതായി.<br /><br />"രാത്രിയാണ്, പുറത്തിറങ്ങേണ്ട."<br /><br />എനിക്ക് ചിരി വന്നു. അന്ധന് രാത്രിയും പകലും തമ്മില് എന്താണ് വ്യത്യാസം എന്ന് ഇനിയും എത്ര തവണ ഞാന് അവരോട് ചോദിക്കും?<br /><br />എന്നെ കണ്ടതും ഓടിവന്ന് അവള് കെട്ടിപ്പുണര്ന്നു. ഞാനാകെ കോരിത്തരിച്ചുപോയി, ഒപ്പം അങ്കലാപ്പും. ആകാംഷയോടെ പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്, മുണ്ട് മാത്രമേ ഉടുത്തിട്ടുള്ളൂ എന്നുപോലും ഓര്ത്തില്ല. അറബിനാടാണ്, ആരെങ്കിലും കണ്ടാല്...അടുത്ത 'വില്ല'യില് ഉള്ളവര് പോലീസിനെയെങ്ങാനും അറിയിച്ചാല്...സ്ഥലകാലബോധം വന്നയുടന് മുറിയില് തിരിച്ചു കയറി കുപ്പായം എടുത്തിട്ടു.<br /><br />ആറു മാസമെങ്കിലുമായിക്കാണും ഞങ്ങള് തമ്മില് പിരിഞ്ഞിട്ട്. തീര്ത്തും ദുഷ്കരമായിരുന്നു വിരഹം.<br /><br />കഴിഞ്ഞ വര്ഷം ഏതാണ്ടിതേ സമയത്താണ് ഞാന് ശബ്നത്തെ പരിചയപ്പെടുന്നത്: എന്നെ ഉദ്യാനത്തിലിരുത്തി അവര് ഷോപ്പിംഗിനു പോയി. ഉദ്യാനത്തില് ഒരുപാട് പൂക്കളുണ്ടത്രേ! പല പല നിറങ്ങളില്! നുണയന്മാര്, ഈ കണ്ണുപൊട്ടനെ കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നതില് അവര്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. പൂക്കളുണ്ടെങ്കില് അവയുടെ സുഗന്ധം എവിടെ? വിഷാദിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവള് വന്ന് എന്റെ കരം ഗ്രഹിച്ചത്. പൂക്കളേക്കാള് നനുത്തതായിരുന്നു അവളുടെ സ്പര്ശനം.<br /><br />ടിഷ്യൂ കള്ച്ചര് ചെടികളില് വിരിയുന്ന ആ പൂക്കള്ക്ക് മണമുണ്ടാകാറില്ലെന്ന് അവര് പറഞ്ഞറിഞ്ഞെങ്കിലും വൈകുന്നേരങ്ങളില് ഞാനാ ഉദ്യാനത്തില് പോകും, ശബ്നവും ഞാനും ഒരുപാട് സമയം ഒന്നിച്ചിരിക്കും.<br /><br />കടുത്ത പനിയും ജലദോഷവും മാറി ആശുപത്രിയില് നിന്ന് പോന്ന ശേഷം ഉദ്യാനത്തില് പോകുന്നതിന് അവര് വിലക്കേര്പ്പെടുത്തി.<br /><br />ശബ്നത്തെക്കുറിച്ച് വിചിത്രങ്ങളായ കഥകള് അവര് വിളംബും. വലിയ വണ്ടികള് വഴിയോരത്ത് നിറുത്തിയിട്ട് അവള് പോകുന്നത് വരെ ഡ്രൈവര്മാര് അവളുടെ വായില് നോക്കിയിരിക്കുമത്രേ! ഒരിക്കല് അവളെ ഗൌനിക്കാതെ കടന്ന് പോയതിന് അവരിലൊരാളെ പോലീസ് പിടിച്ച് 500 റിയാല് പിഴയിട്ടു പോലും! ചെറിയ വണ്ടിക്കാര് അവളുടെ സൌന്ദര്യത്തില് അന്ധരായി വലിയ വണ്ടികളുടെ അടിയില് ചെന്നിടിച്ച് സമാധിയാവുന്നതാണത്രേ കാരണം!<br /><br />ഇത്തരം കഥകള്ക്കൊന്നും ഞാന് ചെവി കൊടുത്തില്ല. അത്രമേല് ഞാനും ശബ്നവും അടുത്തിരുന്നു. രഹസ്യമായി ഞങ്ങള് പലപ്പോഴും സന്ധിച്ചു. പിരിയാന് നേരം എന്റെ ചുണ്ട് വിണ്ട് കീറുവോളം ചുംബനങ്ങളാല് അവളെന്നെ പൊതിഞ്ഞു.<br /><br />വീണ്ടുമിതാ അവള് വന്നിരിക്കുന്നു. ഞാനെന്റെ അധരങ്ങളില് വിരലോടിച്ചു, "മുറിപ്പെടാന് തയ്യാറായിക്കോളൂ..."<br /><br />"എന്താ മഞ്ഞത്ത് നില്ക്കുന്നേ?"<br /><br />അവരുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി.<br /><br />"മഞ്ഞോ? എവിടെ മഞ്ഞ്?"<br /><br />മലയാളമേ, നിന്നെയെനിക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിലും അവളെ ഞാന് 'മഞ്ഞ് ' എന്ന് വിളിക്കില്ല. അറബിനാട്ടില് അവളെനിക്ക് 'ശബ്നം' ആണ്, 'എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ശബ്നം'.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113373172521960073?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1133608344040450302005-12-03T14:00:00.000+03:002005-12-03T14:12:24.073+03:00അവര് കാണുന്നതെന്തായിരിക്കും?ഇന്ന് ലോക വികലാംഗ ദിനം.<br /><br />ടീവിയില് ഗതകാല ഹിറ്റ് 'കാവ്യ മേള' കാണുകയായിരുന്നു സ്വാര്ത്ഥന്. അന്ധനായ ജയദേവന്(പ്രേം നസീര്) പാടുന്നു, ശ്രീദേവി(ഷീല) എഴുതിയെടുക്കുന്നു; "സ്വപ്നങ്ങള്, സ്വപ്നങ്ങളേ നിങ്ങള് സ്വര്ഗ്ഗ കുമാരികളല്ലോ...". എത്ര ഹൃദ്യമായ ഗാനം.<br /><br />രണ്ട് വര്ഷമായി ജയദേവന്റെ കണ്ണുകളുടെ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട്. സ്വപ്നങ്ങളാണ് ജയദേവന് ആകെ കാണുവാന് സാധിക്കുന്നത്. ഇപ്പോള് ചികിത്സയിലായതിനാല് താമസിയാതെ കാഴ്ച ലഭിക്കും. അതിനു മുന്പ്, തനിക്ക് തുണയായിരുന്ന 'സ്വപ്നങ്ങളെ' വാക്കുകളാല് വാഴ്ത്തുകയാണിവിടെ.<br /><br />ഇന്നലെ സഹവാസി ഒരു കുസൃതി ചോദ്യം ചോദിച്ചു: "കണ്ണുപൊട്ടന്മാര്ക്ക് കാണാവുന്നതെന്താണ്?" ആലോചിച്ച് തീരും മുന്പേ അവന് തന്നെ ഉത്തരവും പറഞ്ഞു: "സ്വപ്നം"<br /><br />രണ്ട് വര്ഷം മുന്പ് കണ്ട ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളേക്കുറിച്ച് ജയദേവന് സ്വപ്നം കാണാന് സാധിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. എന്നാല്, ജന്മനാ അന്ധരായ ഒരുപാടുപേര് നമുക്കു ചുറ്റും ഉണ്ടല്ലോ, അവര് എന്തായിരിക്കും സ്വപ്നം കാണുന്നത്?<br /><br /><a href="http://varnameghangal.blogspot.com/2005/11/blog-post_28.html">കറുത്ത മേഘപടലങ്ങളെ വകഞ്ഞ് മാറ്റി... നനുത്ത ചെറുകാറ്റിനെ തോളിലേറ്റി... അവള് വരുന്നതോ...</a><br /><br /><a href="http://suryagayatri.blogspot.com/2005/12/blog-post.html">ചെമ്പരത്തി, മന്ദാരം, ചേമ്പില, താളിച്ചെടി... ഇവിടെ മാത്രം കിട്ടുന്ന കാഴ്ചയോ...</a><br /><br /><a href="http://kodakarapuranams.blogspot.com/2005/11/blog-post_26.html">കയ്യെത്തും ദൂരത്തായി തെങ്ങും പട്ട പഴുത്ത് നില്ക്കുന്നതോ...</a><br /><br /><a href="http://devaragam.blogspot.com/2005/10/blog-post_22.html">ആരും കാണാതെ പമ്മി വന്ന് പൂവും പിച്ചിയോടുന്ന കൊച്ചുകള്ളിയുടെ കയ്യോ...</a><br /><br /><a href="http://atulya.blogspot.com/2005/11/blog-post.html">ചില്ലുമേലാപ്പില്ലാത്ത, തലയില് കെട്ടില്ലാത്ത, മൂക്കില് പഞ്ഞിയില്ലാത്ത, പൂമാലയില്ലാത്ത, വെള്ളത്തുണി മൂടാത്ത...</a><br /><br /><a href="http://peringodan.blogspot.com/2005/11/blog-post_22.html">ഉയരത്തില് കാറ്റത്ത് തലയാട്ടി രസിക്കുന്ന കവുങ്ങുകള്...</a><br /><br /><a href="http://ente-malayalam.blogspot.com/2005/11/blog-post_24.html">ആഴങ്ങളില് പാറക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ നീങ്ങുന്ന ബെലൂഗ...</a><br /><br /><a href="http://kumarnm.blogspot.com/2005/10/blog-post_20.html">വനത്തിനുള്ളില് ചിലച്ചൊഴുകുന്ന ഒരു ചെറുചാല്...</a><br /><br /><a href="http://sgkalesh.blogspot.com/2005/11/blog-post_12.html">മുരിങ്ങകള് പൂത്ത് നില്ക്കുന്നതോ...</a><br /><br /><a href="http://bhoothakalakulir.blogspot.com/2005/11/blog-post_16.html">ഇടവഴിയില് ഒരു ഇളം കാറ്റ് വന്ന് വേലിപ്പടര്പ്പിലെ ചെമ്പരത്തിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒരുമ്മ കൊടുത്ത് പറന്ന് പോയതോ...</a><br /><br />ഇന്നു മുഴുവന് ഇതേക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. ഇനി വയ്യ...<br />പ്രിയ കൂടപ്പിറപ്പുകളെ, എന്നെയൊന്ന് സഹായിക്കൂ,<br /><strong><em>അന്ധര് കാണുന്ന സ്വപ്നം എന്തായിരിക്കും</em></strong> എന്നൊന്ന് പറഞ്ഞു തരൂ...പ്ലീസ്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113360834404045030?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1132740298709361652005-11-23T12:54:00.000+03:002005-11-23T22:40:38.420+03:00പരിഭാഷയുടെ 'സോഴ്സ് കോഡ്'<a href="http://vayanasala.blogspot.com/2005/11/blog-post.html">'വായനശാലയിലെ' മൊഴിമാറ്റ മല്സരത്തില് </a>പങ്കെടുക്കുവാന് മടിച്ച് നില്ക്കുന്നവര്ക്കായി...<br /><br />മൂല കവിത:<br /><strong>"The music of silence</strong><br /><strong>Entered my heart</strong><br /><strong>And made seven holes</strong><br /><strong>To make it a flute"</strong><br /><br />'സോഴ്സ് കോഡ്':<br />Music = സംഗീതം, ഗാനം, മധുരധ്വനി<br />Silence = നിശബ്ദത, മൌനം, മൂകത, അഭാഷണം<br />Entered = അകത്ത് കടന്നു, പ്രവേശിച്ചു, കടന്ന് ചെന്നു, തുളച്ച് കയറി, ചേക്കേറി<br />My = എന്റെ, മമ, എന്<br />Made = നിര്മ്മിച്ചു, പണിഞ്ഞു, മെനഞ്ഞു, സംഭവിപ്പിച്ചു<br />Seven = ഏഴ്, സപ്തം, സപ്തകം<br />Hole = പഴുത്, തുള, സുഷിരം, ദ്വാരം, രന്ധ്രം(നാസാരന്ധ്രം: മൂക്കിന്റെ ഓട്ട!)<br />To make = നിര്മ്മിക്കാന്, ആക്കുവാന്, പരിണമിപ്പിക്കാന്, ഉണ്ടാക്കുവാന്, സൃഷ്ടിക്കുവാന്, ഘടിപ്പിക്കുവാന്, പണിയുവാന്, ചമയ്ക്കുവാന്<br />It = അത്, അതിനെ<br />Flute = ഓടക്കുഴല്, പുല്ലാങ്കുഴല്, മുരളി, വേണു<br /><br />നേരേ ചൊവ്വേയുള്ള <span style="color:#009900;">മൊഴിമാറ്റം</span>:<br /><strong>"നിശബ്ദതയുടെ സംഗീതം</strong><br /><strong>എന്റെ ഹൃദയത്തില് കടന്ന്</strong><br /><strong>ഏഴ് ദ്വാരങ്ങളുണ്ടാക്കി</strong><br /><strong>അതിനെ ഒരു ഓടക്കുഴലാക്കാന്"</strong><br /><br />സ്വാര്ത്ഥന്റെ <span style="color:#009900;">പരിഭാഷ</span>:<br /><strong>"മൌനത്തിന് മധുരധ്വനി</strong><br /><strong>എന് ഹൃദയത്തില് ചേക്കേറി</strong><br /><strong>സപ്തരന്ധ്രം മെനഞ്ഞു</strong><br /><strong>പുല്ലാങ്കുഴലായ് പണിഞ്ഞു"</strong><br /><br />പ്രിയപ്പെട്ട <a href="http://swarthavicharam.blogspot.com/2005/11/self-intro.html">കൂടപ്പിറപ്പുകളെ</a>,<br />'സോഴ്സ് കോഡില്' ഇനിയും ചേരുവകള് ചേര്ക്കാമെങ്കില് ചേര്ത്ത് എല്ലാം കൂട്ടിക്കുഴച്ച് ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കൂ. <a href="http://vayanasala.blogspot.com/2005/11/blog-post.html">സമ്മാനം</a> നിങ്ങള്ക്ക് ലഭിച്ചേക്കാം. ആരും പങ്കെടുക്കാതിരിക്കരുത്. 'ഇത് ഏത് പോലീസുകാരനും സാധിക്കും' എന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ തുടങ്ങുക. ആശംസകള്!<br /><br />(വിജയരഹസ്യം(ആരോടും പറയല്ലേ!): മൂല കവിതയിലെ പ്രാസം, silen<strong>ce</strong> & hole<strong>s</strong>, hear<strong>t</strong> & flu<strong>te</strong>, ശ്രദ്ധിക്കുക)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113274029870936165?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1132506140718396422005-11-20T19:48:00.000+03:002005-11-20T20:02:20.740+03:00മരുഭൂമിയിലെ മഴക്കാലംകാറ്റും മഴയും വന്നാലുടന് കറന്റ് പോകും. നാട്ടില് മാത്രമല്ല, ഗള്ഫിലും (സ്വാര്ത്ഥന് പ്രവാസിയാണ്). തുളസിയുടെ <a href="http://bhoothakalakulir.blogspot.com/2005/11/blog-post_16.html">'വൈകുന്നേരത്തെ മഴ'</a>യില് കുതിര്ന്നിരിക്കുമ്പോഴാണ് കറന്റ് പോയത്; 'പീരങ്കിപ്പുര കടന്ന് മൂക്കുത്തി കിണറിനരികില്' എത്തിയതേ ഉള്ളൂ...<br /><br />മരുഭൂമിയിലെ മഞ്ഞുകാലത്തിന്റെ ആഗമനം വിളംബരം ചെയ്തെത്തുന്ന വിരുന്നുകാരെ കാണാന് പുറത്തേക്കിറങ്ങാനൊരുങ്ങി. വാതില് തുറന്നപ്പോള് സഹവാസി അടുക്കളയിലെ വായ്വട്ടമുള്ള പാത്രങ്ങളെല്ലാം കയ്യിലെടുത്ത് വരുന്നു: "ടെറസ്സില് പ്ലാസ്റ്റര് ഇളകിയിട്ടുണ്ട്...".<br /><br />"നല്ല കാര്യം, വേലിപ്പടര്പ്പിലെ ചെമ്പരത്തിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ കൊടുക്കുന്നത് കാണാന് കഴിയില്ലെങ്കിലെന്താ? തുള്ളിക്കൊരുകലം മഴ പുരയ്ക്കകത്ത് കാണാന് കിട്ടുമല്ലോ!" സഹവാസി വാപൊളിച്ച് എന്നെ നോക്കിയില്ല. മഴയ്ക്ക് മുന്പേ തന്നെ എന്റെ തലയ്ക്ക് ഓളമുണ്ടെന്ന് അവന് ഉറപ്പാണ്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഞാന് ബ്ലോഗാന് തുടങ്ങിയതു മുതല് എന്നേയും പീസിയേയും തനിച്ചാക്കി സഹമുറിയനായിരുന്ന അവന് അപ്പുറത്തെ മുറിയിലേക്ക് ചേക്കേറിയത്.<br /><br />താമസം മാറിയെങ്കിലും ഇപ്പോഴും എന്റെ കാര്യത്തില് ഒരു മലയാളി മറ്റൊരു മലയാളിയോട് കാണിക്കുന്നതില് കവിഞ്ഞ് താല്പര്യം അവന് കാണിക്കുന്നുണ്ട്. പയ്യന് വളര്ന്ന് വരുന്നല്ലേ ഉള്ളൂ, സ്വാര്ത്ഥനാവാന് സമയമെടുക്കും. ഞങ്ങള് രണ്ടാളും ചേര്ന്ന് കാര്പറ്റ് ചുരുട്ടിക്കെട്ടി ചോര്ച്ചാ സാദ്ധ്യതയുള്ളിടത്തെല്ലാം പാത്രങ്ങള് നിരത്തി. ഏസി നിലച്ചത് കാരണം ഹൈവേയില് നിലവിളിച്ച് പായുന്ന പൊലീസ് വാഹനങ്ങളുടേയും ആംബുലന്സിന്റേയും ശബ്ദം വ്യക്തമായി കേള്ക്കാം. ആധുനിക യാത്രാസംവിധാനങ്ങളെല്ലാം തികച്ചും പൗരാണികമായ മഴയുടെ മുന്പില് പാളുകയാണ്. ആരൊക്കെയോ ജീവിതത്തില് നിന്നു തന്നെ വഴുതിപ്പോകുന്നു!<br /><br />മഴയുടെ രാഗവിസ്താരത്തില് ലയിച്ച് മയങ്ങാമെന്ന് കരുതിയത് വെറുതെ. അപശ്രുതിയായി തലങ്ങും വിലങ്ങുമുള്ള പാത്രങ്ങളില് 'ബ്ലപ്, ബ്ലപ്'* ജലതരംഗം.<br /><br />വെള്ളിയാഴ്ച അലാറത്തിന് അവധിയാണ്. എന്നാലും ഉച്ചയൂണിന് അല്പം മുന്പ് കൃത്യമായി എഴുന്നേറ്റു. മഴ നന്നായി പെയ്തു കാണും, മട്ടന് കറി <a href="http://bhoothakalakulir.blogspot.com/2005/11/blog-post_16.html">തുളസിയുടെ പാടത്തെ ക്രിക്കറ്റ് പിച്ച് </a>പോലെയിരിക്കുന്നു!<br /><br />ആകാശവാണിയിലെ കാലാവസ്ഥാപ്രവചനം ശ്രവിക്കാന് മാര്ഗമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അലക്കാനും ഉണക്കാനും നിന്നില്ല, കറങ്ങാനിറങ്ങി. ഹൈവേയ്ക്കിരുവശവും 'ലാന്ഡ്ക്രൂയിസറുകളുടെ'* സംസ്ഥാനസമ്മേളനം. കുടുംബസമേതം 'മഴക്കാലം' ചെലവഴിക്കാന് എത്തിയ അറബി കുടുംബങ്ങള്! ഞങ്ങള് 'പിക്അപ്'* ഒതുക്കിനിറുത്തി 'പിക്നിക്' േസ്പാട്ടിലേക്കിറങ്ങി. അവിടവിടെയായി തളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ചെളിവെള്ളം. അതിനുചുറ്റും പരവതാനി വിരിച്ച് കുഞ്ഞുകുട്ടിപരാധീനതകളുമായി പിക്നിക്കുന്നവര്!<br /><br />അല്പം അകലെ കുട്ടികളുടെ തിരക്കും ബഹളവും. ഒരു 'റിയാലി'ന്* ഒരു കടലാസുതോണി-വില്പ്പനക്കാരന് നിന്ന് തിരിയാന് നേരമില്ല. മിടുക്കന്, ഹാര്വാര്ഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില് നിന്ന് മാര്ക്കറ്റിംഗ് തന്ത്രം പഠിച്ചവന്? തോണിയെല്ലാം ചൂട് കുബ്ബൂസ്* പോലെ (ഗള്ഫില് അപ്പമില്ല) വിറ്റുതീര്ന്നു.<br /><br />പോകാനൊരുങ്ങുന്ന അയാളെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി. അറബിക്കുപ്പായം ധരിച്ച ഒരു 'മിസ്കീന്'(ദരിദ്രന്). ഒട്ടും സംശയിക്കേണ്ടി വന്നില്ല, ഞാന് ചോദിച്ചു: "മലയാളിയാണല്ലെ...?".<br /><br />ദൈന്യത നിറഞ്ഞ ആ മുഖത്ത് അന്നത്തെ കുബ്ബൂസിനുള്ള വക ലഭിച്ചതിന്റെ സംതൃപ്തി ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയായി വിടര്ന്നു.<br /><br />*****<br /><br />*ബ്ലപ്: ഞാന് കേട്ടത് ഇങ്ങനെയാണ്<br />*ലാന്ഡ്ക്രൂയിസര്(ടൊയോട്ട): മരുഭൂമിയിലെ കപ്പല്(ഒട്ടകം? അത് പണ്ടായിരുന്നു)<br />*പിക്അപ്: ഞങ്ങളുടെ ലാന്ഡ്ക്രൂയിസര് :)<br />*റിയാല്: ഗള്ഫിലെ പണം(കാണാപ്പൊന്നെന്നൊക്കെ പറയുന്ന...)<br />*കുബ്ബൂസ്: ഗള്ഫിലെ പ്രവാസി ബാച്ചിലറുടെ ദേശീയ ഭക്ഷണം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113250614071839642?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1131941338050732702005-11-14T07:00:00.000+03:002005-11-15T07:20:50.686+03:00നാരായണനും ഞാനുംസ്വാര്ത്ഥന്റെ പ്രചോദനമാണ് നാരായണന്, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/K_R_Narayanan">ശ്രീ കോച്ചേരില് രാമന് നാരായണന്</a>.<br />നിരവധി 'വധ'ശ്രമങ്ങളെ അതിജീവിച്ച മഹാന്!<br />മരണത്തിനു മണിക്കൂറുകള് മാത്രം ബാക്കിയിരുന്നപ്പോഴും ചിലര്, വിശിഷ്യ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്, അദ്ദേഹത്തെ 'വധി'ക്കാന് വിഫല ശ്രമം നടത്തി!<br /><br />ദളിതനായി ജനിച്ചുപോയി എന്നത് തേജോ'വധം' ചെയ്യപ്പെടാന് ആദ്യകാരണമായി.<br />പിന്നീട്, ഫീസടയ്ക്കാന് നിവൃത്തിയില്ലാതെ ബഞ്ചില് കയറി നില്ക്കേണ്ടിവരിക, സഹപാഠികള് ഉണ്ണുമ്പോള് വിശന്നിരിക്കുക, കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ച് ഒന്നാം റാങ്ക് കരസ്ഥമാക്കിയതിന്റെ സന്തോഷം നല്ല വസ്ത്രം ധരിച്ചു എന്നതിന്റെ പേരില് നഷ്ടപ്പെടുക, സാമുദായിക പിന്നാക്കാവസ്ഥ മൂലം ജോലിയില് തരം താഴ്ത്തപ്പെടുക, അങ്ങിനെ എത്രയെത്ര 'വധ'ശ്രമങ്ങള്!<br />ഇവയെ പ്രതിരോധിക്കാനോ ഇവയ്ക്കെതിരെ പോരാടാനോ അല്ല, <strong>തന്നിലേക്ക് </strong>ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനാണ് അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചത്.<br /><br />'തൊട്ടുകൂടായ്മ'യെ നാരായണന് വിനയമാക്കി മാറ്റി; ദാരിദ്ര്യത്തെ ലാളിത്യവും. ആത്മാഭിമാനം ആരുടെ മുന്നിലും അടിയറ വയ്ക്കാനുള്ളതല്ല എന്ന ബോധ്യം, കഷ്ടപ്പെട്ട് നേടിയ ബിരുദം വേണ്ടെന്ന് വയ്ക്കാനുള്ള തന്റേടം അദ്ദേഹത്തിനു നല്കി.<br />തരംതാഴ്ത്തലുകള് സദാചാരത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള വേരോട്ടമാണ് അദ്ദേഹത്തില് തീര്ത്തത്.<br />എത്ര ഉയര്ന്ന സമുദായക്കാരനേയും നിഷ്പ്രഭമാക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ സദാചാരമാണ് രാഷ്ട്രപതിയായിരുന്നപ്പോള് അദ്ദേഹം പുലര്ത്തിയത്.<br /><br />ആക്രമണങ്ങള്ക്കും ആരോപണങ്ങള്ക്കും മറുപടി പറയാന് നില്ക്കാതെ <strong>തന്നിലേക്ക് </strong>ശ്രദ്ധ തിരിച്ചപ്പോള് അവസരങ്ങള് നാരായണനെ തേടി വരികയായിരുന്നു.<br />ഒന്നുമില്ലാതിരുന്നവന് ഒന്നാമനായി, രാജ്യത്തിന്റെ പ്രഥമ<br />പൗരനായി!<br />അവസാനമിതാ <a href="http://atulya.blogspot.com/2005/11/blog-post.html">ശാന്തമായൊരു മരണവും</a>.<br />ധീരന് ഒരിക്കലേ മരിക്കൂ.<br />ധീരനായ ഈ സ്വാര്ത്ഥനേപ്പോലെ, ഞാനും...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113194133805073270?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18896969.post-1131801615158480782005-11-12T16:16:00.000+03:002005-11-13T14:46:20.390+03:00എന്റെ കാര്യം (self intro)മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് ഞാന് ചിന്തിക്കാറില്ല<br />എനിക്ക് <strong>എന്റെ</strong> കാര്യം<br /><strong>എന്റെ</strong> സ്വപ്നങ്ങള്, അഭിലാഷങ്ങള്<br /><strong>എന്റെ</strong> സംതൃപ്തി<br /><strong>എന്റെ</strong> കുടുംബം<br /><strong>എന്റെ</strong> ഭാര്യ, മക്കള്<br /><strong>എന്റെ</strong> മാതാപിതാക്കള്, ബന്ധുക്കള്<br /><strong>എന്റെ</strong> കൂട്ടുകാര്, നാട്ടുകാര്<br /><strong>എന്റെ</strong> സഹജീവികള്, ശത്രുക്കള്<br /><strong>എന്റെ</strong> ഭൂലോകം<br /><strong>എന്റെ</strong> ദൈവം, ദൈവരാജ്യം<br /><strong>എന്റെ</strong> ദൈവം എനിക്ക് തന്ന ഈ ജന്മം...<br /><br />ഇപ്പോഴിതാ...<br /><br /><strong>എന്റെ</strong> ബൂലോഗം, ഇവിടെ നിങ്ങള്<br /><strong>എന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പുകള്...</strong><br /><br />ഞാന്, <span style="font-size:130%;"><strong>സ്വാര്ത്ഥന്</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18896969-113180161515848078?l=swarthavicharam.blogspot.com' alt='' /></div>സ്വാര്ത്ഥന്http://www.blogger.com/profile/17932801102261500417noreply@blogger.com9